Το Κυβερνητικό Πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για την Οικονομία και την Εξωτερική Πολιτική - Ομιλία του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα

Αγαπητές φίλες, Αγαπητοί φίλοι,

Σας ευχαριστώ για την παρουσία σας.

Καταθέτουμε σήμερα στην κοινωνία και θέτουμε στην κρίση των πολιτών το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.

Ένα πρόγραμμα αξιοπρέπειας και ελπίδας για το λαό και τον τόπο.

Ένα επεξεργασμένο, ολοκληρωμένο και συγκεκριμένο, βήμα προς βήμα, σύγχρονο πολιτικό σχέδιο της Αριστεράς.

Που εγγυάται την κοινωνικά δίκαιη δημοσιονομική εξυγίανση και την έξοδο της χώρας από την κρίση, την αναπτυξιακή και παραγωγική ανασυγκρότησή της και την πολιτικά ισότιμη συμμετοχή της στην Ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Καταθέτουμε σήμερα στον ελληνικό λαό και όχι προς έγκριση στη τρόικα, τη μόνη αξιόπιστη, ρεαλιστική και εφαρμόσιμη εναλλακτική πρόταση στο Μνημόνιο.

Ένα σύγχρονο πολιτικό σχέδιο που αποδομεί στην πράξη το νεοφιλελεύθερο υπόδειγμα – ένα σχέδιο-πυξίδα για την ευρωπαϊκή Αριστερά.

Έναν οδικός χάρτη για τη νέα Ελλάδα.

Με την κατάθεσή του, γίνεται, πλέον, ξεκάθαρο, στις Ελληνίδες και τους Έλληνες, ότι στις 17 Ιουνίου έχουν μία μόνον πραγματική επιλογή: ή το Μνημόνιο ή το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.

Κυβέρνηση Μνημονίου με πυρήνα τη ΝΔ ή αντιμνημονιακή προοδευτική κυβέρνηση με πυρήνα τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ;

Γίνεται, πλέον, ξεκάθαρο ότι το μόνο δίλημμα της 17ης Ιουνίου συμπυκνώνεται στη διάζευξη: Μνημόνιο ή ΣΥΡΙΖΑ.

Γιατί δεν υπάρχει περισσότερο ή λιγότερο κακό Μνημόνιο.

Δεν υπάρχει περισσότερο ή λιγότερο ακατάλληλο φάρμακο.

Το Μνημόνιο ή το εφαρμόζεις ή το ακυρώνεις.

Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ δεν θέλουν να το ακυρώσουν για να το εφαρμόσουν.

Εμείς θα το ακυρώσουμε.

Γίνεται, πλέον, ξεκάθαρο σε κάθε Ελληνίδα, σε κάθε Έλληνα, ότι στις 17 Ιουνίου αντιπαρατίθεται το χτες με την ελπίδα.

Αντιπαρατίθεται το χτες με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.

Δίνει την τελευταία, απελπισμένη μάχη οπισθοφυλακής ένας κόσμος που φεύγει.

Ένα κλειστό σύστημα εξουσίας που οργάνωσε το σάπιο, εξαρτημένο, διεφθαρμένο και ανυπόληπτο πολιτικό κατεστημένο του μεταπολιτευτικού δικομματισμού της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Το πραγματικό πελατειακό κράτος των ανεξέλεγκτων ιδιοκτητών ΜΜΕ, των κρατικοδίαιτων τραπεζιτών και του πολιτικού προσωπικού που διασφάλιζε την εξουσία τους.

Και που την τελευταία διετία συναρθρώνει τα συμφέροντά του με το Μνημόνιο και τους δανειστές.

Αποσύρεται μαινόμενο από την πρωτοκαθεδρία της δημόσιας ζωής της χώρας. Αφού τη λεηλάτησε και την παρέδωσε όμηρο στους δανειστές της.

Τώρα κινδυνολογεί, εκβιάζει, προσπαθεί να διχάσει την κοινωνία και να προκαλέσει γενικευμένο φόβο και ανασφάλεια.

Πιστεύει πως με αυτόν τον τρόπο πλήττει τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.

Πλήττει, όμως, τη χώρα. Και αδιαφορεί γι’ αυτό.

Πρόκειται για το κύκνειο άσμα των διεκπεραιωτών της καμένης γης.

Αλλά, η στρατηγική της κινδυνολογίας και του φόβου κατέληξε μπούμερανγκ για τους εμπνευστές της.

Μόλις προχθές, το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters αποκάλυψε τα άσφαιρα πυρά κατά του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.

Το ψευτοδίλημμα «Μνημόνιο ή δραχμή», αποκάλυψε ότι δεν είναι παρά μια απλή πολιτική εξυπηρέτηση παραγόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς φίλους σε ανάγκη που τη ζήτησαν.

Προς τις εγχώριες πολιτικές δυνάμεις του Μνημονίου.

Ένα πολιτικό ρουσφέτι, χωρίς πραγματικό αντίκρισμα.

Είναι, όμως, ταυτόχρονα, απόδειξη της ηθικής και πολιτικής κατάπτωσης του εγχώριου κατεστημένου.

Ενός πανικόβλητου κατεστημένου, που το έχει ξεβράσει το κύμα αξιοπρέπειας, αυτοπεποίθησης και αποφασιστικότητας που σήκωσε ο ελληνικός λαός στις 6 Μαΐου και τώρα κατευθύνει την ιστορική ανατροπή της 17ης Ιουνίου.

Για μία ακόμη φορά, χθες ο κ. Σαμαράς εξήγγειλε την προεκλογική πρόθεσή του να επαναδιαπραγματευτεί την υπογραφή του στο δεύτερο Μνημόνιο.

Και μας προκάλεσε κατάπληξη.

Γιατί τον θυμόμαστε όλοι να κομπορρημονεί από τηλεοράσεως τον περασμένο Φεβρουάριο για την σκληρή διαπραγμάτευσή του με τους δανειστές.

Ότι χάρη σε εκείνον για πρώτη φορά η Ελλάδα διαπραγματεύτηκε με τους δανειστές.

Τον θυμόμαστε να διαβεβαιώνει τον ελληνικό λαό ότι δεν πρόκειται να δεχτεί τη μείωση των κύριων και των επικουρικών συντάξεων.

Και αυτό που με περηφάνια απέρριπτε στις κάμερες, υπέγραψε μετά από λίγο στο τραπέζι της άνευ όρων παράδοσης στους δανειστές.

Υπέγραψε τη μείωση και των κύριων και των επικουρικών συντάξεων.

Και τώρα, μετά την εκλογική συντριβή της ΝΔ στις 6ης Μαΐου και με τον εύλογο φόβο της επερχόμενης ήττας στις 17 Ιουνίου ζητάει μια δεύτερη διαπραγματευτική ευκαιρία.

Δήθεν για να αναιρέσει την προσωπική δέσμευσή του στην πιστή εφαρμογή του Μνημονίου.

Εξαπάτησε τον ελληνικό λαό μία φορά τον Φεβρουάριο. Προσπαθεί τώρα να τον εξαπατήσει για δεύτερη φορά.

Να υφαρπάξει την ψήφο του και να την παραδώσει στην κα Μέρκελ.

Ο δε φυσικός αυτουργός του Μνημονίου και νομοθέτης της διαπλοκής, ο κ. Βενιζέλος, έχει κηρύξει προεκλογικό πόλεμο στα δικά του νομοθετήματα.

Έχει φτάσει να ζητάει μέχρι και την αναθεώρηση των δυσμενών όρων της δανειακής σύμβασης.

Της δανειακής σύμβασης που ο ίδιος υπέγραψε και εκβίασε την ψήφισή της από την τότε κοινοβουλευτική πλειοψηφία ΠΑΣΟΚ-ΝΔ!

Αλλά, με αυτόν τον τρόπο, αποκαλύπτει ο ίδιος το ψεύδος των διλημμάτων και την κενότητα των εκβιασμών που κάθε φορά συνεκφωνεί με τον κ. Σαμαρά.

Φίλες και φίλοι,

Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ φεύγουν και παραδίδουν μια Ελλάδα σε οικονομική αποσύνθεση και κοινωνική ερήμωση. Μια Ελλάδα στο όριο της ανθρωπιστικής κρίσης.

Θέλω να επισημάνω, σ’ αυτό το σημείο, ότι δεν υπάρχει πιο τραγικός συμβολισμός του αργού θανάτου της χώρας από τις σχεδόν καθημερινές αυτοκτονίες ανθρώπων που δεν τα βγάζουν πέρα.

Πρόκειται, δυστυχώς, μια τραγωδία σε εξέλιξη.

Γιατί πολλαπλασιάζονται καθημερινά οι απολυμένοι και οι άνεργοι, οι άστεγοι, οι φτωχοί εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, οι χρεοκοπημένοι επαγγελματίες και μικροεπιχειρηματίες.

Γιατί το Μνημόνιο απέτυχε να αντιμετωπίσει το θεμελιώδη λόγο επιβολής του: την κρίση δανεισμού της χώρας από τις αγορές.

Και απέτυχε γιατί κατέστησε το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ μη βιώσιμο.

Παρέτεινε τον αποκλεισμό της χώρας από τις αγορές.

Δεν είναι τυχαίο ότι η έξοδος από την ύφεση αναβάλλεται από χρόνο σε χρόνο. Αντί για το 2013, όπως είναι η πρόβλεψη του δεύτερου Μνημονίου, ήδη μετατέθηκε για το 2014.

Και αυτό υπό ευνοϊκές – δηλαδή, μη ρεαλιστικές – συνθήκες.

Δεν είναι, επίσης, τυχαίο ότι κανείς δεν μιλάει πια για έξοδο της χώρας στις αγορές.

Και επιτρέψτε μου μια πρόβλεψη, σ’ αυτό το σημείο: Με το Μνημόνιο και με τη νέα σύνθεση του δημόσιου χρέους, όπου το χρέος σε ιδιώτες αντικαθίσταται με θεσμικό και διακρατικό υπό το αγγλικό δίκαιο, θα πρέπει να ξεχάσουμε το δανεισμό από τις αγορές, τουλάχιστον γι’ αυτήν τη δεκαετία.

Δεν είναι, τέλος, τυχαίο ότι κανείς από τους δανειστές δεν μας συστήνει τη συνέχιση του Μνημονίου γιατί αυτό έχει πετύχει.

Μας τη συστήνουν μόνο και μόνο επειδή έτσι εξασφαλίζονται οι ίδιοι και επειδή ο κ. Σαμαράς και ο κ. Βενιζέλος έχουν συνυπογράψει και συνεγγυηθεί την εφαρμογή του.

Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι είναι ο αυτόματος πιλότος προς την ολοσχερή καταστροφή.

Είναι μηχανισμός οριστικής χρεοκοπίας και εξώθησης της χώρας σε οικειοθελή αποχώρηση από την Ευρωζώνη.

Τη μόνη έξοδο από την Ευρωζώνη που είναι θεσμικά δυνατή.

Γι’ αυτό τα ψευτοδιλήμματα «Μνημόνιο ή δραχμή» χρησιμοποιούνται για να κρύψουν τη μόνη υπαρκτή εξίσωση:

Μνημόνιο= επιστροφή στη δραχμή.

Αλλά και η χρονική επέκταση της εφαρμογής των μέτρων του Μνημονίου είναι προεκλογική υπεκφυγή.

Δεν συνιστά λύση.

Αντίθετα, επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής, χωρίς αλλαγή της μνημονιακής πολιτικής, σημαίνει μικρότερο από το προβλεπόμενο πρωτογενές πλεόνασμα.

Και αυτό δεν συνεπάγεται ανάπτυξη.

Αυτό που συνεπάγεται είναι ή μεγαλύτερο δανεισμό από την τρόικα ή γενναίο «κούρεμα» του θεσμικού και διακρατικού χρέους.

Δηλαδή, αλλάζοντας μόνον τη δόση του θανατηφόρου φαρμάκου δεν αποτρέπεις το θάνατο.

Πρέπει ν’ αλλάξεις το ίδιο το φάρμακο.

Δεν υπάρχει, συνεπώς, ένα δήθεν πιο ήπιο Μνημόνιο.

Ούτε είναι ρεαλιστική η λεγόμενη σταδιακή αποδέσμευση ή απαγκίστρωση από το Μνημόνιο, που εκ του πονηρού διακινούν οι θιασώτες του.

Το αγκίστρι του Μνημονίου έχει πιάσει έναν ολόκληρο λαό. Και γι’ αυτό πρέπει να το βγάλουμε αμέσως τώρα.

Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ φεύγουν και παραδίδουν μια κοινωνία τριχοτομημένη.

Το κλασσικό αναλυτικό σχήμα της κοινωνίας των δύο τρίτων, που εισήγαγε στην ευρωπαϊκή πολιτική σκέψη τη δεκαετία του ‘80 ο γερμανός σοσιαλδημοκράτης πολιτικός και διανοούμενος Πέτερ Γκλοτς, έχει αντιστραφεί: είναι τα δύο τρίτα – και όχι το ένα τρίτο – που δυστυχούν πλέον ή ζουν σε μεγάλη ανασφάλεια.

Και μόλις ένα μικρό τμήμα της κοινωνίας ευημερεί.

Το κάτω άκρο της κοινωνίας, που διαρκώς μεγαλώνει και ήδη ξεπερνά το 40%, αποτελείται από τα θύματα της κρίσης και της πολιτικής του Μνημονίου.

Από τους άνεργους, τους χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους, τα χρεοκοπημένα νοικοκυριά, τους κατεστραμμένους επαγγελματίες και μικροεπιχειρηματίες.

Η μεσαία τάξη είναι ακόμα οικονομικά ζωντανή, ζει όμως σε καταθλιπτική ανασφάλεια.

Είναι η σχετικά υψηλόμισθοι εργαζόμενοι, οι επαγγελματίες και οι μικρές επιχειρήσεις, που αντέχουν ακόμη αλλά όχι για πολύ, αν συνεχισθεί η ίδια πολιτική.

Όλη η κοινωνία ζει ένα αδιέξοδο και σε έλλειψη ορατής προοπτικής.

Κάποιοι λίγοι, όμως, είναι κερδισμένοι από αυτή τη τραγωδία που έπληξε τη πατρίδα μας.

Ποιοι, είναι αυτοί οι κερδισμένοι του Μνημονίου, όταν οι πολλοί χάνουν και εξαθλιώνονται;

§ Όσοι είχαν ακίνητα μέσω υπεράκτιων εταιρειών. Γιατί τους δόθηκε η δυνατότητα να τα εγγράψουν στο όνομά τους μέσα σε έξι μήνες, χωρίς να πληρώσουν καθόλου φόρο υπεραξίας, καταβάλλοντας μόνο το 50% του φόρου μεταβίβασης.

§ Οι φοροφυγάδες. Γιατί με τα κίνητρα για επαναπατρισμό κεφαλαίων, ξέπλυναν τα χρήματά τους με συντελεστή 5% (σε πολλές περιπτώσεις, όταν επανεπενδυόταν το ποσό, ο συντελεστής μειωνόταν στο 2,5%). Ήταν η πιο ανήθικη διάταξη της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ: άκριτη νομιμοποίηση εσόδων, ίσως ακόμη και από εμπόριο όπλων, σωματεμπορία, ναρκωτικά.

§ Και πάλι οι φοροφυγάδες. Γιατί με την περαίωση των ετών 2000-2010 παραγράφηκαν όλα τα αδικήματα της φοροδιαφυγής, της φοροαποφυγής και της φοροκλοπής, μιας περιόδου κατά την οποία θα έπρεπε να είχαν αποδώσει στο κράτος φόρους της τάξεως των €110 δις.

§ Όσοι είχαν κέρδη από συναλλαγές στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Γιατί η είσπραξη του φόρου υπεραξίας από την πώληση μετοχών εισηγμένων στο Χ.Α.Α. παρατείνεται μέχρι 31.12.2012. Να υπενθυμίσουμε ότι αυτός ο φόρος καθιερώθηκε επί κυβέρνησης Καραμανλή.

§ Όσοι εισπράττουν μεγάλα μερίσματα από Α.Ε. και Ε.Π.Ε. Γιατί η αρχή της φορολόγησης όλων των εισοδημάτων, ανεξαρτήτως πηγής, με την κλίμακα φυσικών προσώπων πετιέται στο καλάθι των αχρήστων με τη θεσμοθέτηση φόρου 21% για τα εισοδήματα του οικονομικού έτους 2011.

§ Όσοι είχαν πραγματικά μεγάλα εισοδήματα. Γιατί οι ανώτατοι συντελεστές στη φορολογία εισοδήματος δεν αυξήθηκαν.

§ Όσοι έβγαλαν τα χρήματά τους στο εξωτερικό. Γιατί κανείς δεν αποφάσισε να επιβάλει φόρο εξόδου κεφαλαίων από τη χώρα, που ισχύει σε άλλες χώρες, όπως για παράδειγμα στις ΗΠΑ.

Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ φεύγουν και παραδίδουν την οικονομία σε κατάρρευση και τα δημόσια ταμεία άδεια.

Και αντί να προτείνουν κάποια αξιόπιστη λύση στα προβλήματα που δημιούργησαν, περιφέρουν τα αποτελέσματα της πολιτικής τους ως φόβητρο για να συνεχίσουν την ίδια πολιτική.

Προσπαθούν να φοβίσουν τον κόσμο για να μειώσουν όσο μπορούν τη διαγραφόμενη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στις εκλογές της 17ης Ιουνίου.

Η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ φεύγουν μαζί με τα υποστηρίγματά της διαπλοκής τους και έρχεται το αύριο της ελπίδας για μια ζωή με αξιοπρέπεια και προοπτική.

Έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.

Ερχόμαστε για να αποκαταστήσουμε τη Δημοκρατία, τη λαϊκή κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Δεν απαντάμε στη γκρίζα διαφήμιση και την πολιτική αντιπαράθεση της σήψης και της παρακμής που προσπαθεί να επιβάλει η ΝΔ.

Έχουμε την πολιτική και ιδεολογική αυτοπεποίθηση της ήρεμης δύναμης που θέλει, ξέρει και μπορεί ν’ αλλάξει τη μοίρα του λαού και του τόπου.

Θέλω, σ’ αυτό το σημείο, να ξεκαθαρίσω ορισμένες θέσεις αρχής και άμεσης εφαρμογής από το κυβερνητικό μας πρόγραμμα:

ü Θα σχηματίσουμε ένα μικρό και ευέλικτο υπουργικό συμβούλιο,

ü Θα βάλουμε τέλος στις στρατιές των συμβούλων που υποκαθιστούν τη δημόσια διοίκηση, επικαλύπτοντας και απονευρώνοντας τα πιο άξια στελέχη της. Σε αυτούς που λειτουργούν ως κομματικό κράτος εν κράτει, και, συνήθως, προσφέρουν λίγα σε σχέση με τις υψηλές αμοιβές τους,

ü Θα δώσουμε εμπιστοσύνη στη δημόσια διοίκηση και θα αξιοποιήσουμε τα στελέχη της στο σχεδιασμό και την εκτέλεση των αποφάσεων, ανεξάρτητα από τη κομματική τους τοποθέτηση.

ü Θα βάλουμε με αποφασιστικότητα τέλος στο πολιτικά απαράδεκτο και κοινωνικά προκλητικό φαινόμενο των χρυσοκάνθαρων κομματικών διοικητών και εντεταλμένων στις ΔΕΚΟ και στις τράπεζες υπό τον έλεγχο του Δημοσίου. Τέλος στα golden boys με το δημόσιο δανεικό χρήμα.

Θέλω, επίσης, να ξεκαθαρίσω ότι πρώτη πράξη της κυβέρνησης της Αριστεράς, αμέσως μόλις συγκροτηθεί η νέα Βουλή, θα είναι η ακύρωση του Μνημονίου και των εφαρμοστικών νόμων του.

Θα το αντικαταστήσουμε με το Εθνικό Σχέδιο Ανόρθωσης για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη δίκαιη δημοσιονομική εξυγίανση, που έχουμε επεξεργαστεί.

Αμέσως μετά την ακύρωση του Μνημονίου, η νέα κυβέρνηση θα καταγγείλει τους επαχθείς όρους και θα ζητήσει την επαναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης.

Ειδικότερα, σε ότι αφορά τη βιώσιμη αντιμετώπιση της κρίσης δημόσιου χρέους της χώρας θα αναζητήσει ευρωπαϊκή λύση.

Χωρίς κοινή ευρωπαϊκή λύση στο πρόβλημα του συσσωρευμένου χρέους και της χρηματοδότησης της ανάπτυξης, η Ελλάδα δεν μπορεί να επιτύχει ταυτόχρονα τη δημοσιονομική προσαρμογή και την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος, την πληρωμή των τόκων για το συσσωρευμένο χρέος, και τη χρηματοδότηση δημοσίων επενδύσεων και δημοσίων πολιτικών.

Πρόκειται για μια άλυτη εξίσωση.

Για αυτό και θα διεκδικήσουμε νέα αναδιαπραγμάτευση του χρέους, με στόχο τη δραστική μείωσή του, ή ένα μορατόριουμ για το χρέος και αναστολή πληρωμών των τόκων, έως ότου διαμορφωθούν συνθήκες σταθεροποίησης και ανάκαμψης της οικονομίας.

Το ύψος εξυπηρέτησης του χρέους θα πρέπει, επίσης, να συνδεθεί με το ρυθμό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, δηλαδή με το ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ (ρήτρα ανάπτυξης).

Παράλληλα, η κυβέρνηση της Αριστεράς:

I. θα καταργήσει άμεσα την Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου με αριθμό 6-28/2/2012, με την οποία μειώθηκαν ο κατώτερος μισθός κατά 22% (32% για τους νέους μέχρι 25 ετών), καθώς και τα επιδόματα ανεργίας, ασθένειας και μητρότητας και καταργήθηκαν οι συλλογικές συμβάσεις. Θα επαναφέρει τον κατώτατο μισθό στα €751 ευρώ και το επίδομα ανεργίας στα €461,5 ευρώ.

Το επίδομα ανεργίας θα χορηγείται για διπλάσιο χρόνο από το σημερινό (δύο χρόνια).

Θα άρει την κατάργηση της μετενέργειας και θα επαναφέρει την υποχρεωτική επεκτασιμότητα των κλαδικών συμβάσεων,

II. θα καταργήσει τις ειδικές επιβαρύνσεις (χαράτσια) για τα μικρομεσαία εισοδήματα και πρώτα απ’ όλα για τους άνεργους, τους χαμηλόμισθους, τους χαμηλοσυνταξιούχους και όσους ζουν στα όρια της φτώχειας,

III. θα θέσει σε εφαρμογή τρεις άμεσους στόχους:

1. την υλική ανακούφιση των θυμάτων της κρίσης και της μνημονιακής πολιτικής,

2. τη σταθεροποίηση της οικονομίας για την αποτροπή ακόμη πιο μαζικής και ακόμη μεγαλύτερης οικονομικής καταστροφής,

3. την εμπέδωση αισθήματος ασφάλειας και ελπίδας, με τον περιορισμό της γενικευμένης ανασφάλειας και τη διαμόρφωση ορατών θετικών οικονομικών και κοινωνικών προσδοκιών και προοπτικών.

Οι τρεις αυτοί άμεσοι στόχοι θα επιτευχθούν με την εφαρμογή του εκπονημένου σχεδίου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για τη ρεαλιστική, αποτελεσματική και κοινωνικά δίκαιη δημοσιονομική σταθεροποίηση.

Το σχέδιο προβλέπει τη σταθεροποίηση των πρωτογενών δαπανών ως ποσοστό του ΑΕΠ, κατ’ ελάχιστο στο επίπεδο του 43% - έναντι μείωσης κάτω του 36% του ΑΕΠ ως συνέπεια του Μνημονίου – και, κατά μέγιστο, στο σημερινό μέσο όρο της Ευρωζώνης, του 46%.

Η σταθεροποίηση των δαπανών θα πρέπει να καλυφθεί από την αύξηση των δημόσιων εσόδων, τα οποία υστερούν σημαντικά από το μέσο όρο της Ευρωζώνης (41% του ΑΕΠ έναντι 45%).

Η προσαρμογή που προτείνουμε θα προέλθει από τη φορολόγηση του πλούτου και των υψηλών εισοδημάτων, με στόχο την αύξηση των εσόδων από άμεσους φόρους στα μέσα ευρωπαϊκά επίπεδα (δηλαδή +4% του ΑΕΠ) σε ορίζοντα τετραετίας (με στόχο αύξηση 1% του ΑΕΠ κάθε χρόνο).

Αυτό προϋποθέτει τη ριζική μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος, ώστε να εντοπίζεται το εισόδημα και η περιουσία κάθε πολίτη και να κατανέμεται δίκαια το φορολογικό βάρος.

Στα ενδεικτικά μέτρα για τη σταθεροποίηση των πρωτογενών δαπανών περιλαμβάνονται:

Ø το άμεσο πάγωμα των μειώσεων σε κοινωνικές δαπάνες, μισθούς και συντάξεις, ώστε να σταματήσει η περιθωριοποίηση των χαμηλών εισοδημάτων και η υποβάθμιση των μεσαίων,

Ø η ριζική επανεξέταση και ανακατανομή των δημόσιων δαπανών, ώστε οι πόροι που θα εξοικονομηθούν να βελτιώσουν την ποιότητα των παρεχόμενων δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών,

Ø η λειτουργία και ενίσχυση της κεντρικής αρχής κρατικών προμηθειών που θα ελέγχει την κοστολόγηση των αγαθών και υπηρεσιών που αγοράζει το κράτος από τον ιδιωτικό τομέα,

Ø η εφαρμογή και επέκταση των ρυθμίσεων που εξυπηρετούν τον άμεσο έλεγχο των δαπανών, όπως η διαύγεια, η ηλεκτρονική συνταγογράφηση και το πληροφοριακό σύστημα παρακολούθησης του συνόλου των δημόσιων δαπανών.

Στα ενδεικτικά μέτρα για την αύξηση των δημόσιων εσόδων περιλαμβάνονται:

Ø η υλοποίηση πλήρους και καθολικού περιουσιολόγιου, όπου θα αποτυπώνεται η περιουσία όλων των Ελλήνων υπηκόων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, σε όλες τις μορφές κινητού και ακίνητου πλούτου. Καθώς και η θέσπιση αυστηρών ποινών δήμευσης μέρους της περιουσίας για όσους συλλαμβάνονται να δηλώνουν ψευδώς τα περιουσιακά τους στοιχεία.

Ø η αλλαγή των φορολογικών συντελεστών και της κλίμακας των εισοδημάτων φυσικών και νομικών προσώπων και η προσαρμογή τους στο μέσο ευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε να επιτευχθεί αύξηση των εσόδων με ελάφρυνση των φτωχότερων και επιβάρυνση των πλουσιότερων

Ø η επανεξέταση όλων των ειδικών φορολογικών καθεστώτων και η αποτελεσματική αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής,

Ø η σταδιακή μείωση συντελεστών ΦΠΑ και η ελαχιστοποίησή τους στα διατιμημένα τρόφιμα (ψωμί, γάλα, κλπ).

Εκτιμάται, ότι αυτό, όπως και προηγούμενο μέτρο, θα έχουν θετικό πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα στην εγχώρια ζήτηση λόγω της υψηλότερης ροπής προς κατανάλωση των χαμηλότερων εισοδηματικών στρωμάτων,

Ø ο εκσυγχρονισμός και η στελέχωση των εφοριών με ειδικευμένο προσωπικό και η ενίσχυση του πληροφοριακού συστήματος για έλεγχο, διασταύρωση και διαχρονική παρακολούθηση της φορολογικής βάσης,

Ø η Εθνική Προγραμματική Συμφωνία, με τον κλάδο της ναυτιλίας και τον εφοπλιστικό κόσμο, που θα αυξήσει τα φορολογικά έσοδα.

Θα επανεξεταστούν από μηδενική βάση οι σχέσεις ανάμεσα στο ελληνικό κράτος, τη ναυτιλία και τον εφοπλιστικό κόσμο, με στόχο τη κατάργηση των προκλητικών 58 διαφορετικών φοροαπαλλαγών και τη δημιουργία ενός σταθερού φορολογικού καθεστώτος που θα ανταποκρίνεται στη Συνταγματική επιταγή για τη συμβολή στα φορολογικά βάρη όλων των Ελλήνων υπηκόων.

Παράλληλα, θα κινητοποιήσουμε πόρους για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης τόσο από εσωτερικές όσο και από εξωτερικές πηγές.

Στις εσωτερικές πηγές περιλαμβάνονται: η δημιουργία όρων για την επιστροφή καταθέσεων και τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος, η αύξηση των πόρων από τη ριζική μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος για την αναπτυξιακή αναδιανομή του πλούτου, η πάταξη της εισφοροδιαφυγής, η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου και των υδρογονανθράκων, η υπογραφή διμερούς συμφωνίας με την Ελβετία για τη φορολόγηση των εκεί καταθέσεων Ελλήνων πολιτών, που ακόμα εκκρεμεί, καθώς και η αναστολή αποπληρωμής τόκων για χρονικό διάστημα που θα προκύψει από διαπραγμάτευση.

Στις εξωτερικές πηγές χρηματοδότησης της ανάπτυξης περιλαμβάνονται: ο επανασχεδιασμός του ΕΣΠΑ και η αύξηση της απορροφητικότητάς του, ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα χρηματοδότησης επενδύσεων στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αντιμετώπιση της ύφεσης και η ανάπτυξη της πολυμερούς οικονομικής διπλωματίας, ως πιθανή πηγή νέων χρηματοδοτικών πόρων.

Φίλες και Φίλοι,

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη και εγγυόμαστε:

Ø Να ενώσουμε το λαό που, με ξεπερασμένες διαχωριστικές γραμμές από το βαθύ και σκοτεινό παρελθόν του τόπου, προσπαθεί να διχάσει η ΝΔ για να κρύψει το Μνημόνιο.

Να τον ενώσουμε στο κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που απεγκλωβίζει την Ελλάδα από την κρίση, τη φτώχεια και τη διεθνή ανυποληψία.

Ø Να μεταφέρουμε στο εξωτερικό την αποφασιστικότητα του ελληνικού λαού να βγει από τη κρίση με δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια – και όχι στο εσωτερικό της χώρας τους εκβιασμούς των πιστωτών που προσβάλουν την εθνική μας αξιοπρέπεια και την απαράμιλλη πολιτισμική προσφορά της χώρας και του λαού μας στο διεθνές γίγνεσθαι.

Ø Να δημιουργήσουμε συνθήκες σταθερότητας και ασφάλειας για όλους τους πολίτες.

Ø Να αποκαταστήσουμε το δικαίωμα της ελληνικής οικογένειας, κάθε Ελληνίδας και κάθε Έλληνα, στην αξιοπρεπή διαβίωση, την ασφαλή εργασία και τη δίκαιη αμοιβή.

Ø Να έχουν όλες και όλοι αξιοπρεπή σύνταξη για τα γηρατειά και περίθαλψη, ανεξάρτητα από το εισόδημά τους.

Ø Να καλύπτουμε τις μελλοντικές ανάγκες του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης από το Ταμείο Εθνικού Πλούτου και Κοινωνικής Ασφάλισης.

Σ’ αυτό το ειδικό, αποκλειστικά δημόσιο ταμείο που θα δημιουργήσουμε, θα μεταφέρονται όλα τα δικαιώματα επί του φυσικού και του ορυκτού πλούτου της χώρας, περιλαμβανομένων και των πιθανών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, εφόσον αποδειχθούν οικονομικά εκμεταλλεύσιμα, καθώς και όλη η εμπορεύσιμη κινητή και ακίνητη περιουσία του κράτους.

Έτσι θα αξιοποιείται η δημόσια περιουσία και οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της πατρίδας μας, με κοινωνική ανταποδοτικότητα και με το βλέμμα στραμμένο στην αύξηση του βιοτικού επιπέδου των επόμενων γενεών.

Ø Να υψώσουμε αμέσως ασπίδα κοινωνικής προστασίας για να ανασχέσουμε την ανθρωπιστική κρίση.

Με το πρόγραμμα άμεσης εφαρμογής που έχουμε εκπονήσει και με την κινητοποίηση όλου του κρατικού μηχανισμού.

Για να ανακουφιστούν οι άνεργοι και οι υποαπασχολούμενοι, οι άστεγοι, οι μικροσυνταξιούχοι, οι χαμηλόμισθοι, τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και τα άτομα με ειδικές ανάγκες.

Ø Να εφαρμόσουμε την πρότασή μας για την ολική ή μερική διαγραφή των δανειακών υποχρεώσεων των υπερχρεωμένων νοικοκυριών και των υπερχρεωμένων επιχειρήσεων.

Ανάλογα με τη μείωση του εισοδήματος ή του τζίρου που έχουν υποστεί από τη σύναψη του δανείου μέχρι σήμερα.

Ø Να αναπροσανατολίσουμε τους ευρωπαϊκούς πόρους για τη στήριξη της ανεργίας, των χαμηλών εισοδημάτων, για τη χρηματοδότηση του προγράμματος «βοήθεια στο σπίτι» και άλλων δομών και υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας.

Ø Να οργανώσουμε την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, με στοχευμένα αναπτυξιακά κίνητρα για τη στήριξη ανταγωνιστικών κλάδων της οικονομίας.

Και σε αυτή τη κατεύθυνση θα μειώσουμε άμεσα τον ΦΠΑ στην εστίαση και τον τουρισμό.

Ø Να δημιουργήσουμε συνθήκες που θα διασφαλίζουν τη συνέχεια και τη σταθερότητα της γεωργικής παραγωγικής διαδικασίας.

Με τη ρύθμιση των αγροτικών χρεών στις τράπεζες, ως μέρος της συνολικής πολιτικής μας για ένα δίχτυ ασφαλείας για τον κόσμο της υπαίθρου.

Με τη διαμόρφωση χαμηλών επιτοκίων, μέσω κρατικής επιδότησης του επιτοκίου, για βραχυπρόθεσμα δάνεια που σχετίζονται ευθέως με τη συνέχιση της γεωργικής παραγωγής.

Με την έκδοση για τα επόμενα δύο χρόνια για κάθε αγρότη, με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου, καλλιεργητικής κάρτας με διάρκεια αντίστοιχη της καλλιεργητικής περιόδου και με οικονομικό πλαφόν βασισμένο στα στοιχεία των δηλώσεων καλλιέργειας της τελευταίας διετίας.

Με την κάρτα αυτή, μέσω μίας και μοναδικής τράπεζας επιλογής του αγρότη, ο ίδιος ο αγρότης θα επιλέγει τους νόμιμους προμηθευτές των εισροών του, οι οποίοι θα αποπληρώνονται το τίμημα των πωλήσεών τους απευθείας από την τράπεζα μέχρι του ποσού του εγκεκριμένου πλαφόν.

Ø Να εθνικοποιήσουμε και ακολούθως να κοινωνικοποιήσουμε, δηλαδή να θέσουμε υπό δημόσιο κοινωνικό και διαφανή έλεγχο, τις τράπεζες που ανακεφαλαιοποιούνται από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Ø Να παγώσουμε τις ιδιωτικοποιήσεις των στρατηγικής σημασίας για την Εθνική οικονομία Δημόσιων Οργανισμών που πέρασαν στο περίφημο Ειδικό Ταμείο. Και να επαναφέρουμε σταδιακά και ανάλογα με τις δυνατότητες της οικονομίας, υπό δημόσιο έλεγχο στρατηγικές επιχειρήσεις που είτε βρίσκονται σε πορεία ιδιωτικοποίησης είτε έχουν ιδιωτικοποιηθεί (ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΟΣΕ, ΕΛΤΑ, ΕΥΔΑΠ, Μέσα Μεταφοράς κ.λπ.)

Ø Να αναδιοργανώσουμε το δημόσιο τομέα και να δώσουμε κίνητρα για την ανάπτυξη του λεγόμενου τρίτου τομέα της κοινωνικής οικονομίας και της αυτοδιαχείρισης.

Ø Να αναδιοργανώσουμε τη δημόσια διοίκηση και να τη διαποτίσουμε με τις αρχές της δημοκρατίας, της αξιοκρατίας, της διαφάνειας και του δημοκρατικού προγραμματισμού στην καθημερινή λειτουργία της.

Ø Να αντιμετωπίσουμε υπεύθυνα τα ζητήματα που άπτονται της μεταναστευτικής πολιτικής.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ανάληψη διεθνών πρωτοβουλιών για την αντιμετώπιση των αιτιών των μετακινήσεων πληθυσμών.

Η διαπραγμάτευση ενός νέου Ευρωπαϊκού Πλαισίου Μεταναστευτικής Πολιτικής, με αναλογική και ισότιμη κατανομή βαρών στα κράτη-μέλη και με διεκδίκηση ουσιαστικής και αποτελεσματικής ευρωπαϊκής στήριξης της πολιτικής που ασκείται σε εθνικό επίπεδο.

Με την σταδιακή παραχώρηση ταξιδιωτικών εγγράφων για το μεγάλο όγκο των μεταναστών που επιθυμούν να αποχωρήσουν από το ελληνικό έδαφος.

Με τον εξορθολογισμό του νομικού και θεσμικού πλαισίου για την νομιμοποίηση των μεταναστών που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας και την ισότιμη ένταξή τους.

Με την αποτελεσματική πάταξη των κυκλωμάτων σύγχρονης δουλείας-trafficking γυναικών, παιδιών, ανδρών, ατόμων με ειδικές ανάγκες, κυκλωμάτων που εμπορευματοποιούν μετανάστες και πρόσφυγες.

Ø Να βάλουμε τέλος στο πολιτικό σύστημα της διαφθοράς, της διαπλοκής, του κομματισμού και του ρουσφετιού.

Με τον εκδημοκρατισμό και τη διαφάνεια στη δομή του πολιτικού συστήματος.

Με τη θέσπιση κανόνων στη διαχείριση του δημόσιου αγαθού των τηλεοπτικών συχνοτήτων και στη λειτουργία των ιδιωτικών ραδιοτηλεοπτικών μέσων.

Με την αλλαγή του νόμου περί ευθύνης υπουργών – και ιδιαίτερα των διατάξεων που παραβιάζουν την ισονομία και την ισοπολιτεία.

Με την καθιέρωση της απλής αναλογικής.

Ø Να προωθήσουμε μια νέα ανεξάρτητη, πολυδιάστατη, ενεργητικά φιλειρηνική εξωτερική πολιτική, στηριγμένη στις αρχές του διεθνούς δικαίου.

Η υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας και της εθνικής ανεξαρτησίας της πατρίδας μας, αποτελεί αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα.

Η χώρα μας είναι ισότιμο μέλος της Ε.Ε. Από αυτή τη σχέση απορρέουν δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Η χώρα μας, όμως, είναι ταυτόχρονα και ένας σημαντικός πολιτισμικός, εμπορικός και ενεργειακός κόμβος τριών ηπείρων στο Νότιο και Ανατολικό άκρο της Ευρώπης.

Το παρωχημένο δόγμα «ανήκομεν εις τη Δύση» που μετατράπηκε σταδιακά σε «παραδινόμαστε εις τους ισχυρούς», δε μπορεί να συνεχίζει να αποτελεί πυξίδα της εξωτερικής μας πολιτικής.

Ø Να ενεργοποιήσουμε όλες τις αναγκαίες διαδικασίες για την υπογραφή διμερών συμφωνιών με τις ενδιαφερόμενες γειτονικές χώρες για την κατοχύρωση του αναφαίρετου δικαιώματός μας στην οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης.

Ø Να αγωνιστούμε για να εδραιώσουμε την ειρήνη και την ασφάλεια στην ευαίσθητη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Να συνεργαστούμε εποικοδομητικά με τις γειτονικές χώρες, πάντοτε στα πλαίσια του σεβασμού στο διεθνές δίκαιο και των κυριαρχικών δικαιωμάτων που αυτό ορίζει.

Σε αυτά τα πλαίσια θα επιχειρήσουμε να γυρίσουμε σελίδα στις σχέσεις της χώρας μας με τη Τουρκία.

Επιθυμούμε διακαώς τη βελτίωση των σχέσεών μας και θα πράξουμε ότι είναι δυνατόν σε αυτή τη κατεύθυνση.

Πιστεύουμε πως και οι δύο λαοί πλήρωσαν βαρύ τίμημα από το ψυχρό πόλεμο που συνεχίζεται επι δεκαετίες στο Αιγαίο.

Δώσαμε έτσι την ευκαιρία σε τρίτες δυνάμεις και σε μεγάλα συμφέροντα να εκμεταλλευτούν τον ανταγωνισμό για να αυξήσουν τα κέρδη των πολεμικών τους βιομηχανιών.

Αυτός ο ανταγωνισμός πρέπει να σταματήσει.

Η ειρήνη πρέπει να επικρατήσει.

Αλλά η ειρήνη χρειάζεται δύο.

Η χώρα μας, αλλά και η Κύπρος υποστήριξε και υποστηρίζει την Ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας.

Δεν είδαμε όμως μέχρι σήμερα κάποιο αποφασιστικό βήμα από την άλλη μεριά, για την αποκατάσταση των μεγάλων αδικιών.

Ούτε καν κάποιο θετικό βήμα προς τη δίκαιη επίλυση του Κυπριακού, παρά τις ειλικρινείς προσπάθειες του πρόεδρου Χριστόφια.

Η αλήθεια είναι ότι δε θα μπορέσουμε να κάνουμε πολλά πράγματα, αν και από την άλλη πλευρά του Αιγαίου δεν υπάρξει ανταπόκριση.

Η προσέγγιση και η συνεργασία χρειάζονται εκατέρωθεν βήματα, δεν γίνονται μονομερώς.

Σε αυτή τη κατεύθυνση θα προτείνουμε στους γείτονες άμεσα να προχωρήσουμε σε μορατόριουμ στις περαιτέρω αγορές μείζονων αμυντικών συστημάτων.

Και θα περιμένουμε να δούμε και να αξιολογήσουμε τις ειλικρινείς τους προθέσεις.

Ø Να εργαστούμε προκειμένου να καταλήξουμε σε μια αμοιβαία αποδεκτή λύση στη διαφορά για το όνομα της Π.Γ.Δ.Μ., στο πλαίσιο του ΟΗΕ. Λύση σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις.

Φίλες και Φίλοι,

Καταθέτουμε σήμερα στην κρίση του ελληνικού λαού ένα ολοκληρωμένο και συνεκτικό κυβερνητικό πρόγραμμα.

Ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει συγκεκριμένες, διαρθρωμένες και σε μεγάλο βαθμό συμπληρωματικές ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις, πολιτικές παρεμβάσεις και μέτρα εφαρμογής με άμεση, βραχυπρόθεσμη και μεσοπρόθεσμη απόδοση.

Δεν ισχυριζόμαστε πως λεφτά υπάρχουν.

Δεν θα καταφεύγαμε ποτέ σ’ αυτήν τη χυδαιότητα.

Ο ελληνικός λαός δεν ζητάει χρήματα ως επαίτης.

Ζητάει εργασία για να αποκτήσει τα προς το ζην.

Ζητάει να καλύπτονται οι βασικές ανάγκες του.

Διαβεβαιώνουμε, όμως, ότι πόροι μπορούν να εξοικονομηθούν.

Χωρίς τις στυγνές περικοπές του Μνημονίου.

Είναι ένα κυβερνητικό πρόγραμμα που θα εγκρίνει ο λαός στο τελευταίο, κρίσιμο και αποφασιστικό δημοψήφισμα της 17ης Ιουνίου για το Μνημόνιο.

Ένα κυβερνητικό πρόγραμμα που θέτει πρώτο εθνικό στόχο της αποκατάσταση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της αξιοπρέπειας κάθε ελληνίδας και κάθε Έλληνα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ διαθέτει το άξιο και εξειδικευμένο στελεχικό δυναμικό, κορυφαίους επιστήμονες και πανεπιστημιακούς, με διεθνή καταξίωση, πολιτική εμπειρία και αγωνιστική ετοιμότητα να εφαρμόσουν με επιτυχία αυτό το κυβερνητικό πρόγραμμα.

Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να γίνει πρωτοπόρα δύναμη αλλαγής στην Ευρώπη.

Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες αξίζουν ένα καλύτερο μέλλον.

Έχουν δικαίωμα στο όνειρο να ζήσουν με αξιοπρέπεια στη πατρίδα μας, έχουν δικαίωμα στη ελπίδα.

Εμείς καλούμε όλο το λαό να ενωθεί, με λογισμό και με όνειρο για να ανοίξουμε δρόμο στην ελπίδα.

Σας ευχαριστώ για τη σημερινή παρουσία σας.

Τι Σηματοδοτεί η Αποδυνάμωση του Κ.Κ.Ε

 


Γράφει ο Βασίλης Στεφ. Λάππας

Πριν από έντεκα μέρες και συγκεκριμένα την Κυριακή 20 Μαΐου 2012  έγραφα εδώ σχετικά με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας πως " ... Σήμερα πια δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις στις οποίες να μπορεί να πρωταγωνιστήσει το ΚΚΕ. Η ηγεσία του το παρόπλισε  και το έθεσε στο περιθώριο. Το ΚΚΕ δεν συμμετέχει στα πολιτικά τεκταινόμενα. Ο ρόλος του εξαντλείται στα αντιπολιτευτικά έδρανα της Βουλής και στην οργάνωση του ταξικού εργατικού κινήματος. Μέχρι, λοιπόν,  την τελική δικαίωση των ευσεβών πόθων του η κοινωνία πρέπει να βρει συμμαχική δύναμη που να εκφράζει σθεναρά τη βούληση ώστε να δώσει φιλολαϊκή στροφή στην ασκούμενη μέχρι σήμερα οικονομική, κοινωνική πολιτική. Αυτή η συμμαχική πολιτική δύναμη εντοπίστηκε στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα και στον ΣΥΡΙΖΑ. Πιστεύω πως το ΚΚΕ έχασε μια ακόμη ιστορική ευκαιρία να δείξει ότι δεν προσομοιάζει αν μη τι άλλο με θρησκευτικό τάγμα το οποίο να ακολουθεί με πίστη και αφοσίωση το θέσφατο του" .

 Η εν λόγω θέση τέθηκε καθώς παρατηρείται μια σθεναρή αντίσταση του ΚΚΕ σε οποιοδήποτε ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας  με τις πολιτικές δυνάμεις που προσδιορίζονται στον πολιτικό χάρτη ως Αριστερά. Είναι αλήθεια πως η στρατηγική του Περισσού είναι διαχρονική, σταθερή και σαφής. Επομένως η πολιτική του θέση για απεγκλωβισμό της χώρας από την Ευρωζώνη, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ δεν είναι σημερινή. Είναι πάγια και θεμελιωμένη σε πολύ ισχυρά επιχειρήματα. 

Είναι γνωστό πως από το 1993 όταν το ΠΑΣΟΚ του μακαρίτη Ανδρέα Παπανδρέου και της Φιλελεύθερης Ν.Δ. του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη όπως και του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου με πρόεδρο τότε τη Μαρία Δαμανάκη ψήφιζαν στη Βουλή την ευρωπαϊκή συνθήκη του Μααστριχτ, η οποία όριζε την ραγδαία ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, τις σαρωτικές ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων οργανισμών κι επιχειρήσεων, την απορρύθμιση της Αγοράς  καθώς και των ασφυκτικών προγραμμάτων δημοσιονομικής πειθαρχίας, τότε η μοναδική πολιτική δύναμη που ύψωσε το ανάστημα της άρνησης, της ανυπακοής στα επιτακτικώς  αιτούμενα της πλουτοκρατίας και της πληρέστερης ενημέρωσης της κοινωνίας για το τι πρόκειται να συμβεί με την έγκριση της συμφωνίας του Μαάστριχτ - πήρε το όνομα της από την ολλανδική πόλη στην οποία και υπογράφηκε από τις κυβερνήσεις των κρατών μελών της Ε,Ε, - τα επόμενα χρόνια ήταν το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας με την Γ.Γ. την Αλέκα Παπαρήγα. Και τότε όπως και σήμερα ήταν και είναι απέναντι σε όλο το πολιτικό σύστημα.

Οφείλουμε συνεπώς  να αναδείξουμε την συνέπεια, την εντιμότητα και την υπευθυνότητα που διέπει τις πολιτικές γραμμές του ΚΚΕ. Παρ΄ όλα αυτά, σήμερα η ελληνική κοινωνία κι ως ένα βαθμό και η ευρωπαϊκή συντρίβεται από τις ολιγαρχικές ομάδες του παγκόσμιου πλούτου και αδυνατεί να βρει το δρόμο που οδηγεί στη λύτρωση από τη μέγκενη.  Ο βασικός λόγος βρίσκεται στην εξαιρετικά αποδυναμωμένη πολιτικώς και κοινοβουλευτικώς θέση των αριστερών κομμάτων και κυρίως των Κομμουνιστικών που δεν έχουν αποκλίνει ιδεολογικά και πολιτικά από την στρατηγική του Μαρξισμού - Λενινισμού. Και αυτά τα κόμματα στη Δυτική Ευρώπη είναι πράγματι πολύ ισχνά για να αντιμετωπίσουν δυναμικά τις ολιστρικές αποφάσεις κι ενέργειες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των άλλων εξίσου ολιγαρχικών μηχανισμών που διαθέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Μοναδική εξαίρεση για τη Δυτική Ευρώπη αποτελεί ΑΚΟΜΗ το εγχώριο Κομμουνιστικό Κόμμα. 

Είναι προφανές πως οι ιθύνοντες νόες του παγκόσμιου Κεφαλαίου αλλά και των πολιτικών τους οργάνων σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να επιτρέψουν την παραμονή στο ελληνικό κοινοβουλευτικό σώμα τη δράση του ΚΚΕ και πολύ περισσότερο ενός ισχυρού κι ακμαίου ΚΚΕ. Ενοχλεί, και μάλιστα υπέρ το δέον. Γι΄ αυτό κι εξωθούν το κοινωνικό σώμα σε λιγότερο ριζοσπαστικές κατευθύνσεις - παρουσιάζοντας τες όμως ως τέτοιες -  που αν μη τι άλλο έχουν χαράξει με σαφήνεια τον ευρωπαϊκό τους προσανατολισμό. Έτσι σήμερα ΣΥΡΙΖΑ και Δημοκρατική Αριστερά εκφράζουν αυτή ακριβώς την πρόταση.  Κατά συνέπεια, ο ελληνικός λαός και ειδικά οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και οι αυτοαπασχολούμενοι πρέπει να έχουν στο μυαλό και την αντίσταση σε όσα αντιλαϊκά μέτρα πρόκειται να ληφθούν μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου. Η διαρραγή των δυνάμεων του ΚΚΕ θα σηματοδοτήσει μια άνευ προηγουμένου στα σύγχρονα ιστορικά της πατρίδας μας νίκη για εκείνους που ζητούν να μπει οριστικά το ΚΚΕ στο χρονοντούλαπο της ιστορίας κι αυτοί δεν είναι άλλοι από εκείνους που αποφασίζουν για τον εξανδραποδισμό του λαού. 

Πρέπει να αποδεχτούμε πως η Ε.Ε. με αυτή τη μορφή που λαμβάνει στις μέρες μας είναι εχθρική ενώπιον των λαϊκών συμφερόντων. Πρέπει επίσης να αποδεχτούμε πως ο δρόμος της άνισης ανάπτυξης όπως και της άνισης κι άδικης κατανομής του εθνικού - παραγόμενου - εισοδήματος είναι απολύτως σύμφυτος με την καπιταλιστική οργάνωση και λειτουργία της οικονομίας. Ο ελληνικός λαός αναμφίβολα δεν είναι έτοιμος να προχωρήσει σε ρήξη και ανατροπή του οικονομικού συστήματος, το οποίο άλλωστε επιστημονικά ιδωμένο και μόνο είναι και η πρωταρχική και η βασική αιτία των αναδιαρθρώσεων στο εργασιακό περιβάλλον όπως και στο κράτος πρόνοιας.

 Η ευέλικτη συσσώρευση κεφαλαίου ως προϊόν της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποιημένης οικονομικής διαχείρισης αφήνει  τραγικές απώλειες. Το πιθανότερο είναι πως ελληνικός λαός και δη ο κόσμος της εργασίας και της ανεργίας  θα επιλέξει στις προσεχείς εκλογές μια ακόμη ερμαφρόδιτη "λύση". Σίγουρα δεν θα είναι αυτή που θα τον οδηγήσει στην Ελευθερία και στην Ανεξαρτησία. Θα πρόκειται απλά για μια παύση της λαίλαπας. Μέχρι την επόμενη όξυνση της καπιταλιστικής κρίσης που σοβεί και καταστρέφει κεφάλαιο και θέσεις εργασίας. 

Η στήριξη στο ΚΚΕ είναι ψήφος με προοπτική και με μια διάθεση προσδοκίας ότι κάποτε ο λαός θα αντιληφθεί ότι δεν μπορεί να "τετραγωνίσει τον κύκλο". Με άλλους λόγους θα πρέπει να αποφασίσει εάν θα ταχθεί στο πλευρό των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που ζητούν τον άμεσο και ριζικό μετασχηματισμό της οικονομίας. Είναι αδήριτα ένας δύσκολος, ίσως και μακροχρόνιος επίπονος   αγώνας γεμάτος διακινδύνευση.  Το ερώτημα είναι αν θέλουμε να προχωρήσουμε σε μια ουσιαστική λύση στα μείζονα προβλήματα που ταλανίζουν τη σύγχρονη οικογένεια και κοινωνία. Την απάντηση ας τη δώσει ο καθένας στη συνείδησή του.

Κοντολογίς στις εκλογές της 17ης Ιουνίου η δημοσκοπικά μέχρι τώρα σημαντική απώλεση της δύναμης του ΚΚΕ εάν τελικώς αυτή επιοβεβαιωθεί τότε θα είναι μια δραματική εξέλιξη για την αγωνιστική έπαλξη των εργαζομένων και των ανθρώπων της βιοπάλης. Σαφώς και θα επανεκκινήσει το εργατικό κίνημα από χειρότερη θέση και μοιραία θα επιτρέψει τις αντίπαλες κοινωνικές και οικονομικές τάξεις να γίνουν περισσότερο απαιτητικές και κυνικές απέναντι στην προώθηση των συμφερόντων τους. Χρειάζεται προβληματισμός ώριμος και νηφάλιος. Δύσκολο εγχείρημα πράγματι σε αυτές τις ιδιαίτερα πολωτικές συνθήκες που ζούμε. Ωστόσο, είναι προς το συμφέρον των εργαζομένων, των συνταξιούχων και όλων των ευπαθών ιδίως κοινωνικών ομάδων να υποστηρίξουν τα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ σε όλη την επικράτεια.Οι καιροί ου μενετοί πολύ εύκολα όμως μπορούν να εξελιχθούν σε εφιαλτικοί.

Ο Λαός να Τολμήσει !

Γράφει ο Βασίλης Στεφ. Λάππας 

Τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας είναι πράγματι πολλά και δυσεπίλυτα. Προφανώς απαιτούνται τολμηρές αποφάσεις και σαφώς χρειάζονται πολιτικές και κυρίως κοινωνικές συμμαχίες προκειμένου να καταστεί εφικτή η επιβίωση της κοινωνίας στο σύνολο της. Οι επιχειρηματίες έχουν χρέος να στηρίξουν το εισόδημα των εργαζομένων τους καθώς αυτό επηρεάζει δυναμικά και βραχυπρόθεσμα  τη βιωσιμότητα συλλήβδην του επιχειρηματικού κλάδου. Η κοινωνία και ειδικά η τάξη των εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα εδώ και δύο χρόνια αδιαλείπτως χτυπιέται με μανία από τις πολιτικές πρακτικές των κυβερνήσεων της εθνικής υποτέλειας και του ηθικού ξεπεσμού ήτοι του ΠΑΣΟΚ και της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ -Ν.Δ. και ΛΑΟΣ για κάποιο διάστημα.

Τα αστικά κόμματα του κοινοβουλίου προχώρησαν στη βίαιη υφαρπαγή του λαϊκου εισοδήματος όπως επίσης και στο γκρέμισμα του κράτους πρόνοιας. Ο μεταξύ τους συναγωνισμός στις νεοφιλελεύθερες θέσεις ήταν περισσότερο από αποκαλυπτικός, ήταν απόλυτα κυνικός προς ευρύτερες κοινωνικές ομάδες του πληθυσμού και ιδίως στις πλέον  ευπαθείς. Παπανδρέου,Σαμαράς, Βενιζέλος, και ο γραφικός στα όρια της χαμέρπειας Καρατζαφέρης με ηγεμονίσκο  το φερέφωνο της εγχώριας και ευρωπαϊκής  τραπεζοκρατίας τον δοτό  Παπαδήμο, αποφάσισαν ανερυθρίαστα αφενός να επιτρέψουν την εκποίηση στο λαίμαργο και ακόρεστο διεθνές κεφάλαιο τον παραγωγικό  πλούτο της χώρας, μαζί με όλες τις δομές που πλήρωσε από το υστέρημα του όλα αυτά τα χρόνια ο ελληνικός λαός για να στηθούν, κι αφετέρου να υποσκάψουν τα θεμέλια της κοινωνικής συνοχής κατακερματίζοντάς την, αποσκοπώντας στην ολική ισοπέδωση της κοινωνίας. Όλα αυτά σχεδιάστηκαν  προκειμένου οι φαύλοι του καταρρακωμένου κι εξαχρειωμένου αστικού πολιτικού συστήματος να παραδώσουν την Ελλάδα - στο όνομα μιας πατριδοκάπηλης αντίληψης - στα επιτελικά και εκτελεστικά όργανα του δυτικοευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού ή στις αβυσσαλέες κι ανεξέλεγκτες  δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης.

 Η κοινωνία παρά την εξαθλίωση στην οποία ζει μεγάλο μέρος της στα αστικά κέντρα της πατρίδας, ύψωσε το ανάστημα της και στις εκλογές της 6ης Μαίου έδωσε μήνυμα ηχηρό στις πολιτικές δυνάμεις που αθετώντας κάθε συνταγματική αρχή και αξία ανθρωπισμού την εξώθησαν στην αδυσώπητη φτώχεια κι απελπισία. Αυτοκτονίες, ανεργία, λουκέτα στα καταστήματα, κατάρρευση του παραγωγικού δυναμικού, έξαρση της μετανάστευσης και ολική αποσάθρωση των υπηρεσιών και παροχών υγείας, κοινωνικής μέριμνας και παιδείας.

Οι σύγχρονοι υπονομευτές της εθνικής ανεξαρτησίας και της λαϊκής κυριαρχίας, οι βάναυσοι υποτακτικοί του τραπεζικού κεφαλαίου και οι ενταφιαστές της κοινωνικής δικαιοσύνης συνεχίζουν να προκαλούν με τον ανείπωτο αμοραλισμό τους τις συνειδήσεις των ελευθέρων πολιτών. Κανένα μήνυμα δεν έλαβαν από την πρόσφατη ετυμηγορία του εκλογικού σώματος. Η ίδια αλαζονεία επισκιάζει τη συμπεριφορά των πολιτικών του πάλαι ποτέ κραταιού και νυν απαξιωμένου δικομματισμού. Φρόκαλα και υπόκοσμος εξακολουθούν να πρωταγωνιστούν και να εμμένουν στην εχθρική για το λαό στρατηγική τους. Στερούμενοι τσίπας και ηθικών συστολών αυθαδιάζουν μπροστά στους αποσβολωμένους όχι μόνο από τον φόβο που σκοπίμως και εντέχνως καλλιεργούν στους πολίτες αλλά και από την ντροπή που αισθάνονται για λογαριασμό τους.

Στις προσεχείς εκλογές ο ελληνικός λαός που επιμένει να θέλει να αλλάξει την ατραπό για την πατρίδα οφείλει τούτη τη φορά να στείλει πιο ξεκάθαρα και με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα το μήνυμα της λύτρωσης και της απελευθέρωσης από τα δεσμά της βαρβαρότητας με τα οποία τον έχουν αλυσοδέσει. Ο λαός να τολμήσει, να μη δειλιάσει και να προχωρήσει στη χειραφέτησή του. Είναι επιτακτικώς αναγκαίο να στηρίξει στην παρούσα φάση τον ΣΥΡΙΖΑ ως τη διαφορετική μοναδική κυβερνητική πολιτική πρόταση απαλλαγής από την νοσηρότητα των πολιτικών δυνάμεων  της ακροδεξιάς της Ν.Δ. και της νεοδεξιάς του ΠΑΣΟΚ που υποθήκευσαν  και με την ευθύνη του λαού ασφαλώς το παρόν και την προοπτική τη δική του και της χώρας. Σίγουρα υπάρχουν αμφιβολίες και δυστοκίες για την ετοιμότητα και για τη σαφήνεια των προγραμματικών δεσμεύσεων του ΣΥνασπισμού της ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς. Ωστόσο, ας μην γελιόμαστε παράταση της αθλιότητας  την οποία εξέθρεψαν τα στελέχη και τα μέλη του "γαλαζιοπράσινου" κατεστημένου είναι ολέθρια εξέλιξη για τον τόπο.  Ναι, πρέπει να κάνει ο λαός το επόμενο βήμα και να διορθώσει με μεγαλύτερη δύναμη και θέληση την ψήφο του. Να μην υποκύψει στις "κασσάνδρες" που ενορχηστρωμένα προάγουν τα εμφυλιοπολεμικά  σύνδρομα, τον πανικό και την τρομοκρατία. Έχει ευθύνη ο λαός να υπερασπίσει την ιστορία αυτού του τόπου , τη διαδρομή αυτού του έθνους  και το μέλλον των παιδιών του. 

Μια ιστορική πράγματι ευκαιρία ξεδιπλώνεται κι ανοίγεται μπροστά του μετά από πολλά έτη ώστε ο λαός  να γίνει επιτέλους κυρίαρχος της ζωής του. Αν δεν απαλλαγούμε από τα βαρίδια του παρελθόντος δεν μπορεί να χαράξει καινούργια ημέρα ανάτασης της Ελλάδας και του λαού της. Η οικονομική ανάπτυξη και η κοινωνική δικαιοσύνη είναι παράμετροι κι ενισχύονται όταν η δημοκρατία λειτουργεί και είναι κυρίαρχη. Απαιτείται κοντολογίς μια άλλη στρατηγική. Μια στρατηγική εθνική, καθολική  κι αυστηρά λαϊκή. Η οποία θα στοχεύει στην ειρηνική ανάπτυξη του Ελληνισμού και στην ευόδωση κλίματος δικαιοσύνης, σεβασμού και ελευθερίας. Είναι καιρός ο Έλληνας και η Ελληνίδα της βιοπάλης να αφήσουν στην άκρη τα ψευδοδιλήμματα περί δραχμής και ευρώ. Μέσα σε συνθήκες βάρβαρης νεοφιλελεύθερης πολιτικής η οποία εκτελείται στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση και η οποία  οδηγεί στην εξόντωση κοινωνικών τάξεων είναι αδύνατο εφόσον συνεχιστεί η εν λόγω συνταγή  να προκύψει ελπίδα και σωτηρία για τη χώρα. 

Το νέο όραμα που καλείται να εμπνεύσει η νέα διακυβέρνηση στους πολίτες είναι καταρχάς πολιτικό  Ήθος, Αξιοπιστία, Συνεργασία, Ισότητα και Ισονομία εντός ή κι εκτός ευρώ εάν ασφαλώς μας αποπέμψουν οι σύμμαχοι κι εταίροι μας. Αυτό το όραμα όμως σε καμία περίπτωση με καμία δυνατότητα δεν μπορούν  να εμπνεύσουν τα απολειφάδια του "ΠασοκΝουΔού" συρφετού.  Επιβάλλεται η ανάδειξη νέων  υγιών πολιτικών δυνάμεων που θα επιτρέψουν και την σταδιακή ανάδειξη και των κοινωνικών εκείνων δυνάμεων που μέσα από το περιβάλλον της συν εργατικότητας θα επιχειρήσουν και θα επιφέρουν μια αλλαγή νοοτροπίας και συναντίληψης εθνικής αποστολής και κοινωνικής επιβίωσης και μετ΄ έπειτα ευημερίας.  

Η Λαγκάρντ δεν πληρώνει φόρους

Η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, η οποία όπως δήλωσε στον Guardian, λυπάται τα παιδάκια της Αφρικής περισσότερο από τους Έλληνες, για την ακρίβεια "τα έχει μονίμως στο μυαλό της", παίρνει ετήσιο μισθό 551.700 δολάρια.

Η ακριβής δήλωση της κ. Λαγκάρντ έχει ως εξής:
«Σκέφτομαι πολύ περισσότερο τα παιδιά σε ένα σχολείο στο Νίγηρα που πηγαίνουν στο μάθημα μόνο για δύο ώρες την ημέρα, αναγκάζονται ακόμα και την καρέκλα του θρανίου να μοιραστούν και διψάνε για μόρφωση. Τα έχω μονίμως στο μυαλό μου. Γιατί πιστεύω ότι χρειάζονται πολύ περισσότερη βοήθεια από ό,τι στην Αθήνα.»
Το πιο αστείο ωστόσο στην υπόθεση είναι ότι την ώρα που δηλώνει ότι στον Guardian, αναφερόμενη στους Έλληνες:
«Μην περιμένετε καμία συμπάθεια, ήρθε η ώρα να πληρώσετε τους φόρους σας», η ίδια δεν φορολογείται!

Ο βασικός της μισθός είναι 467.940 δολάρια το χρόνο, ενώ της δίνεται επίδομα για έξοδα παράστασης, χωρίς δικαιολογητικά, ύψους 83.760 δολαρίων το χρόνο, δηλαδή, 551.700 δολάρια - το οποίο ποσό, επαναλαμβάνουμε δεν φορολογείται, ενώ αναπροσαρμόζεται με κάθε αύξηση των τιμών.          

πηγή : www.enikos.gr

"Εσύ Ευρώπη, θα πεθάνεις χωρίς ψυχή, χωρίς τη χώρα που σε δημιούργησε..."

O νομπελίστας, Γερμανός συγγραφέας, Γκίντερ Γκρας, αναφερόμενος στην Ελλάδα. Ο σημαντικότερος εν ζωή, Γερμανός συγγραφέας -που από την αρχή της κρίσης έχει κρατήσει μια ξεκάθαρη στάση υπέρ της Ελλάδας, έριξε για μια ακόμα φορά τη "βόμβα" του, ταράσσοντας τη γερμανική κοινωνία αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη.

Δε θα μπορούσε να καυτηριάσει την Ευρώπη και τους αξιωματούχους της με πιο δηκτικό τρόπο, όταν ο ίδιος ο τίτλος που φέρει το συγκεκριμένο ποίημα είναι: "Η ντροπή της Ευρώπης".

Το ποίημα δημοσιεύει σήμερα η γερμανική εφημερίδα Sueddeutsche Zeitung και μεταξύ άλλων αναφέρει:

Γράφει ο Γκίντερ Γκράς

"Κοντά στο χάος, καθώς δεν ταιριάζει στις αγορές,
Ξεμακραίνεις από τη χώρα που σου έδωσε ρίζες.

Ό,τι αναζητά η ψυχή, εσύ έκρινες πως κατέκτησες,
Και τώρα το αποποιείσαι, αξιολογώντας το ως απολειφάδι.

Σαν ταπεινωμένος οφειλέτης -γυμνός στη διαπόμπευση, υποφέρει μια χώρα,
Την ώρα που οφείλουμε τις ευχαριστίες μας προς αυτήν.

Καταδικασμένη να ζεις στη φτώχεια, χώρα, που ο πλούτος Σου
κοσμεί τα μουσεία: λεία που λεηλάτησαν από 'σένα.

Αυτοί που με τη βία των όπλων, επιτέθηκαν στα ιερά νησιά Σου,
κρατούσαν τον Χάιδερλιν, στις τσέπες των στολών τους.

Μόλις που Σε ανέχονται, ενώ οι Συνταγματάρχες σου,
κάποτε, ήταν καλοδεχούμενοι σύμμαχοι.
Χώρα χωρίς δικαιώματα, οι «ισχυροί»,
Σου σφίγγουν ολοένα και περισσότερο το ζωνάρι.

Μαυροφορούσα η Αντιγόνη τους αψηφά, με πένθος,
ντύνει το λαό, του οποίου φιλοξενούμενοι ήταν.

Εκτός των συνόρων Σου, οι οικείοι του Κροίσου, στοιβάζουν ό,τι λάμπει
και ανήκει στους δικούς σου θησαυρούς.

Ρουφήξτε επιτέλους ρουφήξτε! Ουρλιάζουν οι μισθωτοί Επίτροποι,
Οργισμένος όμως ο Σωκράτης, επιστρέφει το γεμάτο ποτήρι.

Καταριέται η χορωδία, ότιδήποτε Δικό σου, ξεσηκώνονται όμως η Θεοί
από τον Όλυμπο, κατά τη δική Σου θέληση.

Θα πεθάνεις χωρίς ψυχή, χωρίς τη χώρα που σε δημιούργησε,
Το πνεύμα της οποίας, Ευρώπη, σε δημιούργησε."





Πηγή :www.enikos.gr

Οι Ταλαντεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ Αναζητούν Ισορροπία

Γράφει ο Βασίλης Στεφ. Λάππας 

Οι πρόσφατες επισκέψεις του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ σε Παρίσι και  Βερολίνο Αλέξη Τσίπρα καθώς και οι συναντήσεις που είχε με εκπροσώπους κομμάτων της Αριστεράς και της Σοσιαλδημοκρατίας, όπως και οι συνεντεύξεις του στα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης προκάλεσαν ως ήταν αναμενόμενο ζωηρό ενδιαφέρον στους εταίρους μας. Η μεγάλη δημοσκοπική δυναμική που παρατηρείται στον ΣΥΡΙΖΑ είναι επόμενο να συγκεντρώνει την προσοχή όχι μόνο των πολιτικών αξιωματούχων της Ευρωζώνης  αλλά και στελεχών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας όπως και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Για την ώρα η στάση κυρίως των ισχυρών κρατών της ζώνης του ευρώ απέναντι στον Ῥιζοσπαστικό" πολιτικό της Ελλάδας όπως τον αποκαλούν τα αστικά ΜΜΕ της Ε..Ε τον Αλέξη Τσίπρα είναι σκληρή και δεν αφήνουν ακόμη, κάποιοι απ΄ αυτούς, κανένα περιθώριο για περαιτέρω πιθανότητες επαναδιαπραγμάτευσης πόσο μάλλον της ενδεχόμενης ακύρωσης των μνημονιακών συμβάσεων. Ωστόσο, εάν η λαϊκή ετυμηγορία που θα εκφραστεί στις προσεχείς εκλογές της 17η Ιουνίου αναδείξει νέα δεδομένα και ο ΣΥΡΙΖΑ κληθεί να αναλάβει τη διακυβέρνηση είτε συνεργαζόμενος με άλλη πολιτική δύναμη είτε κι αυτοδύναμος - μην εκπλαγούμε αν το δούμε κι αυτό -  τότε πολλές από τις θέσεις και τις εκτιμήσεις που σήμερα μας κοινοποιούνται από τις κυβερνήσεις των ανυποχώρητων θα μεταβληθούν. Έτσι γίνεται συνήθως στην πολιτική. Θυμηθείτε μόνο τις ασφυκτικές πιέσεις που δέχτηκε ο κυπριακός λαός όταν κλήθηκε να ψηφίσει στο δημοψήφισμα το έτος 2004 για το σχέδιο Ανάν. Κι όμως απτόητος, το σχέδιο που οδηγούσε στη νομιμοποίηση της κυπριακής κατοχής το απέρριψε. Οι επιπτώσεις  από τη στάση του αυτή, παρά τις απειλές και τις φωνασκίες διεθνών κύκλων και δη Η.Π.Α. και Μεγάλης Βρετανίας ποτέ δεν υλοποιήθηκαν. Με το παράδειγμα αυτό θέλω πολύ απλά να τονίσω τη σημασία που έχει πάντα η θαρραλέα και δυνατή φωνή του λαού όπως αυτή εκδηλώνεται δια της ψήφου.

 Συνεπώς, ακόμη κι αν οι εξελίξεις για την ισχυρή πολιτική τάξη της Ένωσης δεν είναι οι επιθυμητές, σίγουρα διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις δύο πλευρές Ελλάδα και Ευρωζώνη θα επανεκκινήσουν. Κι ό,τι λέγεται σήμερα καλά θα κάνει ο ελληνικός λαός να μην δείξει φόβο και υποκύψει. Όσο πιο ηχηρό είναι το μήνυμα κατάργησης των μνημονίων που θα στείλει στο Βερολίνο και στο Παρίσι όπως και στις άλλες πρωτεύουσες της Ε.Ε. η ψήφος του εκλογικού σώματος, τόσο πιο αποτελεσματικές υπέρ του απεγκλωβισμού των Ελλήνων από τις αποικιοκρατικές συμβάσεις που έχουν υπογράψει οι υποτελείς της Αθήνας με τους "βαρβάρους" δανειστές θα είναι οι διαβουλεύσεις. Ας μην γελιόμαστε τα 240 δισ ευρώ που δεχτήκαμε ως δάνεια από την Τρόικα τα δύο τελευταία χρόνια προέρχονται κυρίως από κράτη. Επομένως, η διαγραφή τους καθίσταται εξαιρετικά δυσχερής ενέργεια. Μολονότι είναι εφικτή η διπλωματική και πολιτική διευθέτηση.

Σήμερα, λοιπόν, μόλις λίγες μέρες από την Κυριακή των εκλογών ο ΣΥΡΙΖΑ επανατοποθετείται και ανακαθορίζεται  ως ενιαίος πια κομματικός φορέας απέναντι στα μεγάλα κι ανοιχτά ζητήματα τα οποία χρίζουν άμεσης αντιμετώπισης. Είναι φυσικό να μεσολαβήσει ένα διάστημα, όπου οι αμφότερες πιέσεις που δέχεται εντός και εκτός της χώρας να τον αναγκάζουν να προχωρά σε επανεκτιμήσεις σε ό,τι αφορά τις κινήσεις, τις επιλογές και τους ελιγμούς που απαιτούνται προκειμένου να μπορέσει να ανταποκριθεί και στο αναντίλεκτο αίτημα για κατάργηση των μνημονίων και συνάμα να μην θέσει σε κίνδυνο το δρόμο της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη  αφού η προτίμηση της συντριπτική πλειοψηφίας του εκλογικού σώματος καταδεικνύει προς σ΄ αυτή την κατεύθυνση.

 Οι ταλαντεύσεις αυτές που εκούσια ή ακούσια αναπτύσσονται στη πολιτική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ ναι μεν μπορεί να είναι ως ένα βαθμό δικαιολογημένες κι αναμενόμενες εξαιτίας των 12 συνιστωσών, όμως οφείλει η ηγεσία να τις σταματήσει το ταχύτερο δυνατό καθώς ο επαπειλούμενος κίνδυνος να προκληθεί σύγχυση στην κοινωνία είναι ορατός. Χρειάζεται να διασαφήσει ο Αλέξης Τσίπρας ως επικεφαλής τι τελικώς θα πράξει με τα μνημόνια, τις δανειακές συμβάσεις, τους εξοντωτικούς όρους που αυτές εμπεριέχουν και με ποιο τρόπο θα γίνει η ακύρωση των αντικοινωνικών μέτρων που τις διέπουν. Πάντως, είναι αλήθεια πως  τα στελέχη του κόμματος πέφτουν κατ΄ επανάληψη σε αντιφάσεις ως προς το τι τελικά θα γίνει με τα αντιλαϊκά συμφωνητικά που ενέγκριναν οι κοινοβουλευτικές ομάδες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ της προηγούμενης κοινοβουλευτικής συόδου με την Τρόικα (Κομισιόν, Δ.Ν.Τ. και Ε.Κ.Τ.)  και τούτο έγκειται στην έλλειψη κυβερνητικής εμπειρίας, στο απροκάλυπτο συμπίλημα το οποίο οφείλεται στις αμφίσημες και εν πολλοίς αλληλοσυγκρουόμενες πολιτικές των ποικιλόνυμων συνιστωσών του  καθώς και στην αδυναμία του κόμματος να ισορροπήσει  από τη μια μεριά στην απαίτηση του λαού και από την άλλη στις γραπτές δεσμεύσεις της χώρας προς εταίρους και μη.

Ο Αλέξης Τσίπρας πλέον είναι πολύ κοντά στην ανάληψη κυβερνητικών καθηκόντων. Δεν αποτελεί ο ΣΥΡΙΖΑ την αλλοτινή μικρή πολιτική δύναμη του αριστερού χώρου. Αύριο πιθανόν θα είναι μέτοχος ή συμμέτοχος  στο κυβερνητικό σχήμα αποφασίζοντας για την πορεία της χώρας, για το λόγο αυτό πρέπει να συγκεκριμενοποιήσει τις γραμμές του. Ο χρόνος εξαντλείται. Οψόμεθα ! 

Απρόβλεπτες οι Συνέπειες Εξόδου της Ελλάδας από το Ευρώ !

Απρόβλεπτες θα είναι οι συνέπειες από ενδεχόμενη έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, εκτιμά το στέλεχος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και επικεφαλής της αυστριακής κεντρικής τράπεζας, Έβαλντ Νοβότνι. Παράλληλα, τόνισε, ωστόσο ότι η χώρα θα πρέπει να τηρήσει τις δεσμεύσεις της εάν θέλει να συνεχίσει να λαμβάνει οικονομική βοήθεια.
«Θα πρόκειται για μεγάλα, μαζικά σοκ, οι συνέπειες των οποίων θα είναι απρόβλεπτες», δήλωσε το μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ευρωτράπεζας, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, αρνούμενος πάντως να συμμετάσχει στη συζήτηση για τις προοπτικές ενός τέτοιου σεναρίου.
Ο Ε. Νοβότνι εκτίμησε επίσης ότι θα απαιτηθεί χρόνος για την επίλυση της ελληνικής κρίσης. Αναφερόμενος στο σύνολο των χωρών της Ευρωζώνης, είπε πως «απαιτείται αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία για να σταθεροποιηθούν οι χρηματοοικονομικές αγορές».

ΠΗΓΉ : Από το www.tanea.gr

Νέα Δραματική Άνοδος της Ανεργίας μέχρι το Τέλος του 2012

Σε ένα σπιράλ ύφεσης, με υψηλή ανεργία, χαμηλά εισοδήματα και υψηλές τιμές, που εμποδίζει την Ελλάδα να βρει το δρόμο της ανάκαμψης, έχει μπει η εγχώρια οικονομία.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι, στο τέλος του 2012 η στατιστική ανεργία θα είναι 28%, ενώ ο μέσος όρος του έτους θα «κάτσει» μεταξύ 23% και 24%, που αντιστοιχεί σε 1.200.000 ανθρώπους, εκτός αγοράς εργασίας.
Η πραγματική ανεργία, υπολογίζεται πως θα είναι κατά τουλάχιστον 4 μονάδες υψηλότερη, κοντά στο 27% με 28%. Την ίδια στιγμή, εκτιμούν ότι σε υψηλό επίπεδο θα παραμείνουν οι τιμές των προϊόντων, γεγονός που σε συνδυασμό με τη δραματική μείωση των μισθών, θα οδηγήσει την αγοραστική δύναμη των ελλήνων, στο επίπεδο της δεκαετίας του ‘70…
Στο τέλος του 2012 οι μειώσεις μισθών και οι φορολογικές επιβαρύνσεις θα οδηγήσουν το διαθέσιμο εισόδημα των 1.800.000 εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα να αντιστοιχεί στο 50% του επιπέδου που είχε διαμορφωθεί το 2008, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του καθηγητή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, επιστημονικού συνεργάτη του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, Σάββα Ρομπόλη.


πηγή : Από το www.protothema.gr

Η Τρόικα και οι "Θεωρίες Ζόμπι"

”Tα γεγονότα αποδεικνύουν ότι ακολουθήσαμε λάθος δρόμο. Τώρα πρέπει να αλλάξουμε ολόκληρο τον τρόπο σκέψης μας”, τονίζει ο γνωστός Γάλλος οικονομολόγος, Ζαν Πολ Φιτουσί, σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα ”Ιλ Μεσσατζέρο”, με την οποία απευθύνει έκκληση στους ισχυρούς της Ευρώπης, υπέρ της Ελλάδας.
”Οι θεωρίες σχετικά με τις ευνοϊκές επιπτώσεις της λιτότητας χαρακτηρίζονται από παραφροσύνη αλλά δεν πεθαίνουν ποτέ. Πρόκειται για θεωρίες- ζόμπι”, προσθέτει ο Z. Φιτουσί.
”Θεωρώ ακόμη απίθανο να βγει η Ελλάδα από το ευρώ. Αν η Αθήνα αποχωρήσει, τα όρια της ευρωζώνης θα γίνουν ρευστά. Είναι αυτό το μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε στις αγορές;” διερωτάται ο Γάλλος καθηγητής που διδάσκει και στο πανεπιστήμιο Luiss της Ρώμης.
Σύμφωνα με τον Z. Φιτουσί, ”πρέπει να υιοθετηθούν άμεσα μέτρα για να βοηθηθεί η Ελλάδα, πριν τις εκλογές, διότι μετά, μπορεί να είναι πολύ αργά”.
”Κανείς, άλλωστε, δεν θα ήταν σε θέση να αποπληρώσει το χρέος του, με ένα διαρκώς περιοριζόμενο εισόδημα. Αυτό δεν ισχύει μόνο για την Ελλάδα, αλλά για κάθε άλλη χώρα” τόνισε.
Κατά την άποψή του η καγκελάριος Μέρκελ ”γνωρίζει καλά ότι οι θέσεις της μειοψηφούν. Το μπρα ντε φερ μαζί της, μόλις άρχισε και πρέπει να δούμε πώς θα λήξει”.
Σε σχόλιό της, η ιταλική, δημόσια τηλεόραση Rai, υπογραμμίζει ότι ”ο Φιτουσί έχει δίκιο. Η Ευρώπη ήταν αναποφάσιστη και ασυντόνιστη επί τρία χρόνια. Η διάσωση της Ελλάδας κοστίζει τετρακόσια δισεκατομμύρια. Για τις τράπεζες, τα χρήματα αυτά βρέθηκαν, αλλά για να σωθεί μια χώρα, τώρα, μας λένε ότι δεν υπάρχουν”.
”Όταν οι αγορές μυρίζονται αίμα, δεν σταματούν. Μετά την Ελλάδα, θα έρθει η σειρά κάποιου άλλου”, καταλήγει το σχόλιο της ιταλικής τηλεόρασης.

Πηγή www.:News247.gr 

Σκληρή Απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ στον Μιχελάκη

Σκληρή απάντηση έδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ στον εκπρόσωπο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, Γιάννη Μιχελάκη, ο οποίος κατηγόρησε τον πολιτικό σχηματισμό για τις θέσεις του για τη μετανάστευση.
Ο ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει κατ’ εξακολούθηση και κατ’ επάγγελμα διαστρέβλωση των θέσεων και των προτάσεών του από εκείνους «που με την εμμονή τους στη μνημονιακή πολιτική βυθίζουν στην ανασφάλεια και την απόγνωση την πλειονότητα των συμπολιτών μας».
Ακόμα, το κόμμα της Κουμουνδούρου προσθέτει: «Είναι μάταιο να περιμένει κανείς από τη Νέα Δημοκρατία να κατανοήσει τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ για το μεταναστευτικό, ταυτόχρονα όμως είναι και επικίνδυνος ο ιδιότυπος ανταγωνισμός της με την Χρυσή Αυγή που οδηγεί σε τυφλές συγκρούσεις και στην όξυνση των προβλημάτων».

Δημοσκόπηση της Public Issue

Μαϊ 21:23

Πρώτος με το εντυπωσιακό ποσοστό του 30% είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με μία νέα δημοσκόπηση που δημοσιεύει η Public Issue, ενώ στην δεύτερη θέση βρίσκεται η Νέα Δημοκρατία με 26%. Στην τρίτη θέση παραμένει το ΠΑΣΟΚ με 15%.
Στην νέα αυτή δημοσκόπηση, η Βουλή παραμένει επτακομματική. Στην τρίτη θέση παραμένει το ΠΑΣΟΚ με 15% το οποίο έχει ωστόσο σημειώσει αύξηση στα ποσοστά του. Μεγάλες είναι και οι απώλειες του ΚΚΕ το οποίο βρίσκεται στην έκτη θέση με 5%, το οποίο βλέπει τους ψηφοφόρους του να το εγκαταλείπουν για τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ.
Τα ποσοστά των κομμάτων έχουν ως εξής:
ΣΥΡΙΖΑ: 30%
Νέα Δημοκρατία: 26%
ΠΑΣΟΚ: 15%
Δημοκρατική Αριστερά: 7%
Ανεξάρτητοι Έλληνες: 7%
ΚΚΕ: 5%
Χρυσή Αυγή: 4,5%
Από το www.iefimerida.gr

Η Διακυβέρνηση και το Αναπόφευκτο Ρίσκο για Στήριξη στον ΣΥΡΙΖΑ

Γράφει ο Βασίλης Στεφ. Λάππας

Οι "Φιλικοί Εταίροι" είναι μια έπαλξη που προτάσσει σε βασικό πρόταγμα την ενότητα του λαού. Με αυτό το σκεπτικό αποφασίσαμε να καταγράψουμε και να καταθέσουμε τη θέση μας όπως και τα συμπεράσματα που προκύπτουν αμέσως μετά τις εθνικές εκλογές της 6 Μαΐου.

Η ήττα που υπέστη ο μνημονιακός δικομματισμός των ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. ήταν συγκλονιστικός και σε καμία περίπτωση δεν αφήνει περιθώρια για δεύτερες σκέψεις. Τα κόμματα αυτά απώλεσαν την νομιμοποίηση του εκλογικού σώματος καθώς το μπλοκ των αντιμνημονιακών δυνάμεων συγκεντρώνουν το 68% των ψηφοφόρων. Κατά συνέπεια η εμμονή των Βενιζέλου και Σαμαρά προς την απαρέγκλιτη τήρηση και εφαρμογή  των ντιρεκτίβων της Τρόικα και του Συνδικάτου Τρομοκρατίας του Ελληνικού λαού όπως και σύσσωμων των Ευρωπαίων πολιτών το οποίο ηγείται η χρεοκοπημένη τραπεζοκρατία της Ευρωζώνης και δια αυτής η πολιτική ηγεσία της Γερμανίας, δεν αφήνει περιθώρια προς τους Έλληνες εργαζόμενους και εν γένει της βιοπάλης από το να συντρίψουν τα πολιτικά αυτά απολειφάδια που έσπρωξαν εντός δύο ετών 2000 συμπολίτες μας στην αυτοχειρία, εκατοντάδες χιλιάδες ελληνόπουλα στην ασιτία, δεκάδες χιλιάδες στην απώλεια της στέγης  και των επιχειρήσεων τους και εκατοντάδες χιλιάδες στην ανεργία. Όλος αυτός ο πληθυσμός σήμερα αγωνιά για το τι ακριβώς θα συμβεί στις 18 Ιουνίου  μετά και τις νέες εκλογές που προκηρύχθηκαν έπειτα από το ναυάγιο των διευρενητικών εντολών όπως και τα συμβούλια των αρχηγών. 

Αξίζει να πούμε πως με εύσχημο τρόπο τα συστημικά ΜΜΕ και οι πολιτικές ηγεσίες των φαύλων κομματικών σχηματισμών που στήριξαν τα μνημόνια, υπέγραψαν τις δανειακές συμβάσεις και συγκρότησαν την "χουντική" κυβέρνηση Παπαδήμου ήτοι το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ.  επιδίωξαν να πιέσουν τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Επιχείρησαν αρχικά κολακεύοντας τον και στη συνέχεια εκβιάζοντας τον, να τον εξαναγκάσουν να συμμετάσχει σε κυβέρνηση υπό την αυστηρή καθοδήγηση -επιτροπεία τους . Φυσικά και δεν περίμεναν την άτεγκτη στάση του Αλέξη Τσίπρα. Είναι προφανές πως η στάση του ΣΥΡΙΖΑ τους χάλασε τα σχέδια. Έτσι οδηγούμαστε αισίως ξανά στις κάλπες ώστε ο λαός να δώσει μόνος του την κυβέρνηση εκείνη που επιθυμεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ πλέον μετά και την άρνηση της Γ.Γ. του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα να ανταποκριθεί στο αίτημα του εκλογικού σώματος που ναι μεν ζητά την κατάργηση των μνημονίων και των ασφυκτικών πολιτικών λιτότητας όχι όμως και την έξοδο της χώρας από το Ευρώ και την Ε..Ε, γίνεται φανερό πως η μόνη εφικτή λύση που μπορεί να αποσοβήσει  την παράταση του εξανδραποδισμού τον οποίο υφίστανται όλοι οι άνθρωποι της εργασίας και κυρίως τα φτωχά κοινωνικά στρώματα, είναι η λαϊκή στήριξη στον ΣΥνασπισμό ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς. 

Η ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στο αίτημα των ψηφοφόρων και επιμένει στην στρατηγική του απεγκλωβισμού της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ. Παρ΄ όλα αυτά μέχρι και σήμερα δεν έχει καταφέρει να εξηγήσει πειστικά τι πρόκειται να συμβεί αμέσως μετά και συγκεκριμένα όταν θα έχουμε ως χώρα φύγει και από τους δύο θεσμικούς μηχανισμούς. Πως δηλαδή θα καταφέρει μια μικρή χώρα με τόσους κινδύνους κι ανοιχτούς ανταγωνισμούς στον περίγυρο να σταθεί μόνη δίχως σαφείς και συγκεκριμένες συνεργασίες με όμορες χώρες. Ασφαλώς, το έλλειμμα αυτό του ΚΚΕ εμφανίζεται ευκρινώς και στην απροθυμία του κόσμου να ακολουθήσει το δρόμο που έχει το εν λόγω κόμμα επιλέξει. Άλλωστε τούτη η άποψη επιβεβαιώνεται και από το πενιχρό ποσοστό του 8,5% που έλαβε στις εκλογές της 6ης Μαίου. Επίσης, οφείλει η ηγεσία του ΚΚΕ να κατανοήσει πως μια ολόκληρη γενιά Ελλήνων έχει διαποτιστεί με την ευρωπαϊκή αντίληψη κι επομένως είναι εξαιρετικά δύσκολο έως αδύνατο να ζητά από την κοινωνία να δεχτεί μια πολιτική πρόταση η οποία ναι μεν είναι η απόλυτα συνεπής με την πάγια θέση του μολονότι είναι ασύμφωνη για να μην πούμε και ακατανόητη για την συντριπτική πλειοψηφία ΚΑΙ του εκλογικού σώματος.

Συνεπώς, με βάση τα ισχύοντα δεδομένα ήτοι την απροθυμία των Ελλήνων και των Ελληνίδων να αποφασίσουν την έξοδο της χώρας από την ζώνη του ευρώ και πολύ περισσότερο την Ευρωπαϊκή Ένωση και συγχρόνως την σθεναρή απόφαση τους να καταγγείλουν τα μνημόνια, η επιλογή  τους αναπόφευκτα δείχνει -τουλάχιστον δημοσκοπικά - να επικυρώνεται  στην στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ.  Η οποία συμπυκνώνεται στην προθυμία του κόμματος να συνεχίσει η χώρα να πορεύεται στον ευρωπαϊκό δρόμο και παράλληλα να υπάρξει άμεση κατάργηση των επαίσχυντων συμφωνιών και των αντιλαϊκών προγραμμάτων μέσω των οποίων πραγατοποιείται η βάναυση  υφαρπαγή του  εισοδήματος καθώς και η διάλυση του στοιχειώδους κράτους πρόνοιας που όλες αυτές τις δεκαετίες αν και ανεπαρκώς οικοδομήθηκε. Εκείνο που πρέπει να γίνει σαφές είναι πως η πολιτική είναι η τέχνη των σκληρών διαπραγματεύσεων όσπου να προκύψουν γόνιμοι και δίκαιοι συμβιβασμοί. Επιπροεθέτως οι συνετοί και διορατικοί πολιτικοί είναι εκείνοι που επιλέγουν να πετύχουν το εφικτό κι όχι απαραιτήτως το ευκταίο.

Μα εύλογα εκτιμώ πως θα αναρωτηθείτε υπάρχουν τα εχέγγυα από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ για να του δείξουμε απόλυτη εμπιστοσύνη ; Η απάντηση είναι σίγουρα όχι. Μολονότι οφείλουμε να καταγράψουμε την ειδοποιό διαφορά που τον διέπει από τους άλλους δύο που διεκδικούν την εξουσία και βρίσκεται στο λευκό κυβερνητικό του μητρώο. Αν όμως λάβουμε υπόψη τα καμώματα και τις πρακτικές των κομματικών του στελεχών τόσο στο πεδίο των αυτοδιοικητικών σχημάτων όσο και πολύ περισσότερο των συνδικαλιστικών παρατάξεων εκεί οι ενδοτισμοί και οι διολισθήσεις σε λογικές και πολιτικές άκρως επιθετικές προς τα συμφέροντα των εργαζομένων συνηγορούν αδήριτα στη δυσπιστία έως καχυποψία.  

Παρ΄ όλα αυτά είναι αληθές σε λιγότερο από ένα μήνα καλούμαστε να επιλέξουμε ένα τρόπο διακυβέρνησης ο οποίος να εγγυάται τη διαφύλαξη της αξιοπρέπειας του λαού και των εθνικών και χωρικών κεκτημένων της πατρίδας. Έτσι, ο σχηματισμός κυβέρνησης ευρύτερης κοινωνικής αποδοχής είναι ο στόχος των εκλογών της 17ης Ιουνίου. Ο διπολισμός Αριστερά και Δεξιά είναι ορατός και υπαρκτός κι ας τον απαξιώνει η Γ.Γ. του ΚΚΕ. Ωστόσο αναμφίβολα το μεγάλο ζητούμενο είναι πως θα σταματήσουμε τον απροκάλυπτο ολετήρα που ισοπεδώνει την κοινωνία και σαφώς είναι οι δεσμευτικές συμβάσεις που υπέγραψαν η Παραδοσιακή Δεξιά του Σαμαρά με τη Νεοδεξιά των Παπανδρέου - Βενιζέλου.  Άρα η μοναδική διέξοδος για τις λαϊκές κοινωνικές τάξεις στις παρούσες συνθήκες και με στόχο τη διακυβέρνηση είναι η δυναμική ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ και δευτερευόντως των "Ανεξάρτητων Ελλήνων" και κατόπιν της "Δημοκρατικής Αριστεράς" η οποία εύσχημα χρησιμοποιείται από το καταρρέον σύστημα ως εφεδρική δύναμη για ΠΑΣΟΚ και ΝΔ πλην όμως κι ως μοχλός πίεσης προς αριστερούς ψηφοφόρους.

Άφησα για το τέλος το Κ.Κ.Ε Είναι γνωστό στους αναγνώστες του ιστοτόπου αυτού  πως ο γράφων τάχθηκε υπέρ της στήριξης του κόμματος. Τα επάλληλα επικοινωνιακά λάθη και κυρίως η εμμονή στην άρνηση για διάλογο με τον Αλέξη Τσίπρα της Γ.Γ. Αλέκας Παπαρήγα προκάλεσαν αγανάκτηση στην κοινωνική βάση που στις εκλογές του Μαίου το υποστήριξε. Σήμερα πια δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις στις οποίες να μπορεί να πρωταγωνιστήσει το ΚΚΕ. Η ηγεσία του το παρόπλισε  και το έθεσε στο περιθώριο. Το ΚΚΕ δεν συμμετέχει στα πολιτικά τεκταινόμενα. Ο ρόλος του εξαντλείται στα αντιπολιτευτικά έδρανα της Βουλής και στην οργάνωση του ταξικού εργατικού κινήματος. Μέχρι, λοιπόν,  την τελική δικαίωση των ευσεβών πόθων του η κοινωνία πρέπει να βρει συμμαχική δύναμη που να εκφράζει σθεναρά τη βούληση ώστε να δώσει φιλολαϊκή στροφή στην ασκούμενη μέχρι σήμερα οικονομική, κοινωνική πολιτική. Αυτή η συμμαχική πολιτική δύναμη εντοπίστηκε στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα και στον ΣΥΡΙΖΑ. Πιστεύω πως το ΚΚΕ έχασε μια ακόμη ιστορική ευκαιρία να δείξει ότι δεν προσομοιάζει αν μη τι άλλο με θρησκευτικό τάγμα το οποίο να ακολουθεί με πίστη και αφοσίωση το θέσφατο του. 

Ο Λαός Υπό το Κράτος του Ζόφου ! *

 Γράφει ο Βασίλης Στεφ. Λάππας

Καθ΄όλη τη διάρκεια των δυόμισι τελευταίων ετών αναπτύχθηκε εσκεμμένα και ενορχηστρωμένα από τους μηχανισμούς ποδηγέτησης της κοινής γνώμης ένα διάχυτο αίσθημα φόβου και τρομοκρατίας, προκειμένου οι πολιτικές αποφάσεις των κέντρων άσκησης εξουσίας που εδρεύουν στις Βρυξέλλες, στο Βερολίνο, στην Ουάσιγκτον και στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, όπου βρίσκεται η Wall Street, να επιβληθούν αυτές οι αποφάσεις είτε σιωπηρά είτε με τις λιγότερες δυνατές λαϊκές αντιστάσεις και εκδηλούμενες αντιδράσεις. Το σχέδιο των ολιγαρχών στοχεύει στην προώθηση και υλοποίηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής εξαναδραποδισμού ευρύτερων λαϊκών κοινωνικών ομάδων του πληθυσμού.  Εν μέρει αυτό το εγχείρημα ήταν επιτυχές. Αφού ήδη παρατηρούμε δίπλα μας να ενσκήπτει ζωντανά η τραγωδία που φέρνει η πείνα και η εξαθλίωση. 

Οι δανειακές συμβάσεις που  υπεγράφησαν και ψηφίσθηκαν από το συντριπτικό πλειοψηφικό κοινοβουλευτικό σώμα, αποτέλεσαν το όχημα για να ξεκινήσει  η εφαρμογή των σφοδρών  αντιλαϊκών πολιτικών . Έτσι, είναι αλήθεια, πως παρά την συστηματική προπαγάνδα με την οποία μπολιάστηκε όλο αυτό το διάστημα η κοινωνία, ώστε να δεχτεί ενοχικά και αναπόφευκτα τη γενικευμένη και σαρωτική λιτότητα,  εντούτοις η σκληρή πραγματικότητα για επιβίωση όπως επίσης και ο εξόφθαλμος και απροκάλυπτος κυνισμός των πολιτικών θιασωτών της ιδεοληψίας του ευρωμονόδρομου ήταν φυσικό να προκαλέσει κάποιες αντιδράσεις. Επιπροσθέτως, το υπαρκτό εσωτερικό πρόβλημα της αναξιοπιστίας και της ανυποληψίας του πολιτικού κατεστημένου επέτρεψε στις δυνάμεις της παγκόσμιας ολιγαρχίας του πλούτου να εκμεταλλευτούν τη δικαιολογημένη λαϊκή οργή και μέσω κατάλληλων χειρισμών να στρέψουν την "αγανακτησμένη" κοινωνία σε κομματικούς σχηματισμούς που ρέπουν έντονα προς τον εθνικισμό, το λαϊκισμό, την αμετροέπεια, τον υποβόσκοντα φασισμό και τον πασίδηλο εκφυλισμό του πολιτικού ορθολογικού φιλελεύθερου πολιτικού λόγου. 

Είναι προφανές πως το εκλογικό σώμα βρέθηκε ενώπιον της κάλπης απολύτως αιχμάλωτο του θυμικού του. Βασανισμένο και καθημαγμένο από την άγρια υφαρπαγή του εισοδήματος και τη ραγδαία κατεδάφιση των προνοιακών υπηρεσιών και παροχών, το εκλογικό σώμα σύρθηκε σε επιλογές που παρατείνουν τον εγκλωβισμό του στα καλούπια που του θέτουν οι διαμορφωτές και οι μηχανισμοί του αστικού πολιτικού συστήματος. Οι φοβισμένοι, απελπισμένοι, ανιστόρητοι  και αδιαμόρφωτοι πολιτικά πολίτες κατευθύνθηκαν στην Άκρα ναζιστική Δεξιά και οι νοικοκυραίοι  στον αστικό διπολισμό( Κεντροδεξιά - Κεντροαριστερά). Μέσα σε αυτό το συμπίλημα μοναδική σταθερά παραμένει η πολιτική και οικονομική στρατηγική του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.  Είναι και η μοναδική πολιτική δύναμη στην Ελλάδα - θα τολμούσα να πω και στην Ευρώπη - που επιχειρηματολογεί χρησιμοποιώντας λογικά εργαλεία πολιτικής έκφρασης και όχι παράγοντες που συνδέονται με το συναίσθημα και τα αρχέγονα ένστικτα της ανθρώπινης φύσης.

Με δεδομένη την υπάρχουσα πολιτική κατάσταση που σκόπιμα καλλιεργήθηκε, αποσκοπώντας στην αιχμαλωσία του εκλογικού σώματος, οι πιθανότητες και οι δυνατότητες για απελευθέρωση καθίστανται ισχνές αφού προαπαιτούν καταρχάς πολιτική παιδεία, ταξική συνείδηση και ιστορική μνήμη. Τα οποία και τα τρία αποτελούν μεγάλα ζητούμενα στις μέρες μας καθώς η ένδεια και στα τρία  αυτά εφόδια εξηγούν με σαφήνεια την πρόσφατη λαϊκή ετυμηγορία.  Η οποία εκφράστηκε με μια ανώδυνη σχετικά φυγή από τα απαξιωμένα κυβερνητικά κόμματα  με μια παράλληλη ιδεολογική μετατόπιση σε ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ, "Ανεξάρτητους Έλληνες" κλπ ενώ από την άλλη με έναν υπερφίαλο, άλογο και οπωσδήποτε επικίνδυνο ριζοσπαστισμό προς το ναζιστικό μόρφωμα της "Χρυσής Αυγής". 

Η Ελλάδα αναμφίβολα διέρχεται το δικό της ζόφο. Εύχομαι να διαψευσθώ μα πολύ σύντομα κι εφόσον παραταθούν και μεγιστοποιηθούν τα ήδη υπαρκτά προβλήματα πολιτικοοικονομικής και κοινωνικής αντίληψης, - άλλωστε οι ασφυκτικές πιέσεις που δέχεται η Ελλάδα από την Ε.Ε. και την Ευρωζώνη δεν αφήνουν περιθώρια για άλλες πιο καθησυχαστικές σκέψεις -  πολύ σύντομα θα παρουσιαστεί με τις ευλογίες και της άρχουσας αστικής τάξης  μια "εξευγενισμένη" κι ελκυστική εικόνα του σύγχρονου εθνικοσοσιαλισμού - φασισμού που θα χρησιμοποιηθεί με εύσχημο τρόπο προκειμένου να αντιπαραταχθεί και να καταπνίξει το συνειδητοποιημένο κίνημα των εργαζομένων που θα θελήσει να τραβήξει το δρόμο της λύτρωσης  προτάσσοντας σε ηγετικό καθοδηγητικό Πολιτικό όργανο το Κ.Κ.Ε..

* Το "Κράτος του Ζόφου" είναι έργο του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα του Λ. Τολστόι στο οποίο περιγράφεται ως εκφραστής του ρεαλισμού - νατουραλισμού - η εγκατάλειψη, η  περιθωριοποίηση και η εξαθλίωση της ζωής στην επαρχία και συνάμα η παράδοση στη δυστυχία.

Πρόταση Ψήφου για τους Εργαζόμενους

Γράφει ο Βασίλης Στεφ. Λάππας 

Σε λιγότερο από τρεις ημέρες οι Ελληνίδες και οι Έλληνες προσέρχονται στις κάλπες για την ανάδειξη της νέας Βουλής. Είναι προφανές πως οι αντιπαραθέσεις ανάμεσα στα κόμματα είναι έντονες, αναμενόμενες και απόλυτα κατανοητές. Από τη μια μεριά του πολιτικού χάρτη συστοιχίζονται οι πολιτικές δυνάμεις που συνταυτίζονται με τις αποφάσεις και τις πρακτικές των μνημονίων 1 και 2 και από την άλλη οι πολιτικοί σχηματισμοί που ζητούν την κατάργηση των δύο δανειακών συμβάσεων.

Είναι αλήθεια πως το 2010 ο Γιώργος Παπανδρέου παρά τις περί του αντιθέτου προεκλογικές του βαρύγδουπες, πλην όμως απόλυτα δημαγωγικές, εξαγγελίες οδήγησε τελικά τη χώρα ως πρωθυπουργός στις "αγκάλες" της Τρόικα. Ο Αντώνης Σαμαράς ενώ τάσσονταν ενάντια στο πρώτο πρόγραμμα δανειοδότησης της χώρας από την Τριμερή (ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΕΕ) εντούτοις υποστήριξε σθεναρά και με πατριδοκάπηλη έπαρση τη δεύτερη επάρατη δανειακή σύμβαση υποθηκεύοντας ακόμη περισσότερο το παρόν και το μέλλον της χώρας. Και οι δύο αρχηγοί των πάλαι ποτέ μεγάλων κομμάτων έσπρωξαν την Ελλάδα στην υποδούλωση της και το λαό της στην απόγνωση και στην απροκάλυπτη εξαθλίωση.

Εδώ που είμαστε σήμερα δεν έχουμε και πολλές επιλογές για επιπρόσθετους πειραματισμούς. Η ελληνική κοινωνία έχει να διαλέξει μεταξύ τριών  πολύ συγκεκριμένων πολιτικών στρατηγικών. Η πρώτη στρατηγική υπηρετείται από το ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ. και είναι η απόλυτη εφαρμογή και η τήρηση των συμφωνημένων δεσμεύσεων ανάμεσα στην Ελλάδα και την τρόικα. Η δεύτερη προωθεί τη στρατηγική της αποδέσμευσης από τα μνημόνια και την οποία εκφράζουν με σχετικές και φανερές διαφοροποιήσεις κόμματα που καταγράφονται σε όλο το εύρος του πολιτικού χάρτη. Από την άκρα δεξιά έως την άκρα εξωκοινοβουλευτική - για την ώρα - αριστερά. Και η τελευταία στρατηγική επιλογή αναπτύσσεται από το ΚΚΕ και αφορά την πλέον ριζοσπαστική πρόταση καθώς αναφέρεται στην αναγκαιότητα η Ελλάδα να πορευτεί στο εξής μ΄ ένα άλλο μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης, το σοσιαλισμό, στο οποίο κυρίαρχη κοινωνική και πολιτική τάξη θα είναι η εργατική. Αυτή ειδικά η ιδεολογική πλατφόρμα που πατά στα απόλυτα σταθερά θεμέλια του μαρξισμού λενινισμού είναι τόσο θεωρητικά όσο και πολύ περισσότερο πρακτικά άγνωστη στην κοινωνία καθώς ουδέποτε εφαρμόστηκε στην χώρα. Είναι επομένως φυσικό επόμενο να προσκρούει σε απορίες και αμφιβολίες από τη μεριά των πολιτών και ιδιαίτερα των νέων αφού στερούνται γνώσης. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλλουν από κοινού τόσο τα μέλη και τα στελέχη του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας όσο και τα προπαγανδιστικά του έντυπα και μέσα πληροφόρησης. Έτσι η κοινωνία παρατηρεί με ύφος σκωπτικό την Γ.Γ. του Κόμματος την Αλέκα Παπαρήγα να διατυπώνει ευθαρσώς την άρνηση της σε κάθε απόπειρα του Αλέξη Τσίπρα για μετεκλογική συνεργασία. Κι όμως εκείνο που οφείλει να κατανοήσει η εργατική τάξη στο ευρύτερο σύνολο της είναι πως η στρατηγική επιλογή που προτείνει το ΚΚΕ αποτελεί και τη διέξοδο από το τέλμα ή ακόμη και από την απόγνωση. Μονάχα που βασικό προαπαιτούμενο είναι η έμπρακτη εκδήλωση της βούλησης και του αγώνα της. Πρέπει να ομολογηθεί χωρίς την κινητοποίηση του λαού ο σοσιαλισμός δεν οικοδομείται. Και χωρίς σοσιαλισμό τα υπαρξιακά προβλήματα και τα αιτήματα της τάξης των εργαζομένων και των ανθρώπων της βιοπάλης δεν υπάρχει περίπτωση και δυνατότητα να λυθούν. Η αιτία έγκειται στη δύναμη που κρατούν στα χέρια τους οι αστικές κοινωνικές ομάδες και οι οποίες είναι πάντοτε πλήρως έτοιμες να προασπίσουν τα συμφέροντα τους αποτελεσματικά καθώς διαθέτουν ξεκάθαρο ταξικό προσανατολισμό και μια απόλυτα ισχυρή ταξική συνείδηση.

Καλείται, λοιπόν, ο ελληνικός λαός να αποφασίσει την Κυριακή 6 Μα ίου ποιον δρόμο επιθυμεί να πορευτεί η χώρα και η κοινωνία. Είναι προφανές πως το δίλημμα είναι πράγματι καθοριστικό. Ωστόσο το μέρος της κοινωνίας που πλήττεται, ταλανίζεται και συντρίβεται σήμερα από τις πολιτικές που ακολούθησαν οι κυβερνήσεις Παπανδρέου και Παπαδήμου εμφανίζεται να βρίσκει σανίδα σωτηρίας στις πολιτικές προτάσεις που κομίζουν ξεχωριστά ο ΣΥΡΙΖΑ η ΔΗΜΑΡ και το ΚΚΕ.

Οι άνθρωποι της μισθωτής εργασίας, οι άνεργοι κι εν γένει άνθρωποι της βιοπάλης οφείλουν να δουν την πραγματικότητα και τον συσχετισμό δυνάμεων όπως αυτός αναδιαμορφώνεται. Η Αλέκα Παπαρήγα έχει αναμφίβολα τους δικούς της ισχυρούς, σοβαρούς λόγους να είναι επιφυλακτική έως και καχύποπτη σε κάθε παρότρυνση για συνεργασία, καθώς οι συνδικαλιστικοί συνδυασμοί που ανήκουν ή πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ όπως και τα αυτοδιοικητικά σχήματα συχνά πυκνά επιδιώκουν την συνεργασία και την κοινή κάθοδο σε τοπικές ή σωματειακές αρχαιρεσίες με τους αντίστοιχους συνδυασμούς που καθοδηγούνται από το ΠΑΣΟΚ. Μολονότι ο λαός επιθυμεί  η Γ.Γ. του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας  να σκεφθεί πως αφενός οι επικείμενες εθνικές εκλογές είναι οι πλέον κρίσιμες της μεταπολίτευσης συνεπώς απαιτούν κυβερνητική αλλαγή για να αποτραπούν τα πολύ χειρότερα που έπονται απειλητικά κι αφετέρου τα κόμματα δεν αποτελούν θέσφατα που υπηρετούν νομοτέλειες αλλά εργαλεία εξυπηρέτησης των κοινωνικών αναγκών.

Κατά συνέπεια η πλειοψηφία των αριστερών ψηφοφόρων ζητούν η Γ.Γ. του ΚΚΕ να αντιληφθεί πως οι κοινωνικές τάξεις της εργασίας επιθυμούν εναγωνίως μια ενιαία συμπόρευση προκειμένου να διασώσουν την ύπαρξή τους . Αρκετοί μάλιστα πολίτες δεν διστάζουν να μιλήσουν και για εμμονή της Αλέκας Παπαρήγα και της κομματικής ηγεσίας στην πολιτική της όξυνσης και της αδιάλλακτης στάσης με την υπόλοιπη Αριστερά. Και αξιολογούν πως με την αποστροφή αυτή που εκδηλώνει η κομματική ηγεσία του ΚΚΕ σε κρούσεις για συμπόρευση  υποβαθμίζεται το αίτημα του κόσμου της εργασίας που είναι αναντίρρητα η απόρριψη των μνημονίων. Είναι αληθές πως ο μαρξισμός επιστεγάζεται στο τρίπτυχο Θέση -Αντίθεση -Σύνθεση. Ωστόσο, οφείλουν οι κοινωνικές ομάδες και κυρίως εκείνες που θέλουν διακαώς την ενωτική συστράτευση της Αριστεράς να απαντήσουν σε ένα πολύ απλό όσο και νευραλγικής σημασίας ερώτημα. Σε ποια κατεύθυνση οραματίζονται την πορεία της χώρας ; Εντός ή εκτός των οριοθετήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης.

Το ΚΚΕ  ως κόμμα του πολιτικού ορθολογισμού αποδεδειγμένα έχει κατ΄ επανάληψη δικαιωθεί για τη στάση του και πολύ περισσότερο για τις έγκυρες προβλέψεις του. Συνεπώς είναι το τελευταίο κόμμα που θα έπρεπε να εγκαλείται από την κοινωνία. Σήμερα πια δεν υπάρχουν περιθώρια για μεσοβέζικες πολιτικές. Απαιτούνται δυναμικές λύσεις που μόνο μια ριζοσπαστική και συνάμα ρηξικέλευθη λύση επιτρέπουν την ελπίδα. Στις εκλογές της Κυριακής οφείλει ο λαός που συνθλίβεται να υψώσει το ανάστημα του και να τραβήξει πλώρη για δρόμο που θα θέτει τις βάσεις οικοδόμησης του σοσιαλιστικού οικονομικού συστήματος. Αν μπλέξει στις εικασίες και στις ψευδεπίγραφες φαντασίες του τα προβλήματα του θα παραμείνουν. Και όσο η καπιταλιστική κρίση σοβεί και απειλεί να κατασπαράξει κι άλλο επενδυμένο κεφάλαιο τόσο η προοπτική του καθίσταται δυσοίωνη.

Ο λαός της βιοπάλης ας δώσει την Κυριακή 6 Μαίου ψήφο εμπιστοσύνης, αλλαγής, ανατροπής και λύτρωσης από τα ταξικά του δεσμά στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.

Πρωτομαγιά

Τιμή σε Όλους Εκείνους τους Ήρωες της Εργατικής Τάξης που πότισαν με το αίμα τους τη βασανισμένη γη.

Τιμή Στους Άνδρες και στις Γυναίκες της Εργασίας που Αρνήθηκαν να συνεχίσουν να ζουν σε συνθήκες Σκλαβιάς και Εξαθλίωσης.

Τιμή στους νέους που με ανυπότακτη ψυχή αντιτάχθηκαν και ύψωσαν το ανάστημα τους απέναντι στις βάρβαρες και ακόρεστες για κερδος ορδές των κεφαλαιοκρατών.

Τιμούμε σήμερα Πρωτομαγιά 2012 τον Αγώνα και μνημονεύουμε την Αθανασία τους.

 Αυτοί Έπεσαν για να Υψωθούν Εσύ ; Εγώ ;

Β.Σ.Λ.