5 Απαντήσεις του Γιώργου Σταθάκη στους Αμφισβητίες του Εκλογικού Προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ

ΠΗΓΉ : Εφημερίδα "Η Αυγή της Κυριακής" 10 - 06 -2012

Αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση του επικαιροποιημένου προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, τα ΜΜΕ έστρεψαν το ενδιαφέρον τους ή, για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι έστρεψαν τα βέλη τους σε ζητήματα που υποθέτουν ότι δεν υπάρχουν επαρκείς απαντήσεις, ζητήματα που φοβίζουν τον κόσμο. Τα θέσαμε υπόψη του υποψήφιου βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ στον Νομό Χανίων, καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, Γιώργου Σταθάκη.



* Στα μεγάλα ΜΜΕ δεσπόζει η ερώτηση προς τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ η μόνιμη ερώτηση, πού θα βρείτε τα χρήματα να υλοποιήσετε την πολιτική σας. Ποια απάντηση κλείνει αυτό το θέμα, στο οποίο σπεκουλάρουν επίμονα Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ;

Η αναζήτηση πόρων δεν μπορεί παρά να προκύψει από τις τρεις συνήθεις πηγές. Πρώτον, την καταπολέμηση της σπατάλης και της διαφθοράς αναφορικά με τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος ή, με άλλα λόγια, τη μείωση των τιμών των προμηθειών, αγαθών και υπηρεσιών, καθώς και έργων που εκτελεί το Δημόσιο. Δεύτερον, την άντληση πόρων, αλλά, κυρίως, τη βελτίωση της διαχείρισης των ευρωπαϊκών πόρων αναφορικά με τις επιδοτήσεις, τα έργα υποδομής και τα κοινωνικά προγράμματα. Οι δυνατότητες άντλησης ευρωπαϊκών πόρων αναμένεται να βελτιωθούν ανάλογα με τη μορφή που θα πάρει το “αναπτυξιακό πακέτο” που συζητιέται στην Ε.Ε. Η τρίτη πηγή είναι η σταδιακή αύξηση των φορολογικών εσόδων εφόσον διαμορφωθεί ένα ενιαίο, καθολικό και δίκαιο φορολογικό σύστημα που θα σταθεροποιήσει τα φορολογικά έσοδα.



* Από τις κριτικές στο πρόγραμμα, ξεχωρίζω κάποιες σύμφωνα με τις οποίες στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει επαρκής αναφορά στον ρόλο και τη σημασία της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.

Η ιδιωτική πρωτοβουλία θα ωφεληθεί από τις ριζικές μεταρρυθμίσεις που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ για τη δημόσια διοίκηση, το φορολογικό σύστημα, τη διαφάνεια, τη δημιουργία αναπτυξιακών θεσμών, τις τομές που προβλέπονται στη χωροταξία και στα θέματα του περιβάλλοντος. Η σταθερότητα του πλαισίου λειτουργίας του ιδιωτικού τομέα από κοινού με τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της δημόσιας διοίκησης θα δημιουργήσει καλύτερες προϋποθέσεις για την ενεργοποίηση των ιδιωτικών επενδύσεων. Ένας νέος αναπτυξιακός νόμος που θα επικεντρωθεί στην ενίσχυση των επενδύσεων σε παραδοσιακούς, αλλά και νέους τομείς της οικονομίας, τη γεωργία, τη μεταποίηση, την καινοτομία, την ενέργεια και το περιβάλλον, θα ενθαρρύνει νέες επενδυτικές πρωτοβουλίες. Το μεγαλύτερο όφελος φυσικά θα προκύψει από τη σταθεροποίηση της οικονομίας και τη βελτίωση της μακροοικονομικής σταθερότητας.



* Για την κατάργηση του Μνημονίου επί της ουσίας δεν μπορεί να διαφωνήσει κανείς. Όμως οι εκβιασμοί εστιάζονται στους κινδύνους διακοπής της χρηματοδότησης από τη δανειακή σύμβαση και την απομόνωση της χώρας ώς του σημείου να τεθεί εκτός Ευρωζώνης. Ποια είναι η απάντηση;

Η δανειακή σύμβαση είναι προσανατολισμένη στην αναχρηματοδότηση του δημόσιου χρέους της χώρας. Σταδιακά θα μηδενιστεί η συμβολή στον ελληνικό προϋπολογισμό, το 2012, όταν αναμένεται να μηδενιστεί το πρωτογενές έλλειμμα του προϋπολογισμού. Ήδη το 2011 το προγραμματισμένο έλλειμμα και η συμβολή της δανειακής σύμβασης είναι μικρό, μόλις 2 δισ. Συνεπώς, η ιδέα ότι η άρση της ομαλής πληρωμής των δόσεων επηρεάζει τη λειτουργία της ελληνικής οικονομίας είναι παραπλανητική. Η δανειακή σύμβαση εξυπηρετεί τους τόκους των δανείων μέχρις ότου η ελληνική οικονομία αρχίσει να εξυπηρετεί από μόνη της τις δανειακές υποχρεώσεις της μέσα από πλεονάσματα πλέον στον προϋπολογισμό και εκτάκτως από τις περίφημες ιδιωτικοποιήσεις. Το σχέδιο ως έχει είναι σε κάθε περίπτωση μη βιώσιμο και μία νέα ρύθμιση είναι αναγκαία και προβλεπόμενη. Ο εξαναγκασμός της Ελλάδας να φύγει από το ευρώ λόγω ακύρωσης του Μνημονίου δεν είναι υπαρκτό ενδεχόμενο. Αντίθετα, αν οι εταίροι ακυρώσουν την αναχρηματοδότηση του χρέους, θα προκαλέσουν τη στάση πληρωμών, χωρίς ορατό στόχο.



* Η συνολική αποτυχία των γερμανικών συνταγών λιτότητας, με αποκορύφωμα την Ισπανία, δημιουργεί, όπως όλοι συμφωνούν, καλύτερες προοπτικές για συνολική ευρωπαϊκή λύση. Έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε τις ευρωπαϊκές εξελίξεις χωρίς να κάνουμε τίποτε που έχει ρίσκο;

Η Ε.Ε. έχει φτάσει σε πλήρες αδιέξοδο. Συντηρεί και αναπαράγει την ευρωπαϊκή κρίση αντιμετωπίζοντας κάθε χώρα ως ειδική εθνική περίπτωση. Αυτό έγινε αρχικά με την Ελλάδα, στη συνέχεια με την Πορτογαλία και την Ιρλανδία, αργότερα με την Ιταλία και πρόσφατα, με ακραίο τρόπο, με την Ισπανία. Οι μηχανισμοί αντιμετώπισης της κρίσης έχουν πλήρως αποδυναμωθεί. Το “ελληνικό πρόγραμμα” είναι σε πλήρες αδιέξοδο. Ο μηχανισμός EFSF δεν δανείζεται πλέον, παρά μόνο βραχυχρόνια, από τις αγορές. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα συντηρεί τη ρευστότητα στην Ιταλία προκειμένου να πληρώνει τα εσωτερικά ομόλογα που λήγουν. Η αδυναμία αναγνώρισης της ευρωπαϊκής διάστασης της κρίσης οδηγεί την Ε.Ε. σε κλιμάκωση, αντί για αποκλιμάκωση της κρίσης και τη Γερμανία στην άσκηση μιας καταστροφικής οικονομικής ηγεμονίας στην Ευρώπη. Σήμερα η συζήτηση αρχίζει με αρκετές ενδιαφέρουσες ιδέες. Η πρώτη είναι η ενιαία αντιμετώπιση της τραπεζικής κρίσης με αμοιβαία στήριξη των τραπεζών, εγγύηση των καταθέσεων και αναγνώριση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ως εγγυητή της ύστατης στιγμής. Η δεύτερη είναι η κοινή διαχείριση του ευρωπαϊκού χρέους μέσω κοινού ταμείου. Και φυσικά η αναζήτηση αναπτυξιακών ιδεών για αντιμετώπιση της ύφεσης, που έχει πλέον καταλάβει το σύνολο της Ευρωζώνης.

* Η Ν.Δ. διατύπωσε θέσεις για ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Συνιστούν αυτές κάτι το ισχυρό και δυναμικό για αντιστροφή της υφεσιακής πραγματικότητας;
Η Ν.Δ., με την προσέγγισή της για “μικρό κράτος”, διατηρεί την κεντρική ιδέα της μνημονιακής πολιτικής, που θέλει να συρρικνώσει τις δημόσιες δαπάνες από το 43% του ΑΕΠ, που είναι εδώ και 20 χρόνια, στο 34%, που είναι επίπεδο λατινοαμερικάνικης οικονομίας. Η ιδέα αυτή συνεπάγεται την πλήρη αποδιάρθρωση των βασικών μηχανισμών του κοινωνικού κράτους, μιας και αυτές οι δημόσιες δαπάνες είναι συντάξεις (11%), υγεία (9%), εκπαίδευση (6%). Το δεύτερο πρόβλημα των προτάσεων της Ν.Δ. είναι η αδυναμία να διαμορφώσει με σαφήνεια, παρά τα διαδοχικά προγράμματα που έχει παρουσιάσει στο Ζάππειο 1, 2, 3 κ.λπ., μια μακροοικονομική πολιτική ικανή να σταθεροποιήσει την οικονομία. Η ανάλωση σε μέτρα αποσπασματικά και συχνά αντιφατικά δεν αντιμετωπίζει το καίριο πρόβλημα της λαθεμένης οικονομικής πολιτικής που εκπορεύεται από το Μνημόνιο.

Η Κοινωνία να Προστατεύσει τη Δημοκρατία

 Γράφει ο Βασίλης Στεφ. Λάππας

Η τηλεοπτική χειροδικία του ναζιστή Η. Κασσαδιάρη επί των Ρένας Δούρου και  Λιάνας Κανέλλη έδωσε την ευκαιρία σε όσους δεν γνώριζαν τα καμώματα και το παρελθόν της οργάνωσης Μιχαλολιάκου να κατανοήσουν επιτέλους επαρκώς περί τίνος ακριβώς επρόκειτο. Ωστόσο μένει να αποδειχθεί από τις εκλογές της 17ης Ιουνίου εάν τελικώς ο ελληνικός λαός θα επαναστηρίξει δια της ψήφου τη εθνικοσοσιαλιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή.   Μολονότι είναι αυτόχρημα και κρίμα που η ηθική απαξίωση του αστικού δημοκρατικού πολιτεύματος οδηγεί  πολλούς συμπολίτες μας στην επιδοκιμασία και αποδοχή φασιστικών συμπεριφορών που προωθούν ως μέσο πάλης και αντιπαράθεσης την απροκάλυπτη άσκηση βίας και τρομοκρατίας. Ο υπόδικος Κασσιδιάρης είναι ένα από τα πολλά συμπτώματα καρκινογενήσεων που αναπτύσσονται στο κοινωνικό σώμα καθώς αυτό αποσυντίθεται και διαλύεται εξαιτίας της βάναυσης επίθεσης που δέχεται από τις αδυσώπητες και ανελέητες δυνάμεις του εγχώριου και παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Οφείλουμε να γνωρίζουμε πως πολύτιμο δεκανίκι του καπιταλισμού σε περιόδους κρίσης και αμφισβήτησης του  αποτελεί αναντίλεκτα η εκκόλαψη ναζιστικών και φασιστικών ομάδων προκειμένου τα φτωχά κοινωνικά λαϊκά στρώματα και η εργατική τάξη να βρουν "αποκούμπι" σε αυτά κι όχι να δείξουν την εμπιστοσύνη τους στους δημοκρατικούς θεσμούς που διέπουν ο πολιτικός φιλελευθερισμός, η κοινοβουλευτική δημοκρατία και τα αιρετά όργανά της. 

Το Σύνταγμα της Ελλάδας ως ένα από τα πλέον φιλελεύθερα στην Ευρώπη και σίγουρα στον κόσμο πρέπει να προστατευθεί. Κι αυτό επαφίεται στον Πατριωτισμό Όλων των πολιτών που πιστεύουν στις αέναες αξίες της Δημοκρατίας, της Εθνικής Ανεξαρτησίας, της Κοινωνικής Δικαιοσύνης. Στην Ελλάδα ο πολιτικός καταστατικός χάρτης, το Σύνταγμα δηλαδή, εκφυλίζεται και γι αυτό ευθύνη πρώτιστη και βαρύτατη έχουν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. ως βασικοί και συστηματικοί  καταπατητές  του. Σήμερα καταργείται η έννοια και η σημασία  στην Ανθρώπινη ετερότητα κι Αξιοπρέπεια όπως και στην Ανεξιθρησκεία. Αν παραιτηθούμε από τον αγώνα μας για την προστασία των ήδη καταρρακωμένων -  με ευθύνη των μέχρι και σήμερα κομμάτων που διακυβέρνησαν τη χώρα από το 1974 και μετά - δημοκρατικών  θεσμών, τότε μοιραία υποσκάπτουμε  τα ήδη σαθρά θεμέλια της κοινωνικής συνοχής και οδηγούμαστε σε συνθήκες που εν τοιαύτη περιπτώσει δεν συνάδουν στην κληρονομιά του ελληνικού κι  ευρωπαϊκού πολιτισμού και αδήριτα καταργούν τις σπάνιες αξίες του ανθρωπισμού και της ειρήνης. Ενδεχόμενο επιδείνωσης της πολιτικής αστάθειας, θα επιφέρει δραματικές κοινωνικές συγκρούσεις, οι οποίες θα καμφθούν με την  αναζωπύρωση των εθνικιστικών κινημάτων και του μιλιταρισμού τόσο εντός της Ελλάδας όσο και στην Ευρώπη. Ο κίνδυνος γενικευμένης ανάφλεξης συρράξεων είναι υπαρκτός όσο σοβούν και κυριαρχούν οι οξύτατοι οικονομικοί ανταγωνισμοί ως προϊόν του καπιταλισμού. Η Ελλάδα και η Ευρώπη οφείλει να προτάξει ως πολιτικό στόχο την εδραίωση συνθηκών που διαμορφώνονται μέσα από τον δημοκρατικό σοσιαλισμό.

Η κοινωνία έχει χρέος προς τις επόμενες γενιές να αγωνιστεί για την επιστροφή της Δημοκρατικής λειτουργίας του πολιτεύματος που τόσο προκλητικά κατάργησαν οι αγορές κεφαλαίου, οι ποικιλώνυμες συντεχνιακές ομάδες, τα επιχειρηματικά συμφέροντα, οι διαπλοκές εργολάβων και ιδιοκτητών ΜΜΕ με πολιτικούς και κόμματα. Στις 17 Ιουνίου οι Έλληνες πρέπει να ψηφίσουν όχι μόνο για την απαλλαγή τους από τα μνημόνια αλλά και για την εγκαθίδρυση μιας πραγματικής και ουσιαστικής δημοκρατικής λειτουργίας. Αν δεν προστατέψουμε το Σύνταγμα τότε η κοινωνία θα γνωρίσει την απόλυτη ισοπέδωση και τη χειραγώγηση της από τις φασιστικές επιρροές των ναζιστικών ταγμάτων εφόδου! . .

Όλο και πιο Κοντά στη Διάλυση της Ευρωζώνης

Γράφει ο Βασίλης Στεφ. Λάππας 

Οι επάλληλες τραπεζικές κρίσεις που έχουν ξεσπάσει μέχρι και σήμερα στην Ευρωζώνη δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για αισιόδοξα μηνύματα για το εγγύς μέλλον. Ήδη η Ισπανία αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα δανεισμού και κατά συνέπεια άμεσης εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους. Οι συστάσεις της κυβέρνησης του Βερολίνου για προσφυγή και της Ισπανίας στον μηχανισμό χρηματοδοτικής στήριξης μέσω της Τρόικα προκαλεί πονοκεφάλους και αντιδράσεις στην κυβέρνηση της Μαδρίτης. Αφού γνωρίζει πολύ καλά πως τυχόν ζήτηση βοήθειας από την Τρόικα απλά θα σημάνει την απόλυτη δέσμευση της χώρας σε ένα αυστηρό έως ανάλγητο πρόγραμμα δημοσιονομικής πειθαρχίας τέτοιο που αδήριτα θα προκαλέσει οξύτατη κοινωνική αναστάτωση.

Εκείνο που είναι καλό να γνωρίζουμε είναι πως εάν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας δεν καταφέρουν να εξασφαλίσουν τον απρόσκοπτο δανεισμό της Ισπανίας τότε οι κυλιόμενες επιπτώσεις θα αποδειχθούν καταστροφικές για την Ε.Ε. Συγκεκριμένα, αν τελικά αρνηθεί η ισπανική κυβέρνηση του δεξιού Ραχόι να προσφύγει στην Τρόικα και δεν λυθεί έγκαιρα το ζήτημα της χρηματοδότησης του ισπανικού δημόσιου χρέους τότε η πτώχευση της οικονομίας στην Ιβηρική χερσόνησο θα καταστεί αναπόφευκτη και μοιραία θα προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις - ντόμινο - σε Ιταλία, Γαλλία και Γερμανία. Βεβαίως ούθτε λόγος να γίνεται γι τις συνέπειες που θα προκύψουν για τις μικρότερες χώρες της πολύπαθης κι εύθραυστης ζώνης του ευρώ.  Κι όλα αυτά θα συμβούν όχι σε μακρινό χρονικό ορίζοντα αλλά σε άμεσο. Το οποίο πολύ απλά σημαίνει πως η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ και η συνεπακόλουθοι τριγμοί στην ισπανική οικονομία αποτελούν ικανό συνδυασμό για να οδηγήσουν την Ιταλία σε χρεοστάσιο και τη Γαλλία σε περιπέτειες.  

 Γίνεται προφανές πως η Ευρωζώνη με τις συνταγές που αποφασίζει το οικονομικό κυβερνητικό επιτελείο της Αγκέλα Μέρκελ στοχεύει να διασώσει  το κλαμπ της χρεοκοπημένης τραπεζοκρατίας της ευρωζώνης καθώς και των ιδιωτικών Fund, μεγαλόσχημων τοκογλύφων, που πιέζουν τις κυβερνήσεις του ευρώ για την εναρμόνιση τους με τις κερδοσκοπικές επιλογές και τις ντιρεκτίβες των τραπεζιτών. 

Βεβαίως, η γενεσιουργός αιτία όλων των κρίσεων δημοσίου χρέους που ξεσπούν εδώ και δύο χρόνια διαδοχικά στα κράτη της ευρωζώνης είναι  αναντίλεκτα η παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού και στη συνέχεια των δραματικών κοινωνικών ανατροπών που επέρχονται ως συνέπεια αυτής στους παραγωγικούς συντελεστές όπως του κεφαλαίου και της εργασίας. Η ύφεση ζυγώνει για τα καλά στις οικονομίες εκείνες που βρίσκονται στη μέγκενη των σκληρών προγραμμάτων λιτότητας με αποτέλεσμα η ανεργία, η εξαθλίωση και η κοινωνική περιθωριοποίηση σημαντικών πληθυσμιακών ομάδων να επιφέρει τραγικά παρεπόμενα όχι μόνο στη συνοχή και στη ζωή των πολιτών της ευρωζώνης μα και στις καθημαγμένες και αποστεωμένες από ανάπτυξη οικονομίες.

Οι προκλητικές και ανερυθρίαστες  παρεμβάσεις των δανειστών αποικιοκρατικού τύπου στα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας αφενός δίνουν ένα σαφές δείγμα γραφής για το πολιτικό περιεχόμενο που φιλοδοξούν να δώσουν οι χρηματοπιστωτικοί μηχανισμοί της παγκοσμιοποίησης του Κεφαλαίου στην Ευρώπη αρχικά και στην συνέχεια σε όλον τον υπόλοιπο δυτικό κόσμο κι αφετέρου με τις μεθοδεύσεις αυτές επιχειρούν μια παραποίηση έως ακύρωση του δημοκρατικού πολιτεύματος και  κατάργησης των αξιών εκείνων που ανέδειξε ο  ευρωπαϊκός πολιτισμός. 

Συνεπώς, οι επικείμενες εκλογές στην Ελλάδα αποκτούν πολύσημο και βαθύ πολιτικό περιεχόμενο εάν ασφαλώς το αποτέλεσμα αυτών δώσει στην Αριστερά την πλειοψηφική δύναμη που απαιτείται για να προχωρήσει με θάρρος και δυναμισμό στην ανατροπή των πολιτικών αποφάσεων που επί της ουσίας όχι μόνο ακυρώνουν κάθε προσπάθεια οικονομικής ανόρθωσης μα κυρίως εξωθούν το κοινωνικό σώμα μαζικά σε συνθήκες διαβίωσης αθλιότητας. Οι λαοί και φυσικά ο ελληνικός που σήμερα συνθλίβεται μέσα από εκβιασμούς, τρομολαγνικές ανακοινώσεις  φερεφόνων της παγκόσμιας ολιγαρχίας πρέπει να υψώσει ανάστημα και να συντρίψει με τη δύναμη της ψήφου τις φασιστικής έμπνευσης   απειλές. 

Ένα θα πρέπει να θεωρούμε σίγουρο πως ο δρόμος που έχει πάρει η ευρωζώνη με τους εθνικιστικούς οξύτατους οικονομικούς ανταγωνισμούς και με τη λογική της υποταγής των κυβερνήσεων στις ορέξεις και στις εντολές του τραπεζικού κεφαλαίου η ισορροπία και πολύ περισσότερο η βιωσιμότητα αυτής καθίσταται έωλη και αμφισβητήσιμη. Πλησιάζει όλο και πιο κοντά το τέλος της ζώνης του Ευρώ και ενός οράματος για μια Ευρωπαϊκή Ένωση πολιτισμένη, ενωμένη αλληλέγγυα και ευημερούσα.

Η Ελλάδα Ετοιμάζεται για Στροφή προς Αριστερά !

Γράφει ο Βασίλης Στεφ. Λάππας 

Η ζωή τα τελευταία δύο χρόνια -κυρίως - έχει καταστεί από δύσκολη έως απελπιστική για πολλούς συμπολίτες μας. Ιδιαίτερα εκείνοι που αντιμετωπίζουν την ανεργία ή αυτή επαπειλείται , προλειαίνοντας ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου.  Η ασκούμενη από τα δύο πάλαι ποτέ κραταιά κόμματα της οικονομικής διαχείρισης έφερε το διάστημα αυτό με την καθοδήγηση της Τρόικα και με την επιβολή των επάλληλων μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων σαρωτικές και σαφώς αρνητικές επιπτώσεις στη ζωή των Ελλήνων και των Ελληνίδων. 

Τώρα πια βρισκόμαστε μετά τις εκλογές της 6 Μαϊου στο μεγάλο διακύβευμα. Ποια πολιτική διακυβέρνησης θα επιλέξουμε για τα επόμενα 4 χρόνια. Η Ν.Δ. εγγυάται συνέχιση της υφιστάμενης οικονομικής πολιτικής, άλλωστε έχει ήδη ο Αντώνης Σαμαράς δώσει τα διαπιστευτήρια του στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και είναι εκείνη η πολιτική στρατηγική που ακολούθησε ο Λουκάς Παπαδήμος. Πρόκειται για μια άκρως συντηρητική πολιτική με αυστηρά δημοσιονομικά μέτρα τα οποία με απόλυτη ακρίβεια αναμένεται να σπρώξουν την κοινωνία και ειδικά τις λαϊκές ομάδες του πληθυσμού σε ακόμα μεγαλύτερη επιβάρυνση και επιδείνωση στις εργασιακές σχέσεις και στο εισόδημα. Ενώ σε ό,τι αφορά το προνοιακό πακέτο αυτό παραμένει πενιχρό και ατελέσφορο. Με λίγα λόγια η Ν.Δ. κινούμενη σε τροχιά ακροδεξιάς κατεύθυνσης σχεδιάζει να ισοπεδώσει την κοινωνική πλειοψηφία. 

Με βάση αυτόν τον τόσο σοβαρό και άμεσο κίνδυνο να υποστεί η εργατική τάξη μια παράταση της ληστρικής δημοσιονομικής πειθαρχίας οι επιλογές περιορίζονται στην εξής μία. Αλέξης Τσίπρας και ΣΥΡΙΖΑ αποτελούν πλέον το εναλλακτικό κυβερνητικό σενάριο για τους πληττόμενους αγρίως Έλληνες εργαζόμενους και ανέργους. Δεν υπάρχουν περιθώρια για πειραματισμούς και δολιχοδρομίες.  Αν και συνεπής κι αξιόπιστη και πάντως φιλολαϊκή η πολιτική του ΚΚΕ στον παρόντα χρόνο δυστυχώς -και με ευθύνη της άτολμης και πολύ κατώτερης των περιστάσεων κομματικής ηγεσίας - δεν δύναται αυτή να συγκεντρώσει πλειοψηφικό ρεύμα προκειμένου να αποσοβηθεί ο επαπειλούμενος κίνδυνος της απόλυτης εξαθλίωσης και απόγνωσης του λαού. Συνεπώς η προθυμία και το θάρρος του Αλέξη Τσίπρα να αναμετρηθεί με την ιστορία του τόπου και να προσπαθήσει να απεγκλωβίσει την κοινωνία από το άγχος της επιβίωσης καθιστά τον ίδιο και τον ΣΥΡΙΖΑ κυρίαρχους πρωταγωνιστές των εκλογών της 17ης Ιουνίου. 

Ο λαός της εργασίας δεν ζει με αυταπάτες όπως αρέσκεται να διατυμπανίζει συχνά η Γ.Γ. του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα απλά δεν είναι έτοιμος να προχωρήσει σε ρήξη οριστική με την στρατηγική της χώρας ως μέλος της Ευρωζώνης, της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ. Είναι γνωστή και η αδυναμία του ΚΚΕ να  εξηγήσει επαρκώς πως ακριβώς σκέφτεται να πορευτεί η Ελλάδα απομονωμένη από την ευρωπαϊκή γειτονιά της. Ενώ την ίδια ώρα ακόμη και η Σερβία που προ 12 ετών βομβαρδίστηκε η χώρα από τις στρατιωτικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ σήμερα εποφθαλμιά προς την Βορειοατλαντική συμμαχία. Επιπροσθέτως, ο κομμουνιστής πρόεδρος της Κύπρου Δημήτρης Χριστόφιας δεν διανοήθηκε να θέσει τη χώρα του μακριά από το δρόμο της ευρωζώνης και της Ε.Ε. 

Η Ελλάδα μια μικρή χώρα με γεωγραφική θέση αξιοζήλευτη και κομβική δεν μπορεί να αλλάξει άρδην το δρόμο της. Επιβάλλονται επιλογές και λύσεις συνυφασμένες και καθαρές εντός όμως των γραμμών και των οριοθετήσεων που αυτές καθορίστηκαν με τη δημοκρατική συγκατάθεση του λαού της τα τελευταία 30 και πλέον χρόνια. Καλούμαστε ως έθνος  να διαμορφώσουμε μια στρατηγική που θα οδηγήσει τη χώρα σε τροχιά ανάπτυξης και την κοινωνία σε ευημερία και συνοχή μέσα σε ένα παγκοσμιοποιημένο οικονομικό σύστημα άκρως ανταγωνιστικό και με τις νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις να καθορίζουν και να κυριαρχούν σε όλο τον δυτικό κόσμο. 

Η ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε κυβερνητική παράταξη θα σηματοδοτήσει ενδεχομένως  και την αφετηρία για περαιτέρω αλλαγές και σε άλλες χώρες του νότου κυρίως στην Ευρώπη. Οι μετασχηματισμοί που συμβαίνουν αυτή την περίοδο είναι πράγματι ιστορικής σημασίας και θα κρίνουν το μέλλον της γηραιάς ηπείρου. Τα δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών συνθλίβονται και πολλά απ΄ αυτά καταργούνται. Επομένως οι λαοί οφείλουν να προχωρήσουν σε βήματα αποφασιστικά που θα αλλάξουν το ιδεολογικό περιεχόμενο των οικονομικών και των κοινωνικών πολιτικών αλλά δεν θα ακυρώσουν το όραμα για μια Ένωση της Ευρώπης των Ελεύθερων και ακηδεμόνευτων λαών και οι οποίοι θέλουν να ζουν και να δημιουργούν σ΄  ένα περιβάλλον ισοτιμίας, σεβασμού και αξιοπρέπειας. 

Η Ελλάδα σύμφωνα με τον Γιώργο Παπανδρέου αποτέλεσε η χώρα πείραμα. Ο Λαός οφείλει να κάνει κι εκείνος με τη σειρά του το δικό του Πείραμα. Στροφή επειγόντως Αριστερά ! 

Η Ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στο Μουσείο Μπενάκη

Αυτή την ώρα μιλάει σε εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ, στο μουσείο Μπενάκη, ο Αλέξης Τσίπρας.




Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι απειλή για την Ευρώπη αλλά η ελπίδα για αλλαγή στην Ευρώπη


Ο ελληνικός λαός που παλεύει και αγωνίζεται,δεν επιζητά οίκτο και συμπάθεια αλλά ενεργό αλληλεγγύη

Mυθοπλασία δεν είναι το προγράμμα του ΣΥΡΙΖΑ αλλά η άποψη ότι η λιτότητα μπορεί να σώσει την Ελλάδα και την Ευρώπη

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η φωνή της λογικής που αντιστέκεται στην τρέλα των αγορών

O ελληνικός λαός δίνει μάχη για λογαριασμό όλων των λαών της Ευρώπης

Οι δανειστές μας θα θέλαν να μην υπάρχουν εκλογές στις 17 Ιούνη.Το σύστημα τους είναι σε πανικό

17 Ιούνη αντιπαρατίθενται οι δυνάμεις του φόβου με τις δυνάμεις της ελπίδας

Πρέπει να επιβάλλουμε την πολιτική επί των αγορών

Πηγή : www.enikos.gr

Το Κυβερνητικό Πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για την Οικονομία και την Εξωτερική Πολιτική - Ομιλία του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα

Αγαπητές φίλες, Αγαπητοί φίλοι,

Σας ευχαριστώ για την παρουσία σας.

Καταθέτουμε σήμερα στην κοινωνία και θέτουμε στην κρίση των πολιτών το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.

Ένα πρόγραμμα αξιοπρέπειας και ελπίδας για το λαό και τον τόπο.

Ένα επεξεργασμένο, ολοκληρωμένο και συγκεκριμένο, βήμα προς βήμα, σύγχρονο πολιτικό σχέδιο της Αριστεράς.

Που εγγυάται την κοινωνικά δίκαιη δημοσιονομική εξυγίανση και την έξοδο της χώρας από την κρίση, την αναπτυξιακή και παραγωγική ανασυγκρότησή της και την πολιτικά ισότιμη συμμετοχή της στην Ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Καταθέτουμε σήμερα στον ελληνικό λαό και όχι προς έγκριση στη τρόικα, τη μόνη αξιόπιστη, ρεαλιστική και εφαρμόσιμη εναλλακτική πρόταση στο Μνημόνιο.

Ένα σύγχρονο πολιτικό σχέδιο που αποδομεί στην πράξη το νεοφιλελεύθερο υπόδειγμα – ένα σχέδιο-πυξίδα για την ευρωπαϊκή Αριστερά.

Έναν οδικός χάρτη για τη νέα Ελλάδα.

Με την κατάθεσή του, γίνεται, πλέον, ξεκάθαρο, στις Ελληνίδες και τους Έλληνες, ότι στις 17 Ιουνίου έχουν μία μόνον πραγματική επιλογή: ή το Μνημόνιο ή το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.

Κυβέρνηση Μνημονίου με πυρήνα τη ΝΔ ή αντιμνημονιακή προοδευτική κυβέρνηση με πυρήνα τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ;

Γίνεται, πλέον, ξεκάθαρο ότι το μόνο δίλημμα της 17ης Ιουνίου συμπυκνώνεται στη διάζευξη: Μνημόνιο ή ΣΥΡΙΖΑ.

Γιατί δεν υπάρχει περισσότερο ή λιγότερο κακό Μνημόνιο.

Δεν υπάρχει περισσότερο ή λιγότερο ακατάλληλο φάρμακο.

Το Μνημόνιο ή το εφαρμόζεις ή το ακυρώνεις.

Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ δεν θέλουν να το ακυρώσουν για να το εφαρμόσουν.

Εμείς θα το ακυρώσουμε.

Γίνεται, πλέον, ξεκάθαρο σε κάθε Ελληνίδα, σε κάθε Έλληνα, ότι στις 17 Ιουνίου αντιπαρατίθεται το χτες με την ελπίδα.

Αντιπαρατίθεται το χτες με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.

Δίνει την τελευταία, απελπισμένη μάχη οπισθοφυλακής ένας κόσμος που φεύγει.

Ένα κλειστό σύστημα εξουσίας που οργάνωσε το σάπιο, εξαρτημένο, διεφθαρμένο και ανυπόληπτο πολιτικό κατεστημένο του μεταπολιτευτικού δικομματισμού της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Το πραγματικό πελατειακό κράτος των ανεξέλεγκτων ιδιοκτητών ΜΜΕ, των κρατικοδίαιτων τραπεζιτών και του πολιτικού προσωπικού που διασφάλιζε την εξουσία τους.

Και που την τελευταία διετία συναρθρώνει τα συμφέροντά του με το Μνημόνιο και τους δανειστές.

Αποσύρεται μαινόμενο από την πρωτοκαθεδρία της δημόσιας ζωής της χώρας. Αφού τη λεηλάτησε και την παρέδωσε όμηρο στους δανειστές της.

Τώρα κινδυνολογεί, εκβιάζει, προσπαθεί να διχάσει την κοινωνία και να προκαλέσει γενικευμένο φόβο και ανασφάλεια.

Πιστεύει πως με αυτόν τον τρόπο πλήττει τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.

Πλήττει, όμως, τη χώρα. Και αδιαφορεί γι’ αυτό.

Πρόκειται για το κύκνειο άσμα των διεκπεραιωτών της καμένης γης.

Αλλά, η στρατηγική της κινδυνολογίας και του φόβου κατέληξε μπούμερανγκ για τους εμπνευστές της.

Μόλις προχθές, το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters αποκάλυψε τα άσφαιρα πυρά κατά του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.

Το ψευτοδίλημμα «Μνημόνιο ή δραχμή», αποκάλυψε ότι δεν είναι παρά μια απλή πολιτική εξυπηρέτηση παραγόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς φίλους σε ανάγκη που τη ζήτησαν.

Προς τις εγχώριες πολιτικές δυνάμεις του Μνημονίου.

Ένα πολιτικό ρουσφέτι, χωρίς πραγματικό αντίκρισμα.

Είναι, όμως, ταυτόχρονα, απόδειξη της ηθικής και πολιτικής κατάπτωσης του εγχώριου κατεστημένου.

Ενός πανικόβλητου κατεστημένου, που το έχει ξεβράσει το κύμα αξιοπρέπειας, αυτοπεποίθησης και αποφασιστικότητας που σήκωσε ο ελληνικός λαός στις 6 Μαΐου και τώρα κατευθύνει την ιστορική ανατροπή της 17ης Ιουνίου.

Για μία ακόμη φορά, χθες ο κ. Σαμαράς εξήγγειλε την προεκλογική πρόθεσή του να επαναδιαπραγματευτεί την υπογραφή του στο δεύτερο Μνημόνιο.

Και μας προκάλεσε κατάπληξη.

Γιατί τον θυμόμαστε όλοι να κομπορρημονεί από τηλεοράσεως τον περασμένο Φεβρουάριο για την σκληρή διαπραγμάτευσή του με τους δανειστές.

Ότι χάρη σε εκείνον για πρώτη φορά η Ελλάδα διαπραγματεύτηκε με τους δανειστές.

Τον θυμόμαστε να διαβεβαιώνει τον ελληνικό λαό ότι δεν πρόκειται να δεχτεί τη μείωση των κύριων και των επικουρικών συντάξεων.

Και αυτό που με περηφάνια απέρριπτε στις κάμερες, υπέγραψε μετά από λίγο στο τραπέζι της άνευ όρων παράδοσης στους δανειστές.

Υπέγραψε τη μείωση και των κύριων και των επικουρικών συντάξεων.

Και τώρα, μετά την εκλογική συντριβή της ΝΔ στις 6ης Μαΐου και με τον εύλογο φόβο της επερχόμενης ήττας στις 17 Ιουνίου ζητάει μια δεύτερη διαπραγματευτική ευκαιρία.

Δήθεν για να αναιρέσει την προσωπική δέσμευσή του στην πιστή εφαρμογή του Μνημονίου.

Εξαπάτησε τον ελληνικό λαό μία φορά τον Φεβρουάριο. Προσπαθεί τώρα να τον εξαπατήσει για δεύτερη φορά.

Να υφαρπάξει την ψήφο του και να την παραδώσει στην κα Μέρκελ.

Ο δε φυσικός αυτουργός του Μνημονίου και νομοθέτης της διαπλοκής, ο κ. Βενιζέλος, έχει κηρύξει προεκλογικό πόλεμο στα δικά του νομοθετήματα.

Έχει φτάσει να ζητάει μέχρι και την αναθεώρηση των δυσμενών όρων της δανειακής σύμβασης.

Της δανειακής σύμβασης που ο ίδιος υπέγραψε και εκβίασε την ψήφισή της από την τότε κοινοβουλευτική πλειοψηφία ΠΑΣΟΚ-ΝΔ!

Αλλά, με αυτόν τον τρόπο, αποκαλύπτει ο ίδιος το ψεύδος των διλημμάτων και την κενότητα των εκβιασμών που κάθε φορά συνεκφωνεί με τον κ. Σαμαρά.

Φίλες και φίλοι,

Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ φεύγουν και παραδίδουν μια Ελλάδα σε οικονομική αποσύνθεση και κοινωνική ερήμωση. Μια Ελλάδα στο όριο της ανθρωπιστικής κρίσης.

Θέλω να επισημάνω, σ’ αυτό το σημείο, ότι δεν υπάρχει πιο τραγικός συμβολισμός του αργού θανάτου της χώρας από τις σχεδόν καθημερινές αυτοκτονίες ανθρώπων που δεν τα βγάζουν πέρα.

Πρόκειται, δυστυχώς, μια τραγωδία σε εξέλιξη.

Γιατί πολλαπλασιάζονται καθημερινά οι απολυμένοι και οι άνεργοι, οι άστεγοι, οι φτωχοί εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, οι χρεοκοπημένοι επαγγελματίες και μικροεπιχειρηματίες.

Γιατί το Μνημόνιο απέτυχε να αντιμετωπίσει το θεμελιώδη λόγο επιβολής του: την κρίση δανεισμού της χώρας από τις αγορές.

Και απέτυχε γιατί κατέστησε το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ μη βιώσιμο.

Παρέτεινε τον αποκλεισμό της χώρας από τις αγορές.

Δεν είναι τυχαίο ότι η έξοδος από την ύφεση αναβάλλεται από χρόνο σε χρόνο. Αντί για το 2013, όπως είναι η πρόβλεψη του δεύτερου Μνημονίου, ήδη μετατέθηκε για το 2014.

Και αυτό υπό ευνοϊκές – δηλαδή, μη ρεαλιστικές – συνθήκες.

Δεν είναι, επίσης, τυχαίο ότι κανείς δεν μιλάει πια για έξοδο της χώρας στις αγορές.

Και επιτρέψτε μου μια πρόβλεψη, σ’ αυτό το σημείο: Με το Μνημόνιο και με τη νέα σύνθεση του δημόσιου χρέους, όπου το χρέος σε ιδιώτες αντικαθίσταται με θεσμικό και διακρατικό υπό το αγγλικό δίκαιο, θα πρέπει να ξεχάσουμε το δανεισμό από τις αγορές, τουλάχιστον γι’ αυτήν τη δεκαετία.

Δεν είναι, τέλος, τυχαίο ότι κανείς από τους δανειστές δεν μας συστήνει τη συνέχιση του Μνημονίου γιατί αυτό έχει πετύχει.

Μας τη συστήνουν μόνο και μόνο επειδή έτσι εξασφαλίζονται οι ίδιοι και επειδή ο κ. Σαμαράς και ο κ. Βενιζέλος έχουν συνυπογράψει και συνεγγυηθεί την εφαρμογή του.

Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι είναι ο αυτόματος πιλότος προς την ολοσχερή καταστροφή.

Είναι μηχανισμός οριστικής χρεοκοπίας και εξώθησης της χώρας σε οικειοθελή αποχώρηση από την Ευρωζώνη.

Τη μόνη έξοδο από την Ευρωζώνη που είναι θεσμικά δυνατή.

Γι’ αυτό τα ψευτοδιλήμματα «Μνημόνιο ή δραχμή» χρησιμοποιούνται για να κρύψουν τη μόνη υπαρκτή εξίσωση:

Μνημόνιο= επιστροφή στη δραχμή.

Αλλά και η χρονική επέκταση της εφαρμογής των μέτρων του Μνημονίου είναι προεκλογική υπεκφυγή.

Δεν συνιστά λύση.

Αντίθετα, επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής, χωρίς αλλαγή της μνημονιακής πολιτικής, σημαίνει μικρότερο από το προβλεπόμενο πρωτογενές πλεόνασμα.

Και αυτό δεν συνεπάγεται ανάπτυξη.

Αυτό που συνεπάγεται είναι ή μεγαλύτερο δανεισμό από την τρόικα ή γενναίο «κούρεμα» του θεσμικού και διακρατικού χρέους.

Δηλαδή, αλλάζοντας μόνον τη δόση του θανατηφόρου φαρμάκου δεν αποτρέπεις το θάνατο.

Πρέπει ν’ αλλάξεις το ίδιο το φάρμακο.

Δεν υπάρχει, συνεπώς, ένα δήθεν πιο ήπιο Μνημόνιο.

Ούτε είναι ρεαλιστική η λεγόμενη σταδιακή αποδέσμευση ή απαγκίστρωση από το Μνημόνιο, που εκ του πονηρού διακινούν οι θιασώτες του.

Το αγκίστρι του Μνημονίου έχει πιάσει έναν ολόκληρο λαό. Και γι’ αυτό πρέπει να το βγάλουμε αμέσως τώρα.

Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ φεύγουν και παραδίδουν μια κοινωνία τριχοτομημένη.

Το κλασσικό αναλυτικό σχήμα της κοινωνίας των δύο τρίτων, που εισήγαγε στην ευρωπαϊκή πολιτική σκέψη τη δεκαετία του ‘80 ο γερμανός σοσιαλδημοκράτης πολιτικός και διανοούμενος Πέτερ Γκλοτς, έχει αντιστραφεί: είναι τα δύο τρίτα – και όχι το ένα τρίτο – που δυστυχούν πλέον ή ζουν σε μεγάλη ανασφάλεια.

Και μόλις ένα μικρό τμήμα της κοινωνίας ευημερεί.

Το κάτω άκρο της κοινωνίας, που διαρκώς μεγαλώνει και ήδη ξεπερνά το 40%, αποτελείται από τα θύματα της κρίσης και της πολιτικής του Μνημονίου.

Από τους άνεργους, τους χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους, τα χρεοκοπημένα νοικοκυριά, τους κατεστραμμένους επαγγελματίες και μικροεπιχειρηματίες.

Η μεσαία τάξη είναι ακόμα οικονομικά ζωντανή, ζει όμως σε καταθλιπτική ανασφάλεια.

Είναι η σχετικά υψηλόμισθοι εργαζόμενοι, οι επαγγελματίες και οι μικρές επιχειρήσεις, που αντέχουν ακόμη αλλά όχι για πολύ, αν συνεχισθεί η ίδια πολιτική.

Όλη η κοινωνία ζει ένα αδιέξοδο και σε έλλειψη ορατής προοπτικής.

Κάποιοι λίγοι, όμως, είναι κερδισμένοι από αυτή τη τραγωδία που έπληξε τη πατρίδα μας.

Ποιοι, είναι αυτοί οι κερδισμένοι του Μνημονίου, όταν οι πολλοί χάνουν και εξαθλιώνονται;

§ Όσοι είχαν ακίνητα μέσω υπεράκτιων εταιρειών. Γιατί τους δόθηκε η δυνατότητα να τα εγγράψουν στο όνομά τους μέσα σε έξι μήνες, χωρίς να πληρώσουν καθόλου φόρο υπεραξίας, καταβάλλοντας μόνο το 50% του φόρου μεταβίβασης.

§ Οι φοροφυγάδες. Γιατί με τα κίνητρα για επαναπατρισμό κεφαλαίων, ξέπλυναν τα χρήματά τους με συντελεστή 5% (σε πολλές περιπτώσεις, όταν επανεπενδυόταν το ποσό, ο συντελεστής μειωνόταν στο 2,5%). Ήταν η πιο ανήθικη διάταξη της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ: άκριτη νομιμοποίηση εσόδων, ίσως ακόμη και από εμπόριο όπλων, σωματεμπορία, ναρκωτικά.

§ Και πάλι οι φοροφυγάδες. Γιατί με την περαίωση των ετών 2000-2010 παραγράφηκαν όλα τα αδικήματα της φοροδιαφυγής, της φοροαποφυγής και της φοροκλοπής, μιας περιόδου κατά την οποία θα έπρεπε να είχαν αποδώσει στο κράτος φόρους της τάξεως των €110 δις.

§ Όσοι είχαν κέρδη από συναλλαγές στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Γιατί η είσπραξη του φόρου υπεραξίας από την πώληση μετοχών εισηγμένων στο Χ.Α.Α. παρατείνεται μέχρι 31.12.2012. Να υπενθυμίσουμε ότι αυτός ο φόρος καθιερώθηκε επί κυβέρνησης Καραμανλή.

§ Όσοι εισπράττουν μεγάλα μερίσματα από Α.Ε. και Ε.Π.Ε. Γιατί η αρχή της φορολόγησης όλων των εισοδημάτων, ανεξαρτήτως πηγής, με την κλίμακα φυσικών προσώπων πετιέται στο καλάθι των αχρήστων με τη θεσμοθέτηση φόρου 21% για τα εισοδήματα του οικονομικού έτους 2011.

§ Όσοι είχαν πραγματικά μεγάλα εισοδήματα. Γιατί οι ανώτατοι συντελεστές στη φορολογία εισοδήματος δεν αυξήθηκαν.

§ Όσοι έβγαλαν τα χρήματά τους στο εξωτερικό. Γιατί κανείς δεν αποφάσισε να επιβάλει φόρο εξόδου κεφαλαίων από τη χώρα, που ισχύει σε άλλες χώρες, όπως για παράδειγμα στις ΗΠΑ.

Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ φεύγουν και παραδίδουν την οικονομία σε κατάρρευση και τα δημόσια ταμεία άδεια.

Και αντί να προτείνουν κάποια αξιόπιστη λύση στα προβλήματα που δημιούργησαν, περιφέρουν τα αποτελέσματα της πολιτικής τους ως φόβητρο για να συνεχίσουν την ίδια πολιτική.

Προσπαθούν να φοβίσουν τον κόσμο για να μειώσουν όσο μπορούν τη διαγραφόμενη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στις εκλογές της 17ης Ιουνίου.

Η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ φεύγουν μαζί με τα υποστηρίγματά της διαπλοκής τους και έρχεται το αύριο της ελπίδας για μια ζωή με αξιοπρέπεια και προοπτική.

Έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.

Ερχόμαστε για να αποκαταστήσουμε τη Δημοκρατία, τη λαϊκή κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Δεν απαντάμε στη γκρίζα διαφήμιση και την πολιτική αντιπαράθεση της σήψης και της παρακμής που προσπαθεί να επιβάλει η ΝΔ.

Έχουμε την πολιτική και ιδεολογική αυτοπεποίθηση της ήρεμης δύναμης που θέλει, ξέρει και μπορεί ν’ αλλάξει τη μοίρα του λαού και του τόπου.

Θέλω, σ’ αυτό το σημείο, να ξεκαθαρίσω ορισμένες θέσεις αρχής και άμεσης εφαρμογής από το κυβερνητικό μας πρόγραμμα:

ü Θα σχηματίσουμε ένα μικρό και ευέλικτο υπουργικό συμβούλιο,

ü Θα βάλουμε τέλος στις στρατιές των συμβούλων που υποκαθιστούν τη δημόσια διοίκηση, επικαλύπτοντας και απονευρώνοντας τα πιο άξια στελέχη της. Σε αυτούς που λειτουργούν ως κομματικό κράτος εν κράτει, και, συνήθως, προσφέρουν λίγα σε σχέση με τις υψηλές αμοιβές τους,

ü Θα δώσουμε εμπιστοσύνη στη δημόσια διοίκηση και θα αξιοποιήσουμε τα στελέχη της στο σχεδιασμό και την εκτέλεση των αποφάσεων, ανεξάρτητα από τη κομματική τους τοποθέτηση.

ü Θα βάλουμε με αποφασιστικότητα τέλος στο πολιτικά απαράδεκτο και κοινωνικά προκλητικό φαινόμενο των χρυσοκάνθαρων κομματικών διοικητών και εντεταλμένων στις ΔΕΚΟ και στις τράπεζες υπό τον έλεγχο του Δημοσίου. Τέλος στα golden boys με το δημόσιο δανεικό χρήμα.

Θέλω, επίσης, να ξεκαθαρίσω ότι πρώτη πράξη της κυβέρνησης της Αριστεράς, αμέσως μόλις συγκροτηθεί η νέα Βουλή, θα είναι η ακύρωση του Μνημονίου και των εφαρμοστικών νόμων του.

Θα το αντικαταστήσουμε με το Εθνικό Σχέδιο Ανόρθωσης για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη δίκαιη δημοσιονομική εξυγίανση, που έχουμε επεξεργαστεί.

Αμέσως μετά την ακύρωση του Μνημονίου, η νέα κυβέρνηση θα καταγγείλει τους επαχθείς όρους και θα ζητήσει την επαναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης.

Ειδικότερα, σε ότι αφορά τη βιώσιμη αντιμετώπιση της κρίσης δημόσιου χρέους της χώρας θα αναζητήσει ευρωπαϊκή λύση.

Χωρίς κοινή ευρωπαϊκή λύση στο πρόβλημα του συσσωρευμένου χρέους και της χρηματοδότησης της ανάπτυξης, η Ελλάδα δεν μπορεί να επιτύχει ταυτόχρονα τη δημοσιονομική προσαρμογή και την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος, την πληρωμή των τόκων για το συσσωρευμένο χρέος, και τη χρηματοδότηση δημοσίων επενδύσεων και δημοσίων πολιτικών.

Πρόκειται για μια άλυτη εξίσωση.

Για αυτό και θα διεκδικήσουμε νέα αναδιαπραγμάτευση του χρέους, με στόχο τη δραστική μείωσή του, ή ένα μορατόριουμ για το χρέος και αναστολή πληρωμών των τόκων, έως ότου διαμορφωθούν συνθήκες σταθεροποίησης και ανάκαμψης της οικονομίας.

Το ύψος εξυπηρέτησης του χρέους θα πρέπει, επίσης, να συνδεθεί με το ρυθμό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, δηλαδή με το ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ (ρήτρα ανάπτυξης).

Παράλληλα, η κυβέρνηση της Αριστεράς:

I. θα καταργήσει άμεσα την Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου με αριθμό 6-28/2/2012, με την οποία μειώθηκαν ο κατώτερος μισθός κατά 22% (32% για τους νέους μέχρι 25 ετών), καθώς και τα επιδόματα ανεργίας, ασθένειας και μητρότητας και καταργήθηκαν οι συλλογικές συμβάσεις. Θα επαναφέρει τον κατώτατο μισθό στα €751 ευρώ και το επίδομα ανεργίας στα €461,5 ευρώ.

Το επίδομα ανεργίας θα χορηγείται για διπλάσιο χρόνο από το σημερινό (δύο χρόνια).

Θα άρει την κατάργηση της μετενέργειας και θα επαναφέρει την υποχρεωτική επεκτασιμότητα των κλαδικών συμβάσεων,

II. θα καταργήσει τις ειδικές επιβαρύνσεις (χαράτσια) για τα μικρομεσαία εισοδήματα και πρώτα απ’ όλα για τους άνεργους, τους χαμηλόμισθους, τους χαμηλοσυνταξιούχους και όσους ζουν στα όρια της φτώχειας,

III. θα θέσει σε εφαρμογή τρεις άμεσους στόχους:

1. την υλική ανακούφιση των θυμάτων της κρίσης και της μνημονιακής πολιτικής,

2. τη σταθεροποίηση της οικονομίας για την αποτροπή ακόμη πιο μαζικής και ακόμη μεγαλύτερης οικονομικής καταστροφής,

3. την εμπέδωση αισθήματος ασφάλειας και ελπίδας, με τον περιορισμό της γενικευμένης ανασφάλειας και τη διαμόρφωση ορατών θετικών οικονομικών και κοινωνικών προσδοκιών και προοπτικών.

Οι τρεις αυτοί άμεσοι στόχοι θα επιτευχθούν με την εφαρμογή του εκπονημένου σχεδίου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για τη ρεαλιστική, αποτελεσματική και κοινωνικά δίκαιη δημοσιονομική σταθεροποίηση.

Το σχέδιο προβλέπει τη σταθεροποίηση των πρωτογενών δαπανών ως ποσοστό του ΑΕΠ, κατ’ ελάχιστο στο επίπεδο του 43% - έναντι μείωσης κάτω του 36% του ΑΕΠ ως συνέπεια του Μνημονίου – και, κατά μέγιστο, στο σημερινό μέσο όρο της Ευρωζώνης, του 46%.

Η σταθεροποίηση των δαπανών θα πρέπει να καλυφθεί από την αύξηση των δημόσιων εσόδων, τα οποία υστερούν σημαντικά από το μέσο όρο της Ευρωζώνης (41% του ΑΕΠ έναντι 45%).

Η προσαρμογή που προτείνουμε θα προέλθει από τη φορολόγηση του πλούτου και των υψηλών εισοδημάτων, με στόχο την αύξηση των εσόδων από άμεσους φόρους στα μέσα ευρωπαϊκά επίπεδα (δηλαδή +4% του ΑΕΠ) σε ορίζοντα τετραετίας (με στόχο αύξηση 1% του ΑΕΠ κάθε χρόνο).

Αυτό προϋποθέτει τη ριζική μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος, ώστε να εντοπίζεται το εισόδημα και η περιουσία κάθε πολίτη και να κατανέμεται δίκαια το φορολογικό βάρος.

Στα ενδεικτικά μέτρα για τη σταθεροποίηση των πρωτογενών δαπανών περιλαμβάνονται:

Ø το άμεσο πάγωμα των μειώσεων σε κοινωνικές δαπάνες, μισθούς και συντάξεις, ώστε να σταματήσει η περιθωριοποίηση των χαμηλών εισοδημάτων και η υποβάθμιση των μεσαίων,

Ø η ριζική επανεξέταση και ανακατανομή των δημόσιων δαπανών, ώστε οι πόροι που θα εξοικονομηθούν να βελτιώσουν την ποιότητα των παρεχόμενων δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών,

Ø η λειτουργία και ενίσχυση της κεντρικής αρχής κρατικών προμηθειών που θα ελέγχει την κοστολόγηση των αγαθών και υπηρεσιών που αγοράζει το κράτος από τον ιδιωτικό τομέα,

Ø η εφαρμογή και επέκταση των ρυθμίσεων που εξυπηρετούν τον άμεσο έλεγχο των δαπανών, όπως η διαύγεια, η ηλεκτρονική συνταγογράφηση και το πληροφοριακό σύστημα παρακολούθησης του συνόλου των δημόσιων δαπανών.

Στα ενδεικτικά μέτρα για την αύξηση των δημόσιων εσόδων περιλαμβάνονται:

Ø η υλοποίηση πλήρους και καθολικού περιουσιολόγιου, όπου θα αποτυπώνεται η περιουσία όλων των Ελλήνων υπηκόων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, σε όλες τις μορφές κινητού και ακίνητου πλούτου. Καθώς και η θέσπιση αυστηρών ποινών δήμευσης μέρους της περιουσίας για όσους συλλαμβάνονται να δηλώνουν ψευδώς τα περιουσιακά τους στοιχεία.

Ø η αλλαγή των φορολογικών συντελεστών και της κλίμακας των εισοδημάτων φυσικών και νομικών προσώπων και η προσαρμογή τους στο μέσο ευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε να επιτευχθεί αύξηση των εσόδων με ελάφρυνση των φτωχότερων και επιβάρυνση των πλουσιότερων

Ø η επανεξέταση όλων των ειδικών φορολογικών καθεστώτων και η αποτελεσματική αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής,

Ø η σταδιακή μείωση συντελεστών ΦΠΑ και η ελαχιστοποίησή τους στα διατιμημένα τρόφιμα (ψωμί, γάλα, κλπ).

Εκτιμάται, ότι αυτό, όπως και προηγούμενο μέτρο, θα έχουν θετικό πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα στην εγχώρια ζήτηση λόγω της υψηλότερης ροπής προς κατανάλωση των χαμηλότερων εισοδηματικών στρωμάτων,

Ø ο εκσυγχρονισμός και η στελέχωση των εφοριών με ειδικευμένο προσωπικό και η ενίσχυση του πληροφοριακού συστήματος για έλεγχο, διασταύρωση και διαχρονική παρακολούθηση της φορολογικής βάσης,

Ø η Εθνική Προγραμματική Συμφωνία, με τον κλάδο της ναυτιλίας και τον εφοπλιστικό κόσμο, που θα αυξήσει τα φορολογικά έσοδα.

Θα επανεξεταστούν από μηδενική βάση οι σχέσεις ανάμεσα στο ελληνικό κράτος, τη ναυτιλία και τον εφοπλιστικό κόσμο, με στόχο τη κατάργηση των προκλητικών 58 διαφορετικών φοροαπαλλαγών και τη δημιουργία ενός σταθερού φορολογικού καθεστώτος που θα ανταποκρίνεται στη Συνταγματική επιταγή για τη συμβολή στα φορολογικά βάρη όλων των Ελλήνων υπηκόων.

Παράλληλα, θα κινητοποιήσουμε πόρους για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης τόσο από εσωτερικές όσο και από εξωτερικές πηγές.

Στις εσωτερικές πηγές περιλαμβάνονται: η δημιουργία όρων για την επιστροφή καταθέσεων και τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος, η αύξηση των πόρων από τη ριζική μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος για την αναπτυξιακή αναδιανομή του πλούτου, η πάταξη της εισφοροδιαφυγής, η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου και των υδρογονανθράκων, η υπογραφή διμερούς συμφωνίας με την Ελβετία για τη φορολόγηση των εκεί καταθέσεων Ελλήνων πολιτών, που ακόμα εκκρεμεί, καθώς και η αναστολή αποπληρωμής τόκων για χρονικό διάστημα που θα προκύψει από διαπραγμάτευση.

Στις εξωτερικές πηγές χρηματοδότησης της ανάπτυξης περιλαμβάνονται: ο επανασχεδιασμός του ΕΣΠΑ και η αύξηση της απορροφητικότητάς του, ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα χρηματοδότησης επενδύσεων στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αντιμετώπιση της ύφεσης και η ανάπτυξη της πολυμερούς οικονομικής διπλωματίας, ως πιθανή πηγή νέων χρηματοδοτικών πόρων.

Φίλες και Φίλοι,

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη και εγγυόμαστε:

Ø Να ενώσουμε το λαό που, με ξεπερασμένες διαχωριστικές γραμμές από το βαθύ και σκοτεινό παρελθόν του τόπου, προσπαθεί να διχάσει η ΝΔ για να κρύψει το Μνημόνιο.

Να τον ενώσουμε στο κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που απεγκλωβίζει την Ελλάδα από την κρίση, τη φτώχεια και τη διεθνή ανυποληψία.

Ø Να μεταφέρουμε στο εξωτερικό την αποφασιστικότητα του ελληνικού λαού να βγει από τη κρίση με δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια – και όχι στο εσωτερικό της χώρας τους εκβιασμούς των πιστωτών που προσβάλουν την εθνική μας αξιοπρέπεια και την απαράμιλλη πολιτισμική προσφορά της χώρας και του λαού μας στο διεθνές γίγνεσθαι.

Ø Να δημιουργήσουμε συνθήκες σταθερότητας και ασφάλειας για όλους τους πολίτες.

Ø Να αποκαταστήσουμε το δικαίωμα της ελληνικής οικογένειας, κάθε Ελληνίδας και κάθε Έλληνα, στην αξιοπρεπή διαβίωση, την ασφαλή εργασία και τη δίκαιη αμοιβή.

Ø Να έχουν όλες και όλοι αξιοπρεπή σύνταξη για τα γηρατειά και περίθαλψη, ανεξάρτητα από το εισόδημά τους.

Ø Να καλύπτουμε τις μελλοντικές ανάγκες του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης από το Ταμείο Εθνικού Πλούτου και Κοινωνικής Ασφάλισης.

Σ’ αυτό το ειδικό, αποκλειστικά δημόσιο ταμείο που θα δημιουργήσουμε, θα μεταφέρονται όλα τα δικαιώματα επί του φυσικού και του ορυκτού πλούτου της χώρας, περιλαμβανομένων και των πιθανών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, εφόσον αποδειχθούν οικονομικά εκμεταλλεύσιμα, καθώς και όλη η εμπορεύσιμη κινητή και ακίνητη περιουσία του κράτους.

Έτσι θα αξιοποιείται η δημόσια περιουσία και οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της πατρίδας μας, με κοινωνική ανταποδοτικότητα και με το βλέμμα στραμμένο στην αύξηση του βιοτικού επιπέδου των επόμενων γενεών.

Ø Να υψώσουμε αμέσως ασπίδα κοινωνικής προστασίας για να ανασχέσουμε την ανθρωπιστική κρίση.

Με το πρόγραμμα άμεσης εφαρμογής που έχουμε εκπονήσει και με την κινητοποίηση όλου του κρατικού μηχανισμού.

Για να ανακουφιστούν οι άνεργοι και οι υποαπασχολούμενοι, οι άστεγοι, οι μικροσυνταξιούχοι, οι χαμηλόμισθοι, τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και τα άτομα με ειδικές ανάγκες.

Ø Να εφαρμόσουμε την πρότασή μας για την ολική ή μερική διαγραφή των δανειακών υποχρεώσεων των υπερχρεωμένων νοικοκυριών και των υπερχρεωμένων επιχειρήσεων.

Ανάλογα με τη μείωση του εισοδήματος ή του τζίρου που έχουν υποστεί από τη σύναψη του δανείου μέχρι σήμερα.

Ø Να αναπροσανατολίσουμε τους ευρωπαϊκούς πόρους για τη στήριξη της ανεργίας, των χαμηλών εισοδημάτων, για τη χρηματοδότηση του προγράμματος «βοήθεια στο σπίτι» και άλλων δομών και υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας.

Ø Να οργανώσουμε την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, με στοχευμένα αναπτυξιακά κίνητρα για τη στήριξη ανταγωνιστικών κλάδων της οικονομίας.

Και σε αυτή τη κατεύθυνση θα μειώσουμε άμεσα τον ΦΠΑ στην εστίαση και τον τουρισμό.

Ø Να δημιουργήσουμε συνθήκες που θα διασφαλίζουν τη συνέχεια και τη σταθερότητα της γεωργικής παραγωγικής διαδικασίας.

Με τη ρύθμιση των αγροτικών χρεών στις τράπεζες, ως μέρος της συνολικής πολιτικής μας για ένα δίχτυ ασφαλείας για τον κόσμο της υπαίθρου.

Με τη διαμόρφωση χαμηλών επιτοκίων, μέσω κρατικής επιδότησης του επιτοκίου, για βραχυπρόθεσμα δάνεια που σχετίζονται ευθέως με τη συνέχιση της γεωργικής παραγωγής.

Με την έκδοση για τα επόμενα δύο χρόνια για κάθε αγρότη, με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου, καλλιεργητικής κάρτας με διάρκεια αντίστοιχη της καλλιεργητικής περιόδου και με οικονομικό πλαφόν βασισμένο στα στοιχεία των δηλώσεων καλλιέργειας της τελευταίας διετίας.

Με την κάρτα αυτή, μέσω μίας και μοναδικής τράπεζας επιλογής του αγρότη, ο ίδιος ο αγρότης θα επιλέγει τους νόμιμους προμηθευτές των εισροών του, οι οποίοι θα αποπληρώνονται το τίμημα των πωλήσεών τους απευθείας από την τράπεζα μέχρι του ποσού του εγκεκριμένου πλαφόν.

Ø Να εθνικοποιήσουμε και ακολούθως να κοινωνικοποιήσουμε, δηλαδή να θέσουμε υπό δημόσιο κοινωνικό και διαφανή έλεγχο, τις τράπεζες που ανακεφαλαιοποιούνται από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Ø Να παγώσουμε τις ιδιωτικοποιήσεις των στρατηγικής σημασίας για την Εθνική οικονομία Δημόσιων Οργανισμών που πέρασαν στο περίφημο Ειδικό Ταμείο. Και να επαναφέρουμε σταδιακά και ανάλογα με τις δυνατότητες της οικονομίας, υπό δημόσιο έλεγχο στρατηγικές επιχειρήσεις που είτε βρίσκονται σε πορεία ιδιωτικοποίησης είτε έχουν ιδιωτικοποιηθεί (ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΟΣΕ, ΕΛΤΑ, ΕΥΔΑΠ, Μέσα Μεταφοράς κ.λπ.)

Ø Να αναδιοργανώσουμε το δημόσιο τομέα και να δώσουμε κίνητρα για την ανάπτυξη του λεγόμενου τρίτου τομέα της κοινωνικής οικονομίας και της αυτοδιαχείρισης.

Ø Να αναδιοργανώσουμε τη δημόσια διοίκηση και να τη διαποτίσουμε με τις αρχές της δημοκρατίας, της αξιοκρατίας, της διαφάνειας και του δημοκρατικού προγραμματισμού στην καθημερινή λειτουργία της.

Ø Να αντιμετωπίσουμε υπεύθυνα τα ζητήματα που άπτονται της μεταναστευτικής πολιτικής.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ανάληψη διεθνών πρωτοβουλιών για την αντιμετώπιση των αιτιών των μετακινήσεων πληθυσμών.

Η διαπραγμάτευση ενός νέου Ευρωπαϊκού Πλαισίου Μεταναστευτικής Πολιτικής, με αναλογική και ισότιμη κατανομή βαρών στα κράτη-μέλη και με διεκδίκηση ουσιαστικής και αποτελεσματικής ευρωπαϊκής στήριξης της πολιτικής που ασκείται σε εθνικό επίπεδο.

Με την σταδιακή παραχώρηση ταξιδιωτικών εγγράφων για το μεγάλο όγκο των μεταναστών που επιθυμούν να αποχωρήσουν από το ελληνικό έδαφος.

Με τον εξορθολογισμό του νομικού και θεσμικού πλαισίου για την νομιμοποίηση των μεταναστών που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας και την ισότιμη ένταξή τους.

Με την αποτελεσματική πάταξη των κυκλωμάτων σύγχρονης δουλείας-trafficking γυναικών, παιδιών, ανδρών, ατόμων με ειδικές ανάγκες, κυκλωμάτων που εμπορευματοποιούν μετανάστες και πρόσφυγες.

Ø Να βάλουμε τέλος στο πολιτικό σύστημα της διαφθοράς, της διαπλοκής, του κομματισμού και του ρουσφετιού.

Με τον εκδημοκρατισμό και τη διαφάνεια στη δομή του πολιτικού συστήματος.

Με τη θέσπιση κανόνων στη διαχείριση του δημόσιου αγαθού των τηλεοπτικών συχνοτήτων και στη λειτουργία των ιδιωτικών ραδιοτηλεοπτικών μέσων.

Με την αλλαγή του νόμου περί ευθύνης υπουργών – και ιδιαίτερα των διατάξεων που παραβιάζουν την ισονομία και την ισοπολιτεία.

Με την καθιέρωση της απλής αναλογικής.

Ø Να προωθήσουμε μια νέα ανεξάρτητη, πολυδιάστατη, ενεργητικά φιλειρηνική εξωτερική πολιτική, στηριγμένη στις αρχές του διεθνούς δικαίου.

Η υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας και της εθνικής ανεξαρτησίας της πατρίδας μας, αποτελεί αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα.

Η χώρα μας είναι ισότιμο μέλος της Ε.Ε. Από αυτή τη σχέση απορρέουν δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Η χώρα μας, όμως, είναι ταυτόχρονα και ένας σημαντικός πολιτισμικός, εμπορικός και ενεργειακός κόμβος τριών ηπείρων στο Νότιο και Ανατολικό άκρο της Ευρώπης.

Το παρωχημένο δόγμα «ανήκομεν εις τη Δύση» που μετατράπηκε σταδιακά σε «παραδινόμαστε εις τους ισχυρούς», δε μπορεί να συνεχίζει να αποτελεί πυξίδα της εξωτερικής μας πολιτικής.

Ø Να ενεργοποιήσουμε όλες τις αναγκαίες διαδικασίες για την υπογραφή διμερών συμφωνιών με τις ενδιαφερόμενες γειτονικές χώρες για την κατοχύρωση του αναφαίρετου δικαιώματός μας στην οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης.

Ø Να αγωνιστούμε για να εδραιώσουμε την ειρήνη και την ασφάλεια στην ευαίσθητη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Να συνεργαστούμε εποικοδομητικά με τις γειτονικές χώρες, πάντοτε στα πλαίσια του σεβασμού στο διεθνές δίκαιο και των κυριαρχικών δικαιωμάτων που αυτό ορίζει.

Σε αυτά τα πλαίσια θα επιχειρήσουμε να γυρίσουμε σελίδα στις σχέσεις της χώρας μας με τη Τουρκία.

Επιθυμούμε διακαώς τη βελτίωση των σχέσεών μας και θα πράξουμε ότι είναι δυνατόν σε αυτή τη κατεύθυνση.

Πιστεύουμε πως και οι δύο λαοί πλήρωσαν βαρύ τίμημα από το ψυχρό πόλεμο που συνεχίζεται επι δεκαετίες στο Αιγαίο.

Δώσαμε έτσι την ευκαιρία σε τρίτες δυνάμεις και σε μεγάλα συμφέροντα να εκμεταλλευτούν τον ανταγωνισμό για να αυξήσουν τα κέρδη των πολεμικών τους βιομηχανιών.

Αυτός ο ανταγωνισμός πρέπει να σταματήσει.

Η ειρήνη πρέπει να επικρατήσει.

Αλλά η ειρήνη χρειάζεται δύο.

Η χώρα μας, αλλά και η Κύπρος υποστήριξε και υποστηρίζει την Ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας.

Δεν είδαμε όμως μέχρι σήμερα κάποιο αποφασιστικό βήμα από την άλλη μεριά, για την αποκατάσταση των μεγάλων αδικιών.

Ούτε καν κάποιο θετικό βήμα προς τη δίκαιη επίλυση του Κυπριακού, παρά τις ειλικρινείς προσπάθειες του πρόεδρου Χριστόφια.

Η αλήθεια είναι ότι δε θα μπορέσουμε να κάνουμε πολλά πράγματα, αν και από την άλλη πλευρά του Αιγαίου δεν υπάρξει ανταπόκριση.

Η προσέγγιση και η συνεργασία χρειάζονται εκατέρωθεν βήματα, δεν γίνονται μονομερώς.

Σε αυτή τη κατεύθυνση θα προτείνουμε στους γείτονες άμεσα να προχωρήσουμε σε μορατόριουμ στις περαιτέρω αγορές μείζονων αμυντικών συστημάτων.

Και θα περιμένουμε να δούμε και να αξιολογήσουμε τις ειλικρινείς τους προθέσεις.

Ø Να εργαστούμε προκειμένου να καταλήξουμε σε μια αμοιβαία αποδεκτή λύση στη διαφορά για το όνομα της Π.Γ.Δ.Μ., στο πλαίσιο του ΟΗΕ. Λύση σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις.

Φίλες και Φίλοι,

Καταθέτουμε σήμερα στην κρίση του ελληνικού λαού ένα ολοκληρωμένο και συνεκτικό κυβερνητικό πρόγραμμα.

Ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει συγκεκριμένες, διαρθρωμένες και σε μεγάλο βαθμό συμπληρωματικές ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις, πολιτικές παρεμβάσεις και μέτρα εφαρμογής με άμεση, βραχυπρόθεσμη και μεσοπρόθεσμη απόδοση.

Δεν ισχυριζόμαστε πως λεφτά υπάρχουν.

Δεν θα καταφεύγαμε ποτέ σ’ αυτήν τη χυδαιότητα.

Ο ελληνικός λαός δεν ζητάει χρήματα ως επαίτης.

Ζητάει εργασία για να αποκτήσει τα προς το ζην.

Ζητάει να καλύπτονται οι βασικές ανάγκες του.

Διαβεβαιώνουμε, όμως, ότι πόροι μπορούν να εξοικονομηθούν.

Χωρίς τις στυγνές περικοπές του Μνημονίου.

Είναι ένα κυβερνητικό πρόγραμμα που θα εγκρίνει ο λαός στο τελευταίο, κρίσιμο και αποφασιστικό δημοψήφισμα της 17ης Ιουνίου για το Μνημόνιο.

Ένα κυβερνητικό πρόγραμμα που θέτει πρώτο εθνικό στόχο της αποκατάσταση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της αξιοπρέπειας κάθε ελληνίδας και κάθε Έλληνα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ διαθέτει το άξιο και εξειδικευμένο στελεχικό δυναμικό, κορυφαίους επιστήμονες και πανεπιστημιακούς, με διεθνή καταξίωση, πολιτική εμπειρία και αγωνιστική ετοιμότητα να εφαρμόσουν με επιτυχία αυτό το κυβερνητικό πρόγραμμα.

Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να γίνει πρωτοπόρα δύναμη αλλαγής στην Ευρώπη.

Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες αξίζουν ένα καλύτερο μέλλον.

Έχουν δικαίωμα στο όνειρο να ζήσουν με αξιοπρέπεια στη πατρίδα μας, έχουν δικαίωμα στη ελπίδα.

Εμείς καλούμε όλο το λαό να ενωθεί, με λογισμό και με όνειρο για να ανοίξουμε δρόμο στην ελπίδα.

Σας ευχαριστώ για τη σημερινή παρουσία σας.