Κ. Βαξεβάνης: Η δημοσιογραφία είναι εξουσία απέναντι στις άλλες εξουσίες

Στιγμιότυπο από τη συνέντευξη

Η συνέντευξη δόθηκε στην Σοφία Μαυραντζά 

πηγή : Εφημερίδα "Η Θεσσαλία" 

 

Ο Κώστας Βαξεβάνης είναι ο δημοσιογράφος που πριν από λίγο καιρό δημοσίευσε, στο περιοδικό που ο ίδιος εκδίδει, HOTDOC, τη λίστα Λαγκάρντ, την οποία υπεραμύνεται ως αυθεντική. Ο ίδιος έγινε πρώτη είδηση σε όλα τα μέσα ενημέρωσης του εξωτερικού και, όμως, στην Ελλάδα «σπάει» για πρώτη φορά τη σιωπή του μιλώντας στη «Θ». Στη συνέντευξή του μιλά για πρόσωπα και πράγματα, για τη δημοσιογραφική «οικογένεια», απορρίπτει οποιαδήποτε σκέψη να ασχοληθεί με την πολιτική, απαντά για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου και, τέλος, εξομολογείται πως δεν φοβάται μήπως βρεθεί στη φυλακή.

Κύριε Βαξεβάνη, μετά τα όσα έχουν προκύψει το τελευταίο χρονικό διάστημα και την εμπλοκή σας στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, ήθελα να ρωτήσω ποια τα επιχειρήματά σας για τη γνησιότητα της λίστας; Νέες πληροφορίες αναφέρουν πως τα ονόματα είναι λιγότερα από 2.000. 

Ποια ονόματα θεωρείτε πως μπορεί να έχουν σκοπίμως διαγραφεί από τη λίστα;

Δεν αμφισβητεί κανείς το αν η λίστα είναι γνήσια. Τη λίστα που δημοσιεύσαμε δεν βγήκε κανείς να την αμφισβητήσει. Δεν έχουμε 2.059 ονόματα, έχουμε 2.059 καρτέλες με όλα τα στοιχεία του κάθε καταθέτη, τις offshore εταιρείες που συνδέονται μαζί τους, των κινήσεων που υπήρξαν σε διάφορα χρονικά διαστήματα, στοιχεία τα οποία είναι πάρα πολύ αποτελεσματικά. Σχετικά με το αν η νέα λίστα περιλαμβάνει λιγότερα ονόματα, αυτά είναι λεγόμενα του Παπακωνσταντίνου που έχασε το cd λες και επρόκειτο για cd της Πάολα. Το ίδιο έπαθε και ο Βενιζέλος. Αυτοί, με αυτά τα στοιχεία αξιοπιστίας, μου λένε ότι τα ονόματα είναι 1.900…

Άλλωστε, το θέμα με τη λίστα είναι καθαρά πολιτικό. Γύρω από τη λίστα δημιουργήθηκαν διάφορες προσδοκίες για να γίνουν διάφοροι εκβιασμοί, πολιτικοί και οικονομικοί. Νοσούσε η ελληνική κοινωνία μέσα από διάφορες θεωρίες για τη λίστα. Φτάσαμε σε σημείο να βγούνε σε μπλογκ -τα οποία δεν μπορούν να διωχθούν διότι είναι ανώνυμα- καταστάσεις με ονόματα βουλευτών και με ποσά ακόμα, τα οποία ενδέχεται να είναι νόμιμα και δηλωμένα στο πόθεν έσχες τους. Αυτό το εμφάνιζαν ως τη λίστα Λαγκάρντ και δημιουργούσαν μια νοσηρή κατάσταση σε σχέση με τους πολιτικούς, ότι όλοι οι πολιτικοί είναι απατεώνες. Αυτός είναι ρόλος αποσταθεροποίησης. Ταυτόχρονα, υπήρχαν χιλιάδες πολιτικοί εκβιασμοί προεκλογικά με τη λίστα. Βάζανε και ξαναβάζανε ονόματα, απειλούσανε, γι’ αυτό έπρεπε να τελειώνει. Σήμερα, αν μπούμε στη λογική του πόσα είναι τα ονόματα και πόσοι οι πολιτικοί, χάνουμε την ουσία.

Και ποια είναι η ουσία…;

Η ουσία είναι μία: Αυτή η λίστα δεν έβγαινε, χάθηκε, χρησιμοποιήθηκαν νομικά επιχειρήματα για να μη δημοσιοποιηθεί, έγιναν όλα αυτά τα αίσχη για έναν και μόνο λόγο. Γιατί σε αυτή τη λίστα αντικατοπτρίζεται ολόκληρο το πολιτικό σύστημα, το οποίο δεν είναι πέντε πολιτικοί. Το πολιτικό σύστημα είναι οι επιχειρηματίες, ο τρόπος που δρουν, που καλύπτονται, οι άνθρωποι με τους οποίους τρώνε και πίνουν, οι δικοί τους άνθρωποι. Το θέμα δεν είναι αν στη λίστα εμπλέκονται πολιτικοί. Το θέμα είναι αν το κάθε διασυνδεδεμένο όνομα έχει δεκαπέντε offshore εταιρείες. Ξέρει κάποιος να μας πει ποιοι είναι αυτοί; Εγώ κάνω έρευνα εδώ και δύο μήνες και δεν ξέρω. Π.χ. ο αριθμός «3515», ποιος είναι; Βρήκαμε μόνο ενός πολιτικού γιατί ήταν στον κοινό λογαριασμό με μια offshore εταιρεία με τη γυναίκα του και μπορέσαμε και κάναμε την ταυτοποίηση με τη διεύθυνση. Πώς θα βρούμε αν εμπλέκονται πολιτικοί; Ας φύγουμε από τη λογική της ονοματολογίας, που έχει βέβαια το ρόλο της εάν αυτά τα ονόματα κάτι σημαίνουν. Υπάρχει περίπτωση μέσα στη λίστα να μην είναι όλοι εμπλεκόμενα πρόσωπα. Όμως, ο χαρακτηρισμός της λίστας προέρχεται από το γεγονός πως έχουμε 2.059 ονόματα, τα οποία κανένας δεν θέλει να ελέγξει, ακόμα κι όταν βγαίνουν στην επιφάνεια. Γιατί δεν έκαναν έναν δειγματοληπτικό έλεγχο; Είναι 2.059 ονόματα στα χέρια τους, ας εξέταζαν τα 100. Αυτή είναι η ουσία της λίστας.

Γιατί έδωσαν τη λίστα σε εσάς; Μήπως κι εσείς έχετε υψηλές διασυνδέσεις, για να βρεθεί στα χέρια σας;

Την έδωσαν σε εμάς διότι μόνο εμείς θα τη δημοσιεύαμε. Μπορεί ο άνθρωπος που την έδωσε να είναι κάποιος που δεν παίζει πολιτικά παιχνίδια, που ήθελε να τελειώνει αυτή η ιστορία. Σε ποιο συγκρότημα να την έδινε; Σε εκείνο που ο εκδότης του είναι στη λίστα; Ο άνθρωπος αυτός εκτίμησε ότι εμείς τόσα χρόνια κάνουμε έρευνα, δεν τα έχουμε πάρει από κανέναν, δεν τολμά να μας χρηματίσει κανένας.

Οι Έλληνες δημοσιογράφοι δεν έκαναν προσπάθειες να σας προσεγγίσουν μετά τη δημοσιοποίηση της λίστας Λαγκάρντ. Ποια η γνώμη σας για τη δημοσιογραφία σήμερα;

Όταν ξαφνικά, δυστυχώς, έγινα πρώτο θέμα, αντίθετα με όσα οι κανόνες της δημοσιογραφίας ορίζουν, έπεσε ένα πέπλο σιωπής. Αυτή η αντίδραση εκ μέρους των συναδέλφων μου είναι εξαιρετικά εκλογικευμένη, καθώς πρόκειται για το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας που διέπει την ελληνική δημοσιογραφία εδώ και μερικά χρόνια, με αντίστοιχο τρόπο που διέπει και την αντίστοιχη ελληνική κοινωνία.

Η δημοσιογραφία είναι η τέταρτη εξουσία, όμως είναι η τέταρτη εξουσία απέναντι στις άλλες εξουσίες. Στην Ελλάδα πρόκειται για μια εξουσία που επί πολλά χρόνια στέκεται δίπλα στις άλλες εξουσίες, τις δικαιολογεί, τις αμνηστεύει, φτάνει στο σημείο να καυχάται ότι είναι εξουσία, επιδεικνύει ως αποτέλεσμά της το πόσα τραπέζια έχει κάνει με τον τάδε βουλευτή ή το δείνα υπουργό κι εκεί σταματάει η όλη της λειτουργία. Όταν εκμαυλίζεται έτσι η δημοσιογραφία, τότε το μοναδικό αποτέλεσμα είναι αυτό: Η Ελλάδα δεν κυβερνιέται από κόμματα, η Ελλάδα κυβερνιέται από μία ελίτ που αποτελείται από επιχειρηματίες που δρουν και λειτουργούν παρασιτικά επί δεκαετίες με βάση το ελληνικό κράτος, από πολιτικούς που, όταν οι πρώτοι είναι παράνομοι, δημιουργούν ακόμη και νόμους για να πάψουν να είναι παράνομοι, ενώ το τρίτο κομμάτι αυτής της πολιτικής ελίτ είναι οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι κάνουν την «πάπια».

Δηλαδή, μας λέτε πως οι συνάδελφοί σας αποδόμησαν την είδηση;

Η δημοσιοποίηση της λίστας Λαγκάρντ έγινε παντού, σε όλο τον κόσμο, πρώτο θέμα, στο CNN, το BBC, το Al Jazeera, ήμουν πρωτοσέλιδο σε όλες τις ξένες εφημερίδες και όχι στις ελληνικές. Προφανώς έγινε μια προσπάθεια αποδόμησης, όμως επειδή ήταν πάρα πολύ καλά «δεμένο» το θέμα, δεν μπορούμε πια να κοροϊδευόμαστε. Το δεύτερο επίπεδο του κωλύματος ήταν τα προσωπικά δεδομένα. Αφού επί δύο χρόνια ο Βενιζέλος δεν αξιοποιούσε τη λίστα λόγω προσωπικών δεδομένων, εφηύραμε τα προσωπικά δεδομένα στη δημοσίευση. Όταν αθωώθηκα από τη δημοσίευση, άρχισε το θέμα με το ποιος έδωσε τη λίστα στο Βαξεβάνη. Τι σημασία έχει ποιος την έδωσε; Σημασία έχει τι σημαίνει η λίστα αυτή. Έτσι, λοιπόν, αυτό το θέμα το διέπει μια λογική και μια πολιτική αντίληψη του ποια είναι η Ελλάδα, πώς διοικείται, πώς την κοροϊδεύουν και ποιος ο ρόλος της δημοσιογραφίας σε όλα αυτά. Δεν περίμενα κάτι. Από την άλλη, το γεγονός ότι με έπαιρναν συνάδελφοι και μου έλεγαν «είμαστε μαζί σου, θα προσπαθήσουμε όλοι μαζί» και το έκαναν λες και λειτουργούμε υπό καθεστώς παρανομίας, οι ίδιοι άνθρωποι που η δουλειά τους είναι να δημοσιοποιούν τις απόψεις τους, αυτό ναι, με λύπησε, το να μου λένε την άποψή τους κρυφά στο τηλέφωνο. Αλλά ήταν και μία πραγματικότητα την οποία περίμενα.

Ποιος είναι ο δικός σας απολογισμός σχετικά με τη λίστα; Σας έκανε καλό ή κακό;

Νομίζω ότι έκανε καλό γενικότερα στη χώρα. Δύο χρόνια, τρεις κυβερνήσεις, δύο υπουργοί και πέντε κρατικοί υπάλληλοι, κορόιδευαν ολόκληρο τον κόσμο. Και ο κόσμος ήξερε ότι κάτι υπάρχει. Αυτό που υπήρχε δημοσιοποιήθηκε και δεν είναι τίποτα άλλο από ονόματα και διευθύνσεις και πιθανές ευθύνες. Είναι διαφορετικό να βγαίνεις στη Βουλή και να λες ότι έχεις μια λίστα που δεν μπορείς να δημοσιεύσεις και διαφορετικό να λες πως έχεις μια λίστα στην οποία περιλαμβάνεται ο εκδότης τάδε, ο πρωθυπουργικός φίλος δείνα, 35.000 offshore εταιρείες που μπορεί να ανήκουν στους κυρίους τάδε και δείνα, καθώς μπορεί να πρόκειται και για επιχειρηματίες που έχουν πτωχεύσει στην Ελλάδα κι όμως τα χρήματά τους είναι στο εξωτερικό. Αποκαθιστούμε την πολιτική λογική των πραγμάτων και διαμορφώνουμε πλαίσιο για το πώς πρέπει να είναι τα πράγματα. Το δεύτερο θετικό είναι πως επλήγη η αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος και ο καθένας πήρε την ευθύνη του απέναντι σε αυτό. Ξέρω πως ήταν ένα κομβικό σημείο που θα δημιουργήσει μια ποιοτική διαφορά. Για να πάει όπου πρέπει να πάει ιστορικά ο λαός, πρέπει πρώτα να γνωρίζει.

Μια μερίδα ανθρώπων θεωρεί πως το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, που εσείς αποκαλύψατε, ήταν μια «φούσκα». Τι έχετε να πείτε προκειμένου να τους πείσετε, τέσσερα χρόνια μετά;

Υπάρχουν άνθρωποι που ακόμη δεν πιστεύουν ότι πατήσαμε στο φεγγάρι, στο ίντερνετ κυκλοφορούν θεωρίες συνωμοσίας πως προερχόμαστε από τους Αρειανούς. Όπως καταλαβαίνετε, δεν μπορώ να πείσω αυτούς τους ανθρώπους. Υπάρχει μία εισαγγελική έρευνα, η οποία παραπέμπει ανθρώπους στο δικαστήριο. Οι θεωρίες πως προσπάθησα να «ρίξω» τον Καραμανλή, τους βρίσκουν υποστηρικτές στο ότι τώρα πάω να «ρίξω» το Σαμαρά; Το επόμενο θα είναι να βγω πρωθυπουργός ο ίδιος; Αυτά είναι ανοησίες. Εάν κάποιοι είναι καλόπιστοι και θρησκευόμενοι άνθρωποι πρέπει να δουν τι έγινε. Είχαμε μια ομάδα πνευματικών ανθρώπων, οι οποίοι έκαναν συναλλαγές τουλάχιστον 1,5 δισ. με τράπεζες. Αυτό, εκτρέπει κάθε θρησκευτικό ή πολιτικό επιχείρημα. Πήρανε 175 εκ. από όμιλο, τα οποία επέστρεψαν για να κάνουν αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου των επιχειρήσεών του. Κάνανε αγοραπωλησίες με γνωστό επιχειρηματία και με offshore εταιρείες. Ποιος; Ο πνευματικός φάρος της χριστιανοσύνης. Πήρε δάνεια, αγόρασε σπίτια, οι εταιρείες στις οποίες συμμετείχε στη Θεσσαλονίκη αγόρασαν ακίνητα και σε δέκα μέρες τα μεταπώλησαν σε διπλάσιες και τριπλάσιες τιμές. Ας πούμε ότι δεν είναι σκάνδαλο. Είναι δηλαδή χριστιανική ηθική και αντίληψη; Αυτοί που λένε πως πρόκειται για «φούσκα» τι εννοούν; Ότι διαταράχθηκε η φήμη του Βατοπεδίου, το οποίο Βατοπέδι διατηρεί την πνευματικότητά του και δεν έχει καμία σχέση με λεφτά; Είναι τραγικά τα όσα έγιναν, όχι για εμένα, για τους πιστούς. Αυτοί οι άνθρωποι είχαν μπερδέψει το προσευχητάρι με το μπλοκ επιταγών και εμείς λέμε ότι δεν τρέχει τίποτα;

Είναι στα σχέδιά σας να ασχοληθείτε με την πολιτική στο μέλλον;

Όχι, είμαι ένας πολίτης που έχει πολιτική άποψη, όμως εκφράζεται ξεκάθαρα μέσα από αυτό που κάνει. Η σύμπραξή μου με τους πολίτες είναι ένα αρκετό κομμάτι της πολιτικής που αρμόζει σε εμένα. Είμαι πολιτικό ον, θεωρώ τις απολιτίκ απόψεις, και στη δημοσιογραφία, πάρα πολύ επικίνδυνες, διότι το «δεν έχω πολιτική άποψη» είναι πολιτική άποψη που ευνοεί αυτούς που κυβερνούν. Το «απολιτίκ» για εμένα είναι πάρα πολύ πολιτικό και μάλιστα συντηρητικό πολιτικό. Για να μπορεί η κοινωνία να κρίνει, να μπορεί να διαδραματίσει πολιτικό ιστορικό ρόλο, πρέπει να ξέρει.

Φοβόσαστε να πάτε φυλακή;

Καθόλου. Πρέπει να ξανανακαλύψουμε τη δημοσιογραφία. Αυτό πρέπει να κάνουμε ως κλάδος και η κοινωνία πρέπει να μας βοηθήσει σε αυτό. Η δημοσιογραφία δεν λέει πουθενά πως ασκείται αν δεν πας φυλακή και δεν ασκείται αν είναι να βρεθείς μέσα σε αυτή.

Φύλλο και Φτερό από τις Δ.Ο.Υ. Βόλου

 Ρεπορτάζ του Αντώνη Τσελέντη
Πηγή : Εφημερίδα "Ταχυδρόμος"

 

Φύλλο και φτερό γίνονται τις τελευταίες μέρες από την Α΄, Β΄ ΔΟΥ Βόλου όλα τα περιουσιακά στοιχεία των «εγκεφάλων» που εμπλέκονται στο κύκλωμα με το παράνομο στοίχημα.

Η υπόθεση που τις τελευταίες μέρες συγκλονίζει την κοινή γνώμη της Μαγνησίας, όπως ήταν φυσικό δεν θα μπορούσε να αφήσει αδιάφορη και την αρμόδια ελεγκτική αρχή της περιοχής μας, με την ενιαία ΔΟΥ του Βόλου να αναλαμβάνει πρωτοβουλία για τη διαλεύκανση της υπόθεσης από την πλευρά απόκρυψης εσόδων που έχουν αντληθεί από παράνομες δραστηριότητες. Ο προϊστάμενος της Α΄ Β ΔΟΥ Βόλου Χρ,. Τσαμπρινός επισημαίνει ότι η πρωτοβουλία για την έρευνα σε βάθος των περιουσιακών στοιχείων των πρωταγωνιστών της υπόθεσης ξεκίνησε με πρωτοβουλία της υπηρεσίας. Μία τέτοια υπόθεση, όπως λέει, δεν θα μπορούσε να μας αφήσει αδιάφορους, χωρίς να αποκλείεται ωστόσο ότι στην υπόθεση ενδεχομένως να εμπλακούν και άλλα ελεγκτικά όργανα, τόσο από τα κεντρικά, όσο και από άντρες του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος. Όλα αυτά με την προϋπόθεση ότι τα στοιχεία της Αστυνομίας και η δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης θα δείξουν ότι υπάρχουν και άλλες πτυχές της υπόθεσης που ακόμη δεν έχουν δει το φως.

Η έρευνα της ΔΟΥ Βόλου είναι ακόμη στην αρχή και παραμένει άγνωστο πότε θα περατωθεί. Είναι χαρακτηριστικό πάντως πως χθες το μεσημέρι ο προϊστάμενος της ΔΟΥ Βόλου είχε στα χέρια του και μελετούσε τις φορολογικές δηλώσεις του φερόμενου ως αρχηγού και των δύο υπαρχηγών του κυκλώματος. Οι έλεγχοι θα αφορούν στις φορολογικές δηλώσεις που έχουν καταθέσει τα τελευταία χρόνια, τα περιουσιακά στοιχεία των ίδιων, αλλά και των στενών συγγενικών του προσώπων, προκειμένου μέσα από τις διασταυρώσεις των στοιχείων να διαπιστωθεί αν τα τελευταία είναι συμβατά με τα δηλωθέντα εισοδήματα. Είναι επίσης προφανές ότι στον έλεγχο αυτό Αστυνομία και Εφορία θα ανταλλάξουν πληροφορίες, ενώ δεν αποκλείεται, ανάλογα με τα στοιχεία που θα υπάρξουν, να ζητηθεί και η δικαστική συνδρομή για το άνοιγμα τραπεζικών λογαριασμών.

Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία του ελέγχου, υπάρχουν ορισμένα στοιχεία που χρήζουν περαιτέρω και σε βάθος εξέταση, όπως για παράδειγμα αυτό που έγινε γνωστό χθες, ότι δηλαδή ο ένας εκ των πρωταγωνιστών του κυκλώματος είχε πάρε - δώσε με τρεις ΔΟΥ. Του Βόλου, της Νέας Ιωνίας και του Αλμυρού. Γι’ αυτό το λόγο άλλωστε μέσα στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα πρόκειται να ζητηθούν τα φορολογικά στοιχεία «πρωταγωνιστών» από τις ΔΟΥ Αλμυρού και Νέας Ιωνίας, ενώ η όλη υπόθεση θα ανατεθεί σε ελεγκτές της Α΄, Β΄ ΔΟΥ για την εξέταση και διασταύρωση των φορολογικών στοιχείων, κάτι που ενδεχομένως να οδηγήσει αρκετούς που εμπλέκονται στο κύκλωμα στην Εφορία προκειμένου να δώσουν εξηγήσεις και διευκρινίσεις.

Πάντως χθες έμπειρα στελέχη των ΔΟΥ στη Μαγνησία σημείωναν ότι ορισμένοι από τους κατηγορούμενους, που είναι γνωστοί στην τοπική κοινωνία του Βόλου για την επιχειρηματική τους δραστηριότητα και που η δημοσιοποίηση του ονόματός τους δημιούργησε αίσθηση καθώς θεωρούνταν επιτυχημένοι στο χώρο τους, σημείωναν ότι οι επιχειρήσεις τους έχουν ελεγχθεί κατ’ επανάληψη από τις τοπικές ελεγκτικές αρχές.

Από την άλλη κάποιοι άλλοι από το χώρο του ΣΔΟΕ πρόσθεταν ότι για τα περισσότερα από τα ονόματα που δόθηκαν στη δημοσιότητα δεν φαίνεται να προκύπτουν σοβαρές ευθύνες για φορολογικές παραβάσεις και ότι η εμπλοκή τους φαίνεται να πηγάζει μόνον από το πάθος τους για μεγαλύτερες αποδόσεις από το παράνομο στοίχημα.

ΣΥΡΙΖΑ : Ορέγεται καπιταλιστική ανάπτυξη με ενσωμάτωση του λαού

Μετά τη Βραζιλία και απ' την Αργεντινή η αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ, με επικεφαλής τον Αλ. Τσίπρα, συνέχισε να πλέκει το εγκώμιο ενός μείγματος αστικής διαχείρισης που για τα λαϊκά συμφέροντα δεν έχει καμία διαφορά απ' το εφαρμοζόμενο σήμερα στην ΕΕ. Προσπερνώντας το παράδειγμα της ίδιας της Αργεντινής, που επιβεβαιώνει πως είτε έτσι είτε αλλιώς οι λαοί είναι οι μεγάλοι χαμένοι, και επικεντρώνοντας στα συμφέροντα της πλουτοκρατίας, ο Αλ. Τσίπρας δήλωσε με σαφήνεια ότι επιθυμούν να αντλήσουν απ' την εμπειρία της Αργεντινής για την αποφυγή μιας χρεοκοπίας. Κι ακόμα να μελετήσουν «τις πολιτικές της παραγωγικής ανασυγκρότησης, της ανάπτυξης, της τόνωσης της κατανάλωσης, που κατάφεραν να οδηγήσουν από το 2003 και μετά τη χώρα στην ανάκαμψη και στην έξοδο από την κρίση».

Και αυτά λέγονται την ώρα που η Αργεντινή βρίσκεται ξανά αντιμέτωπη με το φάσμα της ύφεσης, ενώ ο λαός δεν κατόρθωσε να ξεφύγει ποτέ απ' το δόκανο της φτώχειας και της ανεργίας, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι καπιταλιστική ανάπτυξη και ανασυγκρότηση είναι έννοιες ασύμβατες με τα λαϊκά συμφέροντα.

Στην προσπάθεια εξεύρεσης συμμάχων για λογαριασμό της αστικής τάξης της Ελλάδας ο Αλ. Τσίπρας προειδοποίησε τους κεφαλαιοκράτες της Αργεντινής ότι αν δεν ανακοπεί το μείγμα διαχείρισης που προκρίνει η Γερμανία - όπου σκοπίμως επιμένει να χρεώνει την ευρωενωσιακή φιλομονοπωλιακή στρατηγική - τότε εξ αντανακλάσεως θα δεχτεί πλήγμα και η καπιταλιστική οικονομία της Αργεντινής.

Συσκοτίζοντας το χαρακτήρα της κρίσης και τις αιτίες της ισχυρίστηκε ότι αυτή προέκυψε «ως ένα πρόβλημα ανταγωνισμού στην Ευρώπη σε σύγκριση με τις ανταγωνιστικές οικονομίες του Ευρω-Βορρά». Απέδωσε στην Μέρκελ προσωπικά την επιδίωξη «να συμπιέσει τις οικονομίες του Νότου» ώστε «να δημιουργεί ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα για τις εξαγωγές της βιομηχανίας του Βορρά». Και πρόσθεσε πως αυτή η πολιτική «μπορεί να δημιουργεί κέρδη στο μεγάλο κεφάλαιο (...) αλλά βάζει σε κίνδυνο την παγκόσμια οικονομία και σταθερότητα. Διότι η συνεχόμενη ύφεση των οικονομιών του Νότου (...) απειλεί με επιβράδυνση την παγκόσμια οικονομία. Αρα, εξ αντανακλάσεως απειλεί και τις χώρες και τις οικονομίες που δεν έχουν επιλέξει τη νεοφιλελεύθερη οδό (...) όπως η Αργεντινή, η Βραζιλία».

Κι ενώ όλα τα παραπάνω δεν αφορούν παρά σε μια προσπάθεια εκμετάλλευσης του ανταγωνισμού ανάμεσα σε αστικές τάξεις διαφορετικών χωρών και προσεταιρισμού τους προς όφελος εκείνου του τμήματος της αστικής τάξης της Ελλάδας που έχει συμφέρον από ένα άλλο μείγμα διαχείρισης, ο Αλ. Τσίπρας είχε το θράσος να δηλώσει ότι «έχουμε ένα κοινό συμφέρον οι λαοί του κόσμου, να σταματήσουμε αυτή την καταστροφική στρατηγική της Μέρκελ», όταν στην Αργεντινή είναι φως φανάρι πως κανένα όφελος δεν έχουν οι λαοί από κανένα μείγμα αστικής διαχείρισης.
Μάλιστα, ο Αλ. Τσίπρας εξήρε το παράδειγμα του λαού της Αργεντινής, που αν και πέρασε «δυσκολίες, πίστεψε στις δυνάμεις του και κατάφερε να ξεπεράσει την κρίση με αξιοπρέπεια». Αυτό που εγκωμιάζει εδώ ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ είναι το ότι ο λαός της Αργεντινής δεν κατάφερε να μετουσιώσει την οργή και τη δυσαρέσκειά του σε οργανωμένη ταξική πάλη ανατροπής της εξουσίας των μονοπωλίων, αλλά χειραγωγήθηκε απ' την αυταπάτη της εναλλαγής στην αστική διαχείριση και ενσωματώθηκε.

Οχι τυχαία και ο υπουργός Εξωτερικών της Αργεντινής, Εκτορ Μάρκος Τίμερμαν, κατά τη συνάντησή του με τον Αλ. Τσίπρα διαμαρτυρήθηκε λέγοντας πως είναι άδικο να θεωρείται «παράδειγμα προς αποφυγήν η Αργεντινή, με δεδομένη την αξιοπρεπή στάση που επέδειξε ο λαός της Αργεντινής από το 2003 και μετά»!

Τα εγκώμια του Αλ. Τσίπρα απέσπασε και ο υπουργός Εργασίας της Αργεντινής, Κάρλος Τομάδα, για το πώς κατόρθωσε η κυβέρνησή του να ενσωματώσει λαϊκές δυνάμεις και να αμβλύνει τη λαϊκή αγανάκτηση. «Βάλατε στόχο να ξανακερδίσετε την εργασία σε μια κατεστραμμένη χώρα και το πετύχατε», είπε ο Αλ. Τσίπρας στον υπουργό που θεωρείται ο αρχιτέκτονας της πολιτικής που εφαρμόστηκε στη χώρα απ' το 2003 και μετά, μιας πολιτικής ανάκαμψης της καπιταλιστικής κερδοφορίας με το λαό ριγμένο στο καναβάτσο, στη φτώχεια και την ανεργία.

    

Τι δείχνει το παράδειγμα της Βραζιλίας;

-- Ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει το μείγμα διαχείρισης στη Βραζιλία σαν πρότυπο που θέλει να εφαρμόσει στην Ελλάδα αν κυβερνήσει. Τι γίνεται όμως στη Βραζιλία;
Η Πρόεδρος της Βραζιλίας - της 6ης μεγαλύτερης οικονομίας παγκόσμια - Ντίλμα Ρούσεφ, με την οποία συναντήθηκε ο Αλ. Τσίπρας την περασμένη βδομάδα, δήλωσε πρόσφατα ότι οι αυξήσεις μισθών θα πρέπει στο εξής να βασίζονται στην παραγωγικότητα. Μέχρι τώρα, οι αυξήσεις που δίνονταν σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα ήταν στα όρια του πληθωρισμού, ο οποίος «τρέχει» στη Βραζιλία με πάνω από 5%. Η σύνδεση του μισθού με την παραγωγικότητα δε σημαίνει βέβαια αυτόματα και αυξήσεις, αλλά συνεπάγεται και μειώσεις. Σε κάθε περίπτωση, η σύνδεση μισθού και παραγωγικότητας είναι από τα πάγια αιτήματα των βιομηχάνων και των άλλων καπιταλιστών όπου Γης. Η αστική τάξη της Βραζιλίας δε θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση, παρά την αγιογραφία που της έχει φιλοτεχνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Με στόχο επίσης την αύξηση της παραγωγικότητας, η κυβέρνηση της Βραζιλίας σκοπεύει να επεκτείνει σε άλλες έντεκα μεγάλες βιομηχανίες τη μείωση ενός φόρου που επιβάλλεται στο μισθολόγιο και που μέχρι τώρα ίσχυε για τέσσερις μόνο βιομηχανίες. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της κυβέρνησης, το μέτρο θα οδηγήσει σε μείωση του κόστους των εργοδοτών κατά 3,5 δισ. δολάρια το χρόνο. Θα συμβάλει δηλαδή στην αύξηση της κερδοφορίας τους, άρα της ανταγωνιστικότητας, στερώντας έσοδα από το κράτος, το οποίο θα τα αναζητήσει προφανώς από τους εργαζόμενους και το λαό. Αρα, στο μείγμα διαχείρισης της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης της Βραζιλίας περιλαμβάνεται η μείωση της φορολογίας για το κεφάλαιο, προκειμένου να γίνει πιο ανταγωνιστικό. Κι ας καμώνεται - σκοπίμως αόριστα - ο ΣΥΡΙΖΑ ότι μια δική του κυβέρνηση θα φορολογήσει το κεφάλαιο και θα πετύχει ταυτόχρονα ανάπτυξη.

Μόλις τον περασμένο Φλεβάρη, η κυβέρνηση της Βραζιλίας είχε ζητήσει προσφορές για τη διαχείριση τριών μεγάλων αεροδρομίων. Αμεσα αναμένεται να ζητήσει ανάλογες προσφορές και για άλλα αεροδρόμια. Δηλαδή, συμπράξεις με τα μονοπώλια για να διαχειρίζονται κρατικές υποδομές, που φτιάχτηκαν με χρήμα του λαού. Κι αυτό για να μειωθεί το κόστος λειτουργίας για το κράτος και να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα της βραζιλιάνικης οικονομίας, η οποία το 2010 κατέγραψε ανάπτυξη 7,5%, αλλά το 2011 «έπεσε» στο 2,7% και το 2012 προβλέπεται γύρω στο 2%. Τον περασμένο Αύγουστο, η Πρόεδρος της Βραζιλίας κάλεσε τους επιχειρηματίες να συμμετάσχουν στην υλοποίηση επενδυτικών σχεδίων για κατασκευή και διαχείριση υποδομών (κύρια δρόμοι και λιμάνια), ύψους 66 δισ. δολαρίων για τα επόμενα πέντε χρόνια. Πρόκειται για υποδομές από τις οποίες οι ιδιώτες θα έχουν άμεσο κέρδος, αφού συμμετέχουν με κρατικό χρήμα στην κατασκευή και αναλαμβάνουν τη διαχείριση. Αλλά θα έχουν και μακροπρόθεσμο όφελος, αφού αυτές οι υποδομές γίνονται για το κεφάλαιο. Οπως είπε η Πρόεδρος της Βραζιλίας, «επιθυμούμε καλύτερα έργα υποδομής για να μειωθούν τα κόστη των επιχειρήσεων». Κι αυτό επειδή ο σίδηρος, η σόγια και άλλα προϊόντα μεταφέρονται σε κακής κατάστασης δρόμους και σε απαρχαιωμένα λιμάνια, με αποτέλεσμα να βρίσκονται ακινητοποιημένα για πολλές βδομάδες, προτού φορτωθούν στα πλοία. Αρα, αυξάνουν τα κόστη για τους καπιταλιστές και ο χρόνος είναι χρήμα.

Ολα αυτά σε μια χώρα αναπτυσσόμενη, όπου μόνο το 14% των δρόμων είναι ασφαλτοστρωμένοι και λείπουν στοιχειώδεις υποδομές, ζωτικής σημασίας για τις λαϊκές ανάγκες. Είναι χαρακτηριστικό ότι το World Economic Forum κατατάσσει την ποιότητα έργων υποδομής της Βραζιλίας στην 104η θέση, μεταξύ των 142 χωρών. Αρα υπάρχει παρθένο έδαφος για επενδύσεις, οι οποίες, όπως διαβεβαίωσε η Πρόεδρος της Βραζιλίας, θα γίνουν από το κεφάλαιο, για το κεφάλαιο και τους μισθούς συνδεδεμένους με την παραγωγικότητα. Δηλαδή, με ακόμα πιο φτηνούς εργάτες, ακόμα πιο ευέλικτο δημόσιο, προσαρμοσμένο στις ανάγκες των καπιταλιστών. Αυτή είναι η ανάπτυξη στη Βραζιλία, την οποία εκθειάζει ο ΣΥΡΙΖΑ και την προβάλλει σαν μοντέλο για ανάπτυξη και στην Ελλάδα.

Ανεξάρτητα από το μείγμα διαχείρισης του καπιταλισμού, σε ανάπτυξη ή κρίση, ανταγωνιστικότητα και επενδύσεις γίνονται με έναν και μόνο τρόπο: Με κρατικό χρήμα στους ιδιώτες, με μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, με μείωση της φορολογίας στους καπιταλιστές, με υποχώρηση του κράτους από τομείς της οικονομίας, όπου μέχρι τώρα διατηρούσε κάποιες θέσεις, με ιδιωτικοποιήσεις ή συμπράξεις. Δηλαδή, ανάπτυξη στον καπιταλισμό σημαίνει μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα για το κεφάλαιο και περισσότερη φτώχεια για το λαό, ανεξάρτητα από το μείγμα της διαχείρισης και σε ποια χώρα εφαρμόζεται. Αυτή είναι η ουσία που πρέπει να δει ο λαός, πίσω από τις διακηρύξεις του ΣΥΡΙΖΑ ότι αν κυβερνήσει, θα συνταιριάξει την καπιταλιστική ανάπτυξη με τη λαϊκή ευημερία.

Πηγή : Εφημερίδα "Ριζοσπάστης" 

Ελληνική Μέριμνα Βόλου : Ανάγκη στήριξης ενός έργου ζωής

Σε δεινή οικονομική θέση βρίσκεται η  λόγω μείωσης των πηγών χρηματοδότησης, με αποτέλεσμα να καθίσταται πλέον δύσκολη η κάλυψη των καθημερινών αναγκών. Το φιλανθρωπικό σωματείο που αναπτύσσει πολυεπίπεδη δεκαπενταετή δράση στο πεδίο αντιμετώπισης της ενδοιοικογενειακής βίας, λειτουργώντας τον ξενώνα κακοποιημένης γυναίκας - παιδιού, αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες, με αποτέλεσμα «να μην μπορούμε να ανταποκριθούμε όπως θα θέλαμε στις επιτακτικές ανάγκες της εποχής» τονίζουν οι υπεύθυνοι.

 Μιλώντας στην εφημερίδα του Βόλου  ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ η πρόεδρος της Μέριμνας, Μάγδα Παπαβαγγέλη, επισημαίνει ότι «παρότι έχει υπογραφεί, έστω και με καθυστέρηση, η προγραμματική σύμβαση με το Υπουργείο Πρόνοιας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, εντούτοις δε έχει δοθεί ακόμη καμία επιχορήγηση». Κατά συνέπεια, καλύπτονται με πολύ μεγάλη δυσκολία τα λειτουργικά έξοδα της Μέριμνας, η οποία απευθύνει έκκληση στην τοπική κοινωνία.

 

Όπως αναφέρεται μάλιστα σε ανακοίνωση που εξέδωσε η Ελληνική Μέριμνα Βόλου «ενόψει των εορτών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, καλούμαστε όλοι να δώσουμε δείγματα αγάπης και ευαισθησίας, όχι μόνο για τους φιλοξενούμενους των δομών μας, αλλά και για τους συνανθρώπους μας που βρίσκονται σε κατάσταση κρίσης και μάχονται καθημερινά για την αξιοπρεπή επιβίωσή τους. Είναι μέρες, υπογραμμίζει το έμψυχο δυναμικό της Μέριμνας, που ο καθένας μας καλείται να καταθέσει την δική του συμβολή και να δείξει την συμπαράστασή του, σε εκείνους που πραγματικά την χρειάζονται».

Ταχυδρόμος, Πανθεσσαλική Εφημερίδα

Ανοίγει ο Ξενώνας Αστέγων : Μια σημαντική πρωτοβουλία του Δήμου Βόλου

Οκτώ άστεγοι θα διαβούν σήμερα τις πύλες του Ξενώνα Αστέγων του Δήμου Βόλου που βρίσκεται στη συνοικία της Νεάπολης, ο οποίος επιτέλους ανοίγει τις πύλες του προκειμένου να εξυπηρετήσει το σκοπό και τις ανάγκες για τις οποίες κατασκευάστηκε.

Όπως έγινε γνωστό, οι πρώτοι που θα διαβούν σήμερα την πόρτα του Ξενώνα είναι η μητέρα με το ανήλικο παιδί της που τους τελευταίους μήνες κοιμούνται σε φορτηγό στην περιοχή όπου βρίσκεται το πολυκατάστημα Lidl στη Νέα Ιωνία, η μητέρα και το παιδί της που πολλοί Βολιώτες τα τελευταία χρόνια τους έχουν ίσως συναντήσει να κοιμούνται στα καθίσματα από τις καφετέριες γύρω από την περιοχή της πλατείας του Αγίου Νικολάου, ενώ τα υπόλοιπα τέσσερα άτομα, όπως έγινε γνωστό, είναι ισάριθμοι οικοδόμοι, οι οποίοι εδώ και χρόνια είναι άνεργοι, δεν έχουν δικό τους σπίτι και κοιμούνται στο δρόμο ή στις εισόδους πολυκατοικιών.

Την περίοδο των Χριστουγέννων δεν θα μπουν άλλοι άστεγοι στον Ξενώνα, καθώς στο διάστημα που ακολουθεί όσοι πληρούν τις προϋποθέσεις που έχουν τεθεί από το Δήμο Βόλου θα κάνουν τις απαραίτητες εξετάσεις, προκειμένου στη συνέχεια να φιλοξενηθούν στα οκτώ δίκλινα δωμάτια που διαθέτει ο Ξενώνας.

Οι ένοικοι του Ξενώνα θα σιτίζονται από το πρόγραμμα «Σίτιση στο Σπίτι» του ΚΑΠΗ του Δήμου Βόλου, ενώ στους χώρους του υπάρχει ο κατάλληλος οικιακός εξοπλισμός προκειμένου οι ένοικοι να παρασκευάζουν μόνοι τους ροφήματα ή μικρά γεύματα για την κάλυψη των βιοτικών τους αναγκών.

Επιπλέον σύμφωνα με τον Κανονισμό Λειτουργίας του Ξενώνα οι ένοικοι τίθενται στη διάθεση της Κοινωφελούς Επιχείρησης του Δήμου Βόλου, στην οποία είναι υποχρεωμένοι να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, σε μία προσπάθεια προσαρμογής τους με την εργασιακή εμπειρία.

Ταχυδρόμος, Πανθεσσαλική Εφημερίδα

Ζόφος και Ολοκληρωτισμός Απλώνεται στον Πλανήτη !

 Γράφει ὁ Βασίλης Στεφ. Λάππας 

Ποιά Έλληνίδα κι ποιός Ἑλληνας θά τό ὑποψιαζόταν πώς σέ διάστημα λιγότερο τῶν τριῶν ἐτῶν ὁ Γιῶργος Παπανδρέου θά ἐπιβεβαιωνόταν πλῆρως, ὁταν διατράνωνε ὁτι ἡ Ἑλλάδα όπως τή γνωρίσαμε όλα αὐτά τά 35 μεταπολιτευτικά χρόνια θά τήν ἀφήναμε ὁριστικά κι ἀνεπιστρεπτί στό παρελθόν. Ἐπιπλέον, ποιός πάλι θά τό ὐποψιαζότανε, πώς όταν ὁ πρώην πρωθυπουργός κι ἑπίσης πρώην κι ἐπί τῆς οὐσίας ὁ ἐνταφιαστῆς τοῦ ΠΑΣΟΚ καί  βάναυσος ἐκμαυλιστῆς τοῦ δημοκρατικοῦ σοσιαλισμοῦ, θά ἑπαληθεύονταν στό πέρασμα τοῦ χρόνου, καθῶς ἀναφέρονταν σέ "ἀνύποπτο χρόνο" σχεδόν στόν ἰδιο χρόνο μέ τόν ἐπανεκλεγέντα πρόεδρο τῶν ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα, στήν ἀναγκαιότητα νά ὑπάρξει μιά παγκόσμια οἰκονομική διακυβέρνηση, ἡ ὁποία θά θέσει ὑπό τήν αἱγῖδα της ὁλες τίς χῶρες τοῦ πλανήτη καί εἰδικά τίς περιφερειακές, προκειμένου νά τιθασευτεί τό τεράστιο καί παντελῶς ἀνέλεγκτο κι ἀνεξέλεγκτο παγκόσμιο δημόσιο χρέος. Ποίος λοιπόν θά τό περίμενε ότι στό άκουσμα και μόνο  αὐτή ἡ πρωτοβουλία καί πλέον εἰλιμμένη  ἀποφαση θά συναντοῦσε τήν αδύναμη ἀντίσταση κι ἐν πολλοίς  τή σιωπηρή ἀποδοχή τῶν λαῶν ;

Εἶναι ἡλίου φαεινότερο πώς ὁ Καπιταλισμός ἐνώ διέρχεται δομικῆς κρίσεως ἐν τούτοις εἶναι ἐκδηλες οἱ προσπάθειες πού καταβάλλονται ὦστε νά "κρατηθεῖ " μέ κάθε μέσο καί τίμημα. Σ΄αὐτή τήν ἐνορχηστρωμένη δουλειά πού πραγματώνεται ἀπό τούς μηχανισμούς τοῦ οἰκονομικοῦ συστήματος, ἠτοι τίς Τράπεζες, τίς Ἐπενδυτικές Ἑταιρίες καί τά χαρτοφυλάκια διαχείρισης κεφαλαίων,  προχωρᾶνε ἀπρόσκοπτα στήν ραγδαία ἀποσάρθρωση δημοκρατικῶν δικαιωμάτων και θεσπισμένων συνταγματικῶν ἐλευθεριῶν, χρησιμοποιῶντας τους ἐκφοβισμούς καί τήν προπαγάνδα ὡς ἐργαλεῖα χειραγώγησης τῆς χειμαζώμενης ἀπό ἀνεργία, φτώχεια κι ἀνασφάλεια παγκόσμια κοινωνία τῶν τρομοκρατημένων πολιτῶν. Ἡ ὁποία σταδιακά κι ἀνάλογα μέ τά ἰδιαίτερα γεωγραφικά χαρακτηριστικά και γεωπολιτικά συμφέροντα, μετατρέπεται διά τῆς περιστολῆς τῶν συνταγματικῶν δικαιωμάτων σέ ἀπόλυτα ἐξαρτημένη μάζα, ἰκανή νά ποδηγετεῖται ἀπό τά ὀργανα τοῦ παγκοσμίως χρεοκοπημένου χρηματοπιστωτικοῦ συστήματος. Και είναι γνωστό πως το  τραπεζικό σύστημα καί σιτίζεται  ἀφειδῶς καί τό κυριότερο ἀτελέσφορα ἀπό τό παρακρατηθέν καί αδιαλείπτως συρρικνούμενο  κοινωνικό εισόδημα, μέσα ἀπό τή φεουδαρχική ἀντίληψη καί τήν ἀσκούμενη πολιτική τῶν ἀκατάπαυστων φόρων καί τῶν μειώσεων μισθῶν, συντάξεων, κοινωνικῶν ἐπιδομάτων καί παροχῶν στούς τομεῖς τῆς ὑγείας, τῆς παιδείας, τῆς πρόνοιας καί τῆς ἀσφάλισης.

Εἶναι δεδομένο πώς μᾶς σπρώχνουν σέ ολοκληρωτικό μοντέλο διακυβέρνησης τύπου Κίνας όπου θά κυριαρχεῖ ὁ πολιτικός αὐταρχισμός καί ὁ άγριος καπιταλισμός. Μοναδική πιθανότητα ἀκύρωσης τῶν σχεδίων τους πού ἀδήριτα ὁδηγοῦν στόν ἐξανδραποδισμό καί στήν ἀπόλυτη δικτατορία καθίσταται ἡ αφύπνιση καί στή συνέχεια ὁ ὁργανωμένος ταξικός κοινωνικός ξεσηκωμός.  Ἀν παρελπίδα ἐπαφιεθοῦμε στήν καλή προαίρεση ποικιλώνυμων "σωτήρων" τότε νά είμαστε βέβαιοι ότι ἡ δημοκρατία θά μπεῖ στήν ἱστορία. Παράλληλα ἡ δική μας ἡ ζωή καί πολύ περισσότερο τῶν μεταγενέστερων γενιῶν, θά εἶναι - στήν καλύτερη περίπτωση - μιά θλιβερή ἐπανάληψη τῶν ὁσων ἀνηλεῶν συνθηκῶν ἐζησε ἡ ἀνθρωπότητα καί δή ἡ εὐρωπαϊκή κοινωνία στά ἀνείπωτα σέ ἀνθρώπινο πόνο καί ἐκμετάλλευση χρόνια τῆς φεουδαρχικῆς και τῆς πρώιμης βιομηχανικῆς περιόδου.

Είκοσι άνθρωποι πλούσιοι όσο ένα έθνος

Eπιμέλεια: Δημήτρης Σ. Φαναριώτης

πηγή : " Η Εφημερίδα των Συντακτών" 

Μπορεί να σας φαίνεται σχεδόν απίστευτο κι όμως είναι πέρα για πέρα αληθινό! Η ψαλίδα της ανισομερούς κατανομής του παγκόσμιου πλούτου έχει ανοίξει σε τέτοιο βαθμό ώστε ένας μόνο δισεκατομμυριούχος να διαθέτει περιουσία ίση με το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν μια μικρής χώρας.

Το εντυπωσιακό αυτό στοιχείο καταγράφει στο έγκυρο γαλλικό περιοδικό Courrier International ο Ισπανός Αλβάρο Βαλίνο, γραφίστας και υπεύθυνος εικονογράφησης της ισπανικής εφημερίδας Publico. Εχει αποσπάσει πολλά βραβεία για τα ειδησεογραφικά γραφήματά του στον Τύπο, μεταξύ των οποίων πολλά Malofiej, ένα σπουδαίο βραβείο (το οποίο θεωρείται αντίστοιχο του δημοσιογραφικού βραβείου Πούλιτζερ).

Τα τελευταία 20 χρόνια εργάζεται στην International Society for News Design. Ο Βαλίνο ζει στην Ουάσιγκτον και συνεργάζεται τακτικά με το περιοδικό National Geographic και την ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera.

Το ταλέντο του έγκειται στη δυνατότητά του να παρουσιάζει ουσιαστικά ειδήσεις, όχι με τον παραδοσιακό τρόπο, δηλαδή το κείμενο, αλλά οπτικοποιημένες. Συγκρίνοντας λοιπόν ανθρώπους, λαούς και αριθμούς οπτικοποίησε ένα γεγονός: τους εκατομμυριούχους που συγκέντρωσαν περιουσίες αντίστοιχες του εθνικού εισοδήματος ορισμένων χωρών.

Τα 20 πορτρέτα που ακολουθούν αντιπροσωπεύουν τις ισάριθμες μεγαλύτερες περιουσίες ιδιωτών στον πλανήτη, σύμφωνα με την κατάταξη που δημοσίευσε το Bloomberg στις 30 Νοεμβρίου.

Κάθε δισεκατομμυριούχος συνδέεται με μια χώρα της οποίας το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (βάσει των στοιχείων του ΔΝΤ) πλησιάζει την περιουσία του.

Τα ποσά των περιουσιών αναγράφονται σε δισεκατομμύρια δολάρια (715 συνολικά).

Οι άνθρωποι και οι χώρες

307 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ

Αθροιστικά ο πληθυσμός αυτών των 20 χωρών είναι περίπου 307 εκατομμύρια άνθρωποι. Για παράδειγμα, η Αιθιοπία με 47 εκατομμύρια κατοίκους έχει ΑΕΠ ύψους 24,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων, δηλαδή περίπου τρεις φορές λιγότερο από την προσωπική περιουσία του Mεξικανού κροίσου Κάρλος Σλιμ. Είναι επίσης γνωστό ότι το 2% των πλουσιότερων ανθρώπων στον κόσμο κατέχει περισσότερο από το 50% του παγκόσμιου πλούτου, σύμφωνα με την έρευνα του Διεθνούς Ινστιτούτου Ανάπτυξης και Οικονομικής Eρευνας του OHE.

Ως πλούτο οι ερευνητές ορίζουν την αξία της υλικής και άυλης περιουσίας, μείον τα χρέη ενός νοικοκυριού – με άλλα λόγια, τη συνολική αξία των κεφαλαιουχικών στοιχείων που έχουν στη διάθεσή τους. Ο πλούτος είναι συγκεντρωμένος στη βόρεια Αμερική, την Ευρώπη και τις χώρες υψηλού εισοδήματος της Ασίας και του Ειρηνικού, περιοχές που συνολικά κατέχουν το 90% του παγκόσμιου πλούτου.

1. ΙΣΗΜΕΡΙΝΟΣ Κάρλος Σλιμ επιχειρηματίας, Μεξικό 73 δισ.

2. ΚΡΟΑΤΙΑ Μπιλ Γκέιτς 62,2 δισ. Microsoft (πληροφορική) ΗΠΑ

3. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ Ιγνάσιο Ορτέγκα 56,2 δισ. Zara (ρουχισμός) Ισπανία

4. ΣΛΟΒΕΝΙΑ Γουόρεν Μπάφετ 47,1 δισ. επιχειρηματίας και επενδυτής ΗΠΑ

5. ΚΕΝΥΑ Ινγκβαρ Κάμπραντ 42,6 δισ. ΙΚΕΑ (έπιπλα) Σουηδία

6. ΛΙΒΑΝΟΣ Τσαρλς Τζ. Κοχ 40,8 δισ. πετροχημική βιομηχανία ΗΠΑ

7. ΑΙΘΙΟΠΙΑ Ντέιβιντ Χ. Κοχ 40,8 δισ. πετροχημική βιομηχανία ΗΠΑ

8. ΥΕΜΕΝΗ Λάρι Τζ. Ελισον 37,8 δισ. Oracle (πληροφορική) ΗΠΑ

9. ΤΟΥΡΚΜΕΝΙΣΤΑΝ Κρίστι Γουάλτον 29,5 δισ. αυτοκρατορία της οικογένειας Γουάλτον WALMART (πολυκαταστήματα) ΗΠΑ

10. ΜΠΑΧΡΕΪΝ Τζιμ Γουάλτον 28,1 δισ. WALLMART (πολυκαταστήματα) ΗΠΑ

11. ΛΕΤΟΝΙΑ Ρομπ Γουάλτον 27,5 δισ. WALLMART (πολυκαταστήματα) ΗΠΑ

12. ΒΟΛΙΒΙΑ Λι Κα Σινγκ 27,5 δισ. επιχειρηματίας Κίνα (Χονγκ Κονγκ)

13. ΚΑΜΕΡΟΥΝ Μπερνάρ Αρνό 27,4 δισ. προϊόντα πολυτελείας Γαλλία

14. ΑΚΤΗ ΕΛΕΦΑΝΤΟΣΤΟΥ Αλις Γουάλτον WALLMART (πολυκαταστήματα) ΗΠΑ

15. ΤΑΝΖΑΝΙΑ Λιλιάν Μπετανκούρ 26,2 δισ. καλλυντικά L” OREAL Γαλλία

16. ΤΡΙΝΙΝΤΑΝΤ ΤΟΜΠΑΓΚΟ Αλ Ουαλίντ μπεν Ταλάλ, 25,2 δισ. επιχειρηματίας Σαουδική Αραβία

17.ΣΑΛΒΑΔΟΡ Τζεφ Μπέζος 23,7 AMAZON (ηλεκτρονικό εμπόριο) ΗΠΑ

18. ΚΥΠΡΟΣ Λι Σάου Κι 23,2 δισ. αγοραπωλησίες ακινήτων Κίνα (Χονγκ Κονγκ)

19. ΠΑΡΑΓΟΥΑΗ Στέφαν Πίρσον 23,1 δισ. H&M (ρουχισμός) Σουηδία

20. ΕΣΘΟΝΙΑ Μουκέσι Αμπάνι 23 δισ. επιχειρηματίας Ινδία

Για την αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος

Εισαγωγή 

Το γνωρίζω πως οι περισσότεροι από σας που μοχθείτε νυχθημερόν στο στίβο της βιοπάλης, η αποσάθρωση του μεταπολιτευτικού πολιτικού σκηνικού, είναι μια αδιάφορη έως αναμενόμενη εξέλιξη, καθώς η κατάρρευση η οικονομική της χώρας μοιραία συμπαρασύρει και το πολιτικό σύστημα. Το οποίο πολιτικό σύστημα επιπλέον επιβαρύνεται και με την ηθική του απαξίωση. Εξαιτίας της κατ΄ εξακολούθησιν αθέτησης συνταγματικών άρθρων και νόμων που διαμορφώνουν το αστικό κοινοβουλευτικό πολίτευμα. 

Είναι φυσικό επομένως οι δυνάμεις που σφετερίζονται τον εθνικά παραγόμενο πλούτο δηλαδή κατά κύριο λόγο η επιχειρηματική ελίτ  να επιθυμεί διακαώς να κρατήσει με κάθε μέσο και δυνατότητα την ταξική εξουσία. Έτσι σχεδιάζουν επιχειρηματίες και αστοί πολιτικοί τον νέο πολιτικό χάρτη, χρησιμοποιώντας όμως τα γνωστά παλιά σαθρά υλικά του ήδη παραπαίοντος στην ανυποληψία πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης.  Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον το ρεπορτάζ που ακολουθεί. Αφού είναι ικανό να φωτίσει τις όποιες σκοτεινές ή αδιαφανείς πλευρές και στοχεύσεις των πρωταγωνιστών του αστικού κοινοβουλευτικού χώρου. Καλή ανάγνωση !

                                            
  Βασίλης Στεφ.  Λάππας

 

Το ρεπορτάζ συνέταξε η δημοσιογραφική ομάδα του www.902.gr

Η αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Όσο βαθαίνει η κρίση και με δεδομένες τις δυσκολίες της αστικής τάξης να διαχειριστούν τις τραγικές συνέπειες για τα εργατικά λαϊκά στρώματα αλλά και ενόψει της νέας αντιλαϊκής επίθεσης από τις αρχές του 2013, τόσο περισσότερο θα εντείνονται τέτοιες διεργασίες και θα εμφανίζονται νέα σχήματα ή ακόμα και πρόσωπα, ως εναλλακτικές λύσεις για την αστική διακυβέρνηση της χώρας. Στόχος τους η σταθεροποίηση της εξουσίας των μονοπωλίων και η αποτροπή της ριζοσπαστικοποίησης των αγωνιστικών διαθέσεων του λαού.

Όπως αναφέρουν οι θέσεις της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ για το 19ο Συνέδριο:

«...θα συνεχίσουν οι απόπειρες και οι πιο συστηματικές προσπάθειες για την αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα. Με τα σημερινά δεδομένα, όπου το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε πορεία αποσάθρωσης, η κύρια τάση που διαφαίνεται είναι η αναμόρφωση να βασιστεί σε δύο πολιτικούς πόλους: Ο ένας της κεντροδεξιάς με άξονα τη ΝΔ, που όμως έχει απολέσει δυνάμεις όχι μόνο σε ψήφους αλλά και από διασπαστικές κινήσεις και ο άλλος της κεντροαριστεράς με άξονα τον ΣΥΡΙΖΑ. Η αστική τάξη της χώρας προσαρμόζει τις επιλογές της, παίρνοντας υπόψη ποια πολιτική δύναμη, ποια κυβέρνηση μπορεί να ελέγξει το εργατικό, λαϊκό κίνημα, να προλάβει την άνοδο της ταξικής πάλης, να εξασφαλίσει ότι είτε ελεγχόμενη είτε ανεξέλεγκτη χρεοκοπία με έξοδο από την Ευρωζώνη θα πραγματοποιηθεί με όσο γίνεται λιγότερες αντιδράσεις. Το δίπολο κεντροδεξιά με κορμό τη ΝΔ και κεντροαριστερά με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί ένα σχετικά ρεαλιστικό σενάριο για την αστική τάξη, με μεταβατικό ενδεχομένως χαρακτήρα, καθώς υπάρχουν διεργασίες και για γένεση νέων κομμάτων για την παγίδευση της εργατικής λαϊκής συνείδησης.»

Κάτω από αυτό το πρίσμα πρέπει να δει κανείς τα εξής:

1ον: Την εικόνα διάλυσης που εμφανίζει το ΠΑΣΟΚ με ταυτόχρονη δημιουργία νέων σχημάτων, όπως η ΡΙΚΣΣΥ του Λοβέρδου, αλλά και η κινητικότητα άλλων στελεχών όπως του Ραγκούση, της Διαμαντοπούλου για την κάλυψη του «κενού» στον κεντροαριστερό χώρο κ.ά.

2ον: Την εικόνα αποσύνθεσης του κόμματος Καμμένου με τις μαζικές αποχωρήσεις στελεχών που εμμέσως πλην σαφώς κάνουν αναφορά στο ότι πρέπει να δημιουργηθεί ένας νέος χώρος στην κεντροδεξιά. Και πως είναι ανάγκη να δημιουργηθεί ένα εθνικιστικό σχήμα με ευρωπαϊκό προσανατολισμό.

3ον: Την επανεμφάνιση Καρατζαφέρη με περιοδείες στη Βόρεια Ελλάδα αλλά και με συνεντεύξεις στον αστικό Τύπο, ταυτόχρονα με τα όσα συμβαίνουν στους «Ανεξάρτητους Έλληνες». Στην πληθώρα των συνεντεύξεων που παραχώρησε τις προηγούμενες μέρες έκανε λόγο για «επαναδραστηριοποίησή του» και δεν απέκλεισε συνεργασίες με στελέχη του κόμματος Καμμένου.

4ον: Τα δημοσιεύματα σε μέσα που πρόσκεινται στο «αριστερό ρεύμα» του Λαφαζάνη που κάνουν λόγο για δημιουργία ενός χώρου που θα καλύψει το κενό ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ...

5ον: Οι αναφορές στον αστικό Τύπο αλλά και από πρώην στελέχη των «Ανεξαρτήτων Ελλήνων» (π.χ. Σταμάτης) για επαναδραστηριοποίηση του Κώστα Καραμανλή.

6ον: Τα «γλυκοκοιτάγματα» ανάμεσα σε ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ για πιθανή μελλοντική συνεργασία.

7ον: Το γεγονός ότι τα αστικά επιτελεία φουντώνουν τα φασιστοειδή της Χρυσής Αυγής. Το γεγονός ότι η ίδια η πολιτική της συγκυβέρνησης και η αστική προπαγάνδα πυροδοτεί τη δράση των χρυσαυγιτών που τους εμφανίζουν σαν αντισυστημικούς. Δεν το κάνουν τυχαία, αφού τη θέλουν και την προετοιμάζουν για να χτυπήσει το εργατικό λαϊκό κίνημα σε συνθήκες που η οργή και η δυσαρέσκεια παίρνει εκρηκτικά χαρακτηριστικά.

8ον: Την καλλιέργεια ενός πολύμορφου εθνικισμού, ως αποτέλεσμα και αντανάκλαση των εντεινόμενων προβληματισμών της αστικής τάξης (μερίδων της), για τους όρους παραμονής στην ευρωζώνη, μέχρι και αλλαγής προσανατολισμών, συμμαχιών και λυκοσυνεταίρων. Ο εθνικισμός αυτός εκφράζεται σήμερα, κυρίως, από τη Χρυσή Αυγή και τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Υποβόσκει, όμως, και στους άλλους χώρους (συνήθως, με την ομπρέλα του «πατριωτικού» ή του «εθνικού»), (π.χ. κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας).

Όλα τα παραπάνω συντείνουν στο εξής:

Διαμόρφωση δύο πόλων στο αστικό πολιτικό σύστημα. Ο ένας της κεντροδεξιάς με κορμό τη ΝΔ και ο άλλος της κεντροαριστεράς με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ. Και οι δύο μαζί με όποιους δορυφόρους εμφανιστούν γύρω τους, συγκλίνουν στο ότι διέξοδο από την κρίση θα δώσει η ισχυροποίηση των μονοπωλίων σε βάρος του λαού και ότι η ανάπτυξη θα γίνει με μοχλό το κεφάλαιο. Ότι είναι όλα κόμματα της ΕΕ, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ διαφημίζει και την ικανότητά του να διαχειριστεί καλύτερα από τους άλλους το ενδεχόμενο μιας άτακτης χρεοκοπίας της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας.

Τι προσπαθούν να πετύχουν με τους σχεδιασμούς τους;

«... Οι πολιτικές αντιθέσεις ανάμεσα στα κόμματα, που υποστηρίζουν φιλομονοπωλιακή πολιτική διαχείρισης της κρίσης, εκδηλώνονται ως αντιπαραθέσεις υπέρ του ενός ή του άλλου μείγματος της διαχείρισης, της νομισματικής δημοσιονομικής και της επεκτατικής, με το μανδύα της αντιπαράθεσης ανάμεσα στη φιλελεύθερη και τη ρεφορμιστική - οπορτουνιστική. Και τα δύο μείγματα της διαχείρισης έχουν κοινό χαρακτηριστικό την εξυπηρέτηση των μονοπωλίων, την ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας, που αντικειμενικά θα οδηγήσει σε νέο κύκλο κρίσης. Η εναλλαγή τόσο του φιλελεύθερου όσο και του κεϋνσιανού μοντέλου διαχείρισης έφεραν σε όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα κύκλους οικονομικής κρίσης, όξυναν τις ενδοαστικές και ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και οδήγησαν σε δύο παγκόσμιους πολέμους. Στη βάση της εναλλαγής του μείγματος διαχείρισης, προωθείται η αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος, ώστε να μπορεί να δώσει περισσότερες εναλλαγές κυβερνήσεων από συνεργαζόμενα κόμματα.»

(Θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για το 19ο Συνέδριο).

Θέλουν να υποτάξουν το εργατικό κίνημα στην αυταπάτη ότι η διέξοδος βρίσκεται στην αλλαγή της σημερινής κυβέρνησης από άλλη, «της νέας δημοκρατικής παράταξης της αριστεράς» ή του νέου σχήματος της «πατριωτικής κεντροδεξιάς με ευρωπαϊκό προσανατολισμό». Ταυτόχρονα, το δικό τους καθοριστικό ρόλο παίζουν οι συνεχώς εντεινόμενες αντιθέσεις και οι ανταγωνισμοί στο πλαίσιο της αστικής τάξης στο πλαίσιο των γενικότερων ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Ενδοαστικές αντιθέσεις που μπορούν να πάρουν ακόμα και εκρηκτικό χαρακτήρα...

Απέναντι σε αυτήν την προσπάθεια εγκλωβισμού του λαού και δίνοντας η αστική τάξη τα δικά της ρέστα για να βρει τρόπους και διεξόδους για να αντιμετωπίσει τα δικά της αδιέξοδα, οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από την ανάδειξη του ενός ή του άλλου πόλου σε κυρίαρχο παίχτη του συστήματος, ή στο μεταξύ τους ανταγωνισμό.

Ο λαός έχει πείρα από τη δικομματική εναλλαγή, από τα κόμματα παραφυάδες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που σχηματίστηκαν σε διάφορες φάσεις τις προηγούμενες δεκαετίες, από το ρόλο που έπαιξαν στην καλλιέργεια αυταπατών και την ενσωμάτωση συνειδήσεων που έδειχναν τάσεις ριζοσπαστικοποίησης από την κυρίαρχη στρατηγική.

Λύση προς όφελός του μπορεί να δώσει ο ίδιος ο λαός με Λαϊκή Συμμαχία και σύγκρουση με την εξουσία των μονοπωλίων. Με αντιμονοπωλιακή, αντικαπιταλιστική συσπείρωση και ισχυρό ΚΚΕ, ώστε να βάζει εμπόδια στα βάρβαρα μέτρα και να ανοίγει βήμα - βήμα το δρόμο για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου. Για αποδέσμευση από την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους, κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής και λαϊκή εξουσία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει τον εκβιασμό του λαού με το χρέος. Η στάση του είναι αποπροσανατολισμός και υποκρισία. Γιατί;

Γράφει ο ΣΥΡΙΖΑ στην πολιτική απόφαση της πανελλαδικής του συνδιάσκεψης: «Το δημόσιο χρέος λειτουργεί ως εκβιασμός για τη χωρίς τέλος αναδιανομή εισοδήματος και εξουσίας προς όφελος των κερδών και του μεγάλου κεφαλαίου, μέσα από την πτώχευση της μεγάλης πλειοψηφίας της κοινωνίας, τη διάλυση του κοινωνικού κράτους (...)». Διαβάζοντας κανείς την απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ, οδηγείται στο συμπέρασμα ότι η κρίση προέκυψε από το χρέος και ότι η κάτω βόλτα για την εργατική τάξη και το λαό στην Ελλάδα ξεκίνησε απ' όταν διαπιστώθηκε (και αξιοποιήθηκε από τους αστούς) το υπέρογκο δημόσιο χρέος. Η «αναδιανομή εισοδήματος και εξουσίας» υπέρ του κεφαλαίου υπήρχε στην Ελλάδα και πριν το 2009, όπως υπάρχει σε όλον τον καπιταλιστικό κόσμο, ανεξάρτητα από το ύψος του χρέους κάθε κράτους. Αν υπάρχει έστω και μια καπιταλιστική χώρα όπου εργάτες και κεφάλαιο μοιράζονται αναλογικά τον πλούτο που παράγουν αποκλειστικά οι πρώτοι, ας τη δείξει και σε εμάς ο ΣΥΡΙΖΑ...

Το χρέος δεν έφερε την κρίση. Αντίθετα, διογκώνεται εξαιτίας της κρίσης και είναι παράγοντας που δυσκολεύει τη διαχείρισή της από τους αστούς. Το χρέος πράγματι χρησιμοποιείται εκβιαστικά από τις αστικές κυβερνήσεις και την ΕΕ για να περάσουν μέτρα που έχει σχεδιάσει εδώ και δεκαετίες το κεφάλαιο και τα οποία στοχεύουν στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς του. Για να γίνει όμως αυτό, το κεφάλαιο και τα αστικά επιτελεία φρόντισαν να συσκοτίσουν τις πραγματικές αιτίες της κρίσης, που είναι κλασική κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου και υπερπαραγωγής προϊόντων, παρουσιάζοντας το δημόσιο χρέος και τα ελλείμματα σαν μήτρα της κρίσης. Η προπαγάνδα τους μάλιστα λέει ότι γι' αυτό το χρέος και τα ελλείμματα φταίει ο λαός που ξόδευε αλόγιστα περισσότερα από όσα παρήγαγε και ανάγκαζε το κράτος να κάνει το ίδιο! Τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ για να σπάσει αυτή η προπαγάνδα και να ακυρώσει τον εκβιασμό σε βάρος του λαού; Απολύτως τίποτα.

Αντίθετα, με τη... χρεολογία και τη συσκότιση των πραγματικών αιτιών της κρίσης, με τις υποσχέσεις για «κάθαρση» του συστήματος από τους κακούς επιχειρηματίες και εξυγίανση του κράτους, με το να επικεντρώνει τη διαχείριση που θέλει να ασκήσει στο χρέος, αναπαράγει τα κυρίαρχα αστικά ιδεολογήματα και συμβάλλει στον αποπροσανατολισμό και αφοπλισμό του λαού. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν άλλωστε αυτός που το Μάρτη του 2011 μιλούσε για το «εθνικό θέμα του δημοσίου χρέους», βάζοντας το λαό να «σκάει» για το πώς θα πετύχει την αποπληρωμή του! Το ίδιο κάνει και σήμερα. Μιλάει για «εκβιασμό» του λαού με όχημα το χρέος, αλλά αρνείται τη μονομερή διαγραφή του. Αντίθετα, υπόσχεται διαπραγμάτευση για νομικό έλεγχο για διαγραφή ενός μέρους του και αποπληρωμή του υπόλοιπου με ρήτρα ανάπτυξης. Ποιος επομένως θα πληρώσει το χρέος της πλουτοκρατίας, είτε ολόκληρο, είτε κουτσουρεμένο; Ο λαός!.. Εκεί στέλνει το μπιλιετάκι ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και οι αστοί, αναγνωρίζοντας ένα χρέος που είναι αποκλειστικά της πλουτοκρατίας.

Ανυπόκριτα Νεοφιλελεύθεροι ! Φτηνοί Δημοκράτες !!!

Σχολιάζει ο Βασίλης Στεφ. Λάππας 

Το πόσο προκλητικά κοινωνικά ανάλγητο και δημοκρατικά ξεπεσμένο είναι το σημερινό ελληνικό κράτος της στυγνής νεοφιλελεύθερης Δεξιάς της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ αποκαλύπτεται από το ύφος και τον τρόπο με τον οποίο επιλέγει να συμπεριφέρεται σε ευπαθείς και με ιδιαίτερα κοινωνικά χαρακτηριστικά πληθυσμιακές ομάδες όπως είναι και οι Ρομά. Διαβάστε περισσότερα στο κείμενο που ακολουθεί κι αφορά επιστολή του δασκάλου προς τον συνήγορο του παιδιού καθώς και  την συγκινητική επιστολή των παιδιών του πιο υποβαθμισμένου οικισμού της Θεσσαλονίκης.Το Δενδροπόταμο ! Εύγε Κράτος Ελεύθερο Δημοκρατικό που προάγει την Ισονομία και την Ισότητα των πολιτών ! Ω! τι αισχύνη κι όνειδος Θεέ μου !

Συγκινητική επιστολή μαθητών Δενδροποτάμου: Δεν ήταν σωστό αυτό που έκαναν

Ανοιχτή επιστολή στον Γ. Μόσχο, Βοηθό Συνήγορο του Πολίτη- Συνήγορο του Παιδιού έστειλε ο Άγγελος Χατζηνικολάου, Δρ Παιδαγωγικής ΠΤΔΕ/ΑΠΘ, Δάσκαλος στο...

5ο Δημ. Σχολείο  Μενεμένης, Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης (Δενδροπόταμο), μετά την απόφαση της ΔΕΗ να κόψει το ρεύμα στην περιοχή. Σε αυτήν, με τίτλο "Ένα Διαθεματικό μάθημα-γραμματισμό ευαισθησίας από τη ΔΕΗ!" αναφέρεται:

Κύριε Μόσχο,

πριν καιρό μου ήρθε από το Συνήγορο του Παιδιού μια επιστολή προκειμένου να  καταθέσω προτάσεις σχετικά με τα Δικαιώματα του Παιδιού και την προώθησή τους. Γνωρίζω ότι καθυστέρησα. Δεν θα έβρισκα καταλληλότερη αφορμή από τη σημερινή με τη βοήθεια των μαθητών/τριών μου στην «τάξη υποδοχής» παιδιών Ρομά του 5ου Δημοτικού σχολείου Μενεμένης της συνοικίας του Δενδροποτάμου, θα σας περιγράψω τις θέσεις μου και θα διατυπώσω τις σχετικές προτάσεις για τη διδασκαλία των Δικαιωμάτων του Παιδιού.

Μόλις χθες – Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2012 – η αφορμή για μια βιωματική διδακτική προσέγγιση των Δικαιωμάτων του Παιδιού. Και αυτή φρόντισε να τη δημιουργήσει με κινηματογραφικό τρόπο η ΔΕΗ. Η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρικού. Η επιχείρηση -πάλαι ποτέ κοινωφελής- μας έδωσε την αφορμή να διαμορφώσουμε με τους/τις μαθητές/τριές μου εκπαιδευτικούς στόχους προς δυο κατευθύνσεις: α) Kοινωνικού Γραμματισμού και ευαισθησίας! β) γλωσσικού γραμματισμού! Να πως διαμορφώθηκε το διδακτικό σενάριο.

Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2012 και ώρα 7.30πμ. Υπάλληλοι – ηλεκτρολόγοι της ΔΕΗ εκτελώντας εντολές της επιχείρησης με συνοδεία ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας –ΜΑΤ- κυκλώνουν τετράγωνα της συνοικίας του Δενδροποτάμου και πιάνουν δουλειά. Διακοπές παροχών ηλεκτρικού ρεύματος. Πρώτο τετράγωνο: Το τετράγωνο γύρω από το δημοτικό σχολείο. Το «κόψιμο»-διακοπή παροχής του ηλεκτρικού χωρίς καμιά ενημέρωση των κατοίκων. Για τις παροχές που είναι χρεωστικές η διακοπή θεωρείται αυτονόητη και δεν λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες της οικογένειας.. Τα συνεργεία της ΔΕΗ με συνοδεία των ΜΑΤ πιάνουν δουλειά ακριβώς στις 7.30. Πρωτοφανής συνέπεια για το Δημόσιο. Φαίνεται πως η τρόικα μας έβαλε και σε αυτό σε τάξη! Τήρηση ωραρίου! Πρώτα εξακτινώνονται τα ΜΑΤ και στη συνέχεια οι ηλεκτρολόγοι της ΔΕΗ «κόβουν»- αποσυνδέουν μια- μια τις παροχές. Μόλις αρχίζει και χαράζει. Πόσα παιδιά ξύπνησαν χωρίς ηλεκτρικό. Πόσα παιδιά έφυγαν για το σχολείο χωρίς να ζεστό γάλα; Αλλά τι τους νοιάζει; Μέχρι τις 11 το πρωί το σενάριο είχε ολοκληρωθεί σε όλη σχεδόν τη συνοικία. Να επισημάνω ότι η συνοικία του Δενδροποτάμου κατοικείται στην πλειονότητά της από Ρομά. Πρόκειται για μια συνοικία του πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης με τα υψηλότερα ποσοστά φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού. Στους ανθρώπους αυτής της περιοχής η Δημόσια Επιχείρησης Ηλεκτρισμού ήρθε να δηλώσει την αποφασιστικότητα της.

Θεωρώ ότι αυτή η ενέργεια της ΔΕΗ αποτελεί θεσμικό ρατσισμό εις βάρος των Ρομά. Βιώσαμε πρωτόγνωρες στιγμές, εικόνες που παρέπεμπαν σε κινηματογραφικές ταινίες. Πρωτοφανής οργάνωση. Κρίμα που δεν προβλήθηκε από τις τηλεοράσεις. Οι σκηνοθέτες των κάθε είδους ΜΜΕ θα είχαν πλούσιο υλικό στα αρχεία τους. Τυχαία άραγε η απουσία τους; Έτσι η δουλειά, ολοκληρώθηκε γρήγορα, γιατί αυτός ήταν και ο σκοπός της «πρώην κοινωφελούς επιχείρησης».

Ανάμεσα στις οικογένειες που έχουν υποστεί τη βίαιη διακοπή της παροχής είναι και οικογένειες μαθητών της τάξης μας και μάλιστα πολύτεκνες οικογένειες με 5, 6 και 7 παιδιά. Το ομαδικό και πρωτόλειο κείμενο γραμματισμού των παιδιών της τάξη, που συνοδεύει την επιστολή, περιγράφει με ενάργεια τη μεθοδικότητα της παρέμβασης της ΔΕΗ. Από μόνο του είναι ντοκουμέντο για ευαισθητοποίηση και οργάνωση παρεμβάσεων όλων των Θεσμών που ασχολούνται με τα Δικαιώματα του πολίτη και τις παραβιάσεις τους: Δήμο, Δικαιοσύνη, άλλες ανεξάρτητες αρχές και φυσικά το Συνήγορο του Παιδιού.

Στο πλαίσιο λοιπόν του γραμματισμού που εφαρμόζουμε στην τάξη μας οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι το εκπαιδευτικό ερέθισμα της ΔΕΗ ήταν παραγωγικότατο, αλλά δεν θα την ευχαριστήσουμε γι’ αυτό: 1 Φρόντισε να θυμηθούμε και να μιλήσουμε για τα Δικαιώματα του Παιδιού (επανάληψις μήτηρ μαθήσεως!). 2 Φρόντισε για την παραγωγή γραπτού και προφορικού λόγου. 3. Φρόντισε να ανακαλύψουμε, να εμπλουτίσουμε το λεξιλόγιό των παιδιών και να συνειδητοποιήσουμε με τον καλύτερο τρόπο τις διαστάσεις της πολιτικής και κοινωνικής υποκρισίας.

Κύριε Μόσχο, Συνήγορε του Παιδιού, δυο μέρες πριν από το γεγονός, Τρίτη 20 Νοεμβρίου, ήταν η ημέρα του Παιδιού, την οποία και αφιερώσαμε σε συζητήσεις για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Δυο μέρες μετά για το σύνολο σχεδόν των μαθητών/τριών της τάξης μας η διακοπή της παροχής του ηλεκτρικού ρεύματος είχε άμεσες συνέπειες όχι μόνο στην υποβάθμιση της ζωής τους, αλλά πολύ περισσότερο στη διεύρυνση και επιβάρυνση του κοινωνικού αποκλεισμού και της φτώχειας που ήδη βιώνουν, όπως φαίνεται και στο κείμενό τους. Εκτιμώ επίσης ότι η διακοπή παροχής του ηλεκτρικού ρεύματος στις κατοικίες των μαθητών/τριών θα έχει πολλαπλές επιπτώσεις στην υγιεινή και στη φοίτηση τους. Με άλλα λόγια έχουμε το ολική παραβίαση παραβίασης των βασικών άρθρων της Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Παιδιού, που αφορούν τις συνθήκες επιβίωσης του παιδιού.

Θεωρώ λοιπόν αυτονόητη την παρέμβαση του Συνηγόρου του Παιδιού προς τις υπηρεσίες της ΔΕΗ για την αποκατάσταση της παροχής του ηλεκτρικού στα σπιτιών των παιδιών του Δενδροποτάμου. Εκτίμησή μου είναι ότι στο σύγχρονο πολιτιστικό κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον το ηλεκτρικό ρεύμα, όπως και το νερό, είναι δημόσιο και κοινωνικό αγαθό και η διακοπή είναι σημαντικός παράγοντας παρεμπόδισης απορρόφησης και άλλων κοινωνικών αγαθών και αγαθών επιβίωσης. Αν αναλογιστούμε τις συνθήκες φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, που ήδη βιώνουν οι μαθητές/τριες της τάξης μας στο Δενδροπόταμο, θα καταλάβουμε ότι αυτή η ενέργεια της ΔΕΗ έρχεται να συμπληρώσει και να οξύνει τα προβλήματα.

Αυτό το πρωτόγνωρο γεγονός (κρατικής) παρέμβασης της ΔΕΗ, που βιώσαν τα παιδιά-μαθητές/τριες μας οφείλουμε κατά τη γνώμη μου να το αναδείξουμε ως ζήτημα περιορισμού της Δημοκρατίας, αλλά και ως γεγονός που προκαλεί αγωνία για όσα ενδεχομένως θα ακολουθήσουν σε κάθε φτωχή γειτονιά. Ξεκίνησαν από τη γειτονιά των Ρομά, γιατί γνωρίζουν πως λόγω φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού ενδεχομένως οι αντιστάσεις να είναι περιορισμένες.

Από τη μια οι μεγαλόστομες διακηρύξεις περί Δημοκρατίας, θεσμών που την προστατεύουν και Δικαιωμάτων του Παιδιού στις «γκρίζες ζώνες» της όποιας διδακτικής «παράδοσης» στις τάξεις των σχολείων, και από την άλλη η κρίση προβάλλοντας το δέος της επικείμενης συμφοράς της χρεοκοπίας, προσπαθούν να επιβάλλουν την υποταγή και τη σιωπή ως συμφωνία και εφησυχασμό. Απέναντι σε όλα αυτά εμείς οι δάσκαλοι/ες πρέπει να πάρουμε θέση και να αναδείξουμε, μέσα από την καθημερινή πρακτική μα και την θεωρητική ανάλυσή μας, την υποκρισία, και να πούμε «ως εδώ».

Πόσες φορές αλήθεια δεν νιώσαμε την ανάγκη να το πούμε και είπαμε «πρέπει να εμπιστευόμαστε τη Δημοκρατία και τα Δικαιώματα του Παιδιού» με τη γλώσσα και το περιεχόμενο των Δικαιωμάτων του Παιδιού, (:σεβασμός στη ζωή και στην αξιοπρέπεια του παιδιού). Ακούμε τους επιτήδειους να χρησιμοποιούν και αυτοί το «πρέπει» για το μέλλον μας, το μέλλον της χώρας μας. «Πρέπει» να διακοπεί η παροχή ηλεκτρικού, επειδή δεν πληρώθηκε ο λογαριασμός. Όμως «να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο κι άλλο εκείνη να σε πεθαίνει (Ελένη: τραγούδι της Χ Αλεξίου). Σε όλους λοιπόν αυτούς/ες ,που προφασίζονται χρησιμοποιώντας τα πολλά «πρέπει», χρωστάμε ως απάντηση την πιο επαναστατική πρόταση της ελληνικής ποίησης, όπως χρησιμοποιήθηκε από το δάσκαλο ποιητή του Β Τασιόπουλου και λέει: «Πιάστε το ΠΡΕΠΕΙ από το Ι και γδάρτε το ως το Π.», για να αποκαλυφθεί η αλήθεια.

Σ’ ένα περιβάλλον όπου ο πόνος είναι διάχυτος, η αδικία αφόρητη ΠΡΕΠΕΙ να  μάθουμε πως το σχολείο δεν μπορεί παρά να είναι μια βραχονησίδα παρηγοριάς, αγώνα, συνειδητοποίησης, αλλά και σωτηρίας του μέλλοντός μας. «Σ’ αυτή θα βγαίνουν κάθε φορά οι διασωθέντες ναυαγοί, κι ο δάσκαλος θα τους καλωσορίζει, μιλώντας τους για καταλύματα φιλόξενα και δρόμους καθαρούς {Δύσκολους μα Δίκαιους} για την επιστροφή». Με άλλα λόγια οφείλουμε να καταστήσουμε ως παιδαγωγικό πρόταγμα την κοινωνική αλληλεγγύη. Επιπλέον οφείλουμε να αναδείξουμε ως κοινωνικό και πολιτικό σκάνδαλο την κάθε περίπτωση παιδιού, που κινδυνεύει ή παραβιάζονται τα Δικαιώματά του. Στην περίπτωση των μαθητών/τριών του τμήματός μας αλλά και όλων των παιδιών του Δενδροποτάμου η δράση της ΔΕΗ διαμόρφωσε συνθήκες διπλής παραβίασης: 1.της συνταγματικής παραβίασης που αφορά την προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, η οποία αποτελεί - είναι έννομο κοινωνικό και πολιτικό αγαθό, όπως αναλύθηκε από τον αείμνηστο καθηγητή Μανωλεδάκη. Και 2 της κατάφορης παράβασης της Σύμβασης των Δικαιωμάτων του παιδιού, η οποία αποτελεί πρόταγμα του Ελληνικού Συντάγματος.

Τελειώνοντας θα ’θελα, όπως το συνηθίζουμε άλλωστε εμείς οι δάσκαλοι, ν’ αναφερθώ στο απουσιολόγιο του σχολείου του Δενδροποτάμου, στο οποίο είμαστε υποχρεωμένοι να χρησιμοποιούμε έναν ιδιότυπο αόριστο: το άφησε το σχολείο, γιατί έπρεπε να δουλέψει. Δεν ήρθε, γιατί πλέον το παιδί τώρα το χειμώνα δεν θα έχει φως για να ξυπνήσει και άλλα πολλά. Θα συνεχίσουμε να καταθέτουμε την ανεκπλήρωτη παιδαγωγική υπόσχεση ότι το σχολείο θα είναι ίσο για όλα τα παιδιά και να διατυπώνουμε την παιδαγωγική ελπίδα ότι μέσα από την εκπαίδευση μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε τις καταστάσεις και να αγωνιστούμε για την ανατροπή τους. Θα προσδοκούμε και θα ελπίζουμε στην παρέμβαση του Συνηγόρου του Παιδιού για το ζήτημα που προέκυψε και τα προβλήματα που δημιούργησε σε πολλούς/ες μαθητές/τριές μας. «Ψήγματα παρηγοριάς από έναν μέλλοντα χρόνο που καραδοκεί πλέον και στο δικό μας ενεστώτα».

Στην φωτογραφία που ακολουθεί δείτε τι έγραψαν οι μαθητές του σχολείου για την απόφαση της ΔΕΗ να "κατεβάσει" το διακόπτη:

Η Κυβέρνηση ζει στον δικό της κόσμο !!!

Το Πείραμα του Μιλιγκραμ

Το πείραμα του Μίλγκραμ είναι ένα από τα πιο γνωστά αντιδεοντολογικά πειράματα της ψυχολογίας, ουσιαστικά μια «φάρσα» που ξεγύμνωσε την ανθρώπινη ψυχή.

Το 1961, ο είκοσι εφτάχρονος Στάνλει Μίλγκραμ, επίκουρος καθηγητής ψυχολογίας στο Γέιλ, αποφάσισε να μελετήσει την υπακοή στην εξουσία. Είχαν περάσει λίγα μόνο χρόνια από τα φρικτά εγκλήματα των Ναζί και γινόταν μια προσπάθεια κατανόησης της συμπεριφοράς των απλών στρατιωτών και αξιωματικών των SS, οι οποίοι είχαν εξολοθρεύσει εκατομμύρια αμάχων. Η ευρέως αποδεκτή εξήγηση -πριν το πείραμα του Μίλγκραμ- ήταν η αυταρχική τευτονική διαπαιδαγώγηση και η καταπιεσμένη -κυρίως σεξουαλικά- παιδική ηλικία των Γερμανών. Όμως ο Μίλγκραμ ήταν κοινωνικός ψυχολόγος και πίστευε ότι αυτού του είδους η υπακοή -που οδηγεί στο έγκλημα- δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα μόνο της προσωπικότητας, αλλά περισσότερο των πιεστικών συνθηκών. Και το απέδειξε κάνοντας τη «φάρσα» του.

Τα υποκείμενα του πειράματος ήταν εθελοντές, κυρίως φοιτητές, οι οποίοι καλούνταν έναντι αμοιβής να συμμετέχουν σε ένα ψυχολογικό πείραμα σχετικό με τη μνήμη. Χώριζε τους φοιτητές σε ζεύγη και -μετά από μια εικονική κλήρωση- ο ένας έπαιρνε το ρόλο του «μαθητευομένου» και ο άλλος του «δασκάλου».

Ο έκπληκτος «μαθητευόμενος» δενόταν χειροπόδαρα σε μια ηλεκτρική καρέκλα και του περνούσαν ηλεκτρόδια σε όλο το σώμα. Έπειτα του έδιναν να μάθει δέκα ζεύγη λέξεων. Ο «δάσκαλος», από την άλλη, καθόταν μπροστά σε μια κονσόλα ηλεκτρικής γεννήτριας.

Μπροστά του δέκα κουμπιά με ενδείξεις: «15 βολτ, 30 βολτ, 50 βολτ κλπ.» Το τελευταίο κουμπί έγραφε: «450 βολτ. Προσοχή! Κίνδυνος!» Πίσω από το «δάσκαλο» στεκόταν ο πειραματιστής, ο υπεύθυνος του πειράματος.

«Θα λέτε την πρώτη λέξη από τα ζεύγη στο μαθητευόμενο. Αν κάνει λάθος θα σηκώσετε το πρώτο μοχλό και θα υποστεί ένα ηλεκτροσόκ 15 βολτ. Σε κάθε λάθος θα σηκώνετε τον αμέσως επόμενο μοχλό», λέει ο πειραματιστής και ο «δάσκαλος» αισθάνεται ήδη καλά που δεν του έτυχε στην κλήρωση ο άλλος ρόλος.

Το πείραμα ξεκινάει. Ο «δάσκαλος» λέει τις λέξεις από το μικρόφωνο. Ο «μαθητευόμενος», ήδη τρομαγμένος, απαντάει σωστά, αλλά όχι για πολύ. Μόλις κάνει το πρώτο λάθος ο «δάσκαλος» γυρνάει να κοιτάξει τον πειραματιστή. Εκείνος του λέει να προχωρήσει στο πρώτο ηλεκτροσόκ. Ο «δάσκαλος» υπακούει. 15 βολτ δεν είναι πολλά, αλλά ο «μαθητευόμενος» έχει αλλάξει ήδη γνώμη. Παρ' όλα αυτά απαντάει σωστά σε άλλη μια ερώτηση, αλλά στο επόμενο λάθος δέχεται 30 βολτ.

«Αφήστε να φύγω», λέει ο «μαθητευόμενος» που δεν μπορεί να λυθεί. «Δε θέλω να συμμετάσχω σε αυτό το πείραμα.» Ο «δάσκαλος» κοιτάει τον πειραματιστή. Εκείνος του κάνει νόημα να συνεχίσει.

Τα βολτ αυξάνονται και τώρα πια ο πόνος είναι εμφανής στο πρόσωπο του «μαθητευόμενου», που εκλιπαρεί να τον αφήσουν ελεύθερο. Στα 200 βολτ ταρακουνιέται ολόκληρος. Ο «δάσκαλος» πριν κάθε ηλεκτροσόκ γυρνάει να κοιτάξει τον πειραματιστή. Εκείνος, με σταθερή φωνή, του λέει ότι το πείραμα πρέπει να συνεχιστεί. Ο «δάσκαλος» συνεχίζει να βασανίζει έναν άγνωστο, έναν απλό φοιτητή που κλαίει, ζητάει τη βοήθεια του Θεού και παρακαλεί να τον λυπηθούν. Δεν μπορεί πια να απαντήσει στις ερωτήσεις, αλλά ο πειραματιστής λέει στο «δάσκαλο»:

«Τη σιωπή την εκλαμβάνουμε ως αποτυχημένη απάντηση και συνεχίζουμε με την τιμωρία.»
Στα 345 βολτ ο «μαθητευόμενος» τραντάζεται ολόκληρος, ουρλιάζει και χάνει τις αισθήσεις του.
Ο «δάσκαλος», ιδρωμένος και με τα χέρια του να τρέμουν, κοιτάει τον πειραματιστή.
«Μην ανησυχείτε», λέει εκείνος, «το πείραμα είναι απολύτως ελεγχόμενο. Συνεχίστε με τον τελευταίο μοχλό.»
«Μα είναι λιπόθυμος», λέει ο «δάσκαλος».
«Δεν έχει καμιά σημασία. Το πείραμα πρέπει να ολοκληρωθεί. Συνεχίστε με τον τελευταίο μοχλό.»
Πόσοι από τους εθελοντές έφτασαν ως τον τελευταίο μοχλό;

Πριν ξεκινήσει το πείραμα του ο Μίλγκραμ είχε κάνει μια «δημοσκόπηση» ανάμεσα στους ψυχιάτρους και στους ψυχολόγους, ρωτώντας τους τι ποσοστό των εθελοντών θα έφτανε ως τον τελευταίο μοχλό.Σχεδόν όλοι απάντησαν ότι κανείς δε θα έφτανε ως τον τελευταίο μοχλό, πέρα ίσως από κάποια άτομα με κρυπτοσαδιστικές τάσεις, καθαρά παθολογικές.

Δυστυχώς έκαναν λάθος.

Μόλις το 5% των «δασκάλων» αρνήθηκαν εξ' αρχής να συμμετάσχουν σε ένα τέτοιο πείραμα και αποχώρησαν -συνήθως βρίζοντας τον πειραματιστή. Το υπόλοιπο 95% προχώρησε πολύ το πείραμα, πάνω από τα 150 βολτ. Και το 65%. Έφτασε μέχρι τον τελευταίο μοχλό, τα πιθανότατα θανατηφόρα 450 βολτ!

Που έγκειται η φάρσα;

Ο «μαθητευόμενος» δεν ήταν φοιτητής, αλλά ηθοποιός, που είχε προσληφθεί από το Μίλγκραμ για αυτόν ακριβώς το «ρόλο». Δεν υπήρχε ηλεκτρισμός ούτε ηλεκτροσόκ. Ο ηθοποιός υποκρινόταν. Το μοναδικό πειραματόζωο ήταν ο «δάσκαλος».  Όμως τα αποτελέσματα ήταν αληθινά: Το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων θα υπακούσει και θα βασανίσει -ίσως και θα σκοτώσει- έναν άγνωστο του, αρκεί να δέχεται εντολές από κάποιον με κύρος (στην προκειμένη περίπτωση επιστημονικό) και ταυτόχρονα να αισθάνεται ότι δεν τον βαρύνει η ευθύνη για ό,τι συμβεί -αφού εκείνος «απλά ακολουθούσε τις διαταγές».  Και φυσικά οι περισσότεροι από εμάς θα σκεφτούν όταν μάθουν για αυτό το πείραμα: «Εγώ αποκλείεται να έφτανα ως τον τελευταίο μοχλό.»

Όμως δείτε τι συμβαίνει στην κοινωνία μας, κάθε μέρα, με απλά, τυχαία παραδείγματα.

Ο υπάλληλος της ΔΕΗ που δέχεται να κόψει το ρεύμα από έναν άνεργο ή άπορο, ξέροντας ότι έτσι τον ταπεινώνει, τον υποβάλει σε ένα διαρκές βασανιστήριο και πιθανότατα θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του, ανήκει στο 65% του τελευταίου μοχλού. Και δεν είναι καθόλου κρυπτοσαδιστής. Απλά ακολουθάει τις εντολές που του έδωσαν.

Ο υπάλληλος του σούπερ-μάρκετ που σου δίνει το χαλασμένο ψάρι και σε διαβεβαιώνει ότι είναι φρέσκο (μιλώ εξ' ιδίας πείρας, ως αγοραστής) δε σε μισεί, παρότι γνωρίζει ότι μπορεί να πάθεις και δηλητηρίαση. Απλώς ακολουθάει εντολές.  Ο αστυνομικός ο οποίος ραντίζει με χημικά τους διαδηλωτές δεν είναι κρυπτοσαδιστής -αν και πολλοί θα διαφωνήσουν στο συγκεκριμένο παράδειγμα. Απλώς κάνει τη δουλειά του. Ο υπάλληλος της εφορίας ή της τράπεζας που υπογράφει την κατάσχεση κάποιου σπιτιού για 1.000 ευρώ χρέος, θα έφτανε ως τον τελευταίο μοχλό στο πείραμα. Γιατί υπακούει.

Αν όμως δούμε το πείραμα του Μίλγκραμ από την ανθρωπιστική-ηθική του πλευρά (από την πλευρά του 5% που αρνήθηκε να υπακούσει) θα καταλάβουμε ότι κανένας δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Αν σε διατάζουν να κάνεις κάτι που προκαλεί κακό στον άλλον, στο συμπολίτη σου, σε έναν άνθρωπο (ή σε ένα ζώο, αλλά αυτό περιπλέκει πολύ τα πράγματα, εφόσον συνεχίζουμε να τρώμε κρέας), πρέπει να αρνηθείς να υπακούσεις, ακόμα κι αν χάσεις το μπόνους παραγωγικότητας, την προαγωγή, την επανεκλογή, τη δουλειά σου.

Μόνο όταν θα είμαστε έτοιμοι να αρνηθούμε να υπακούσουμε στις «μικρές» και καθημερινές εντολές βίας -με τις οποίες οι περισσότεροι ασυνείδητα συμμορφωνόμαστε, μόνο όταν θα είμαστε έτοιμοι να προβούμε σε μια γενικευμένη και μέχρι τέλους πολιτική, κοινωνική, καταναλωτική ανυπακοή, μόνο όταν μάθουμε να συμπεριφερόμαστε ως αυτεξούσιοι άνθρωποι και όχι ως ανεύθυνοι υπάλληλοι, μόνο τότε θα μπορέσουμε να γκρεμίσουμε κάθε δύναμη που θέλει υπάνθρωπους, υπάκουους και υπόδουλους.

Και μια τελευταία παρατήρηση:

Τα υποκείμενα του πειράματος του Μίλγκραμ, οι εθελοντές φοιτητές, μάθαιναν από εκείνον ποιος ήταν ο στόχος του πειράματος. Μάθαιναν ότι ο «μαθητευόμενος» ήταν ηθοποιός και ότι δεν είχε ποτέ υποστεί ηλεκτροσόκ. Ο Μίλγκραμ το έκανε αυτό για να τους ανακουφίσει, αλλά πέτυχε το ακριβώς αντίθετο. Αυτοί οι άνθρωποι, ειδικά το 65% που είχε φτάσει ως τον τελευταίο μοχλό, πέρασαν την υπόλοιπη ζωή τους κυνηγημένοι από τις Ερινύες της πράξης τους. Γιατί συνειδητοποίησαν ότι δεν ήταν τόσο αθώοι και τόσο «καλοί» όσο ήθελαν να πιστεύουν για τον εαυτό τους.

Έρευνα: Αυτοί είναι οι 24 νεκροί του Πολυτεχνείου

inShare

Διαβάστε τα στοιχεία της έρευνας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών για τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στο Πολυτεχνείο. Δείτε σχεδιάγραμμα με το σημείο όπου έπεσαν νεκροί ή τραυματίστηκαν

Το ζήτημα του ακριβούς αριθμού των νεκρών κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και την επιχείρηση καταστολής της, παραμένει ακόμη και σήμερα ένα δισεπίλυτο πρόβλημα, προκαλώντας συζητήσεις, αλλά και ισχυρισμούς ανιστόρητους και πέρα από κάθε λογική.

Όπως αναφέρει ο κ. Καλλιβρετάκης, Λεωνίδας, συγγραφέας και δημιουργός της έρευνας "Πολυτεχνείο '73: Το ζήτημα των θυμάτων: Νεκροί και τραυματίες" , "η χαώδης και ατεκμηρίωτη πληροφόρηση που υπάρχει γύρω από αυτό το ζήτημα, δεν είναι δυνατόν να απολαμβάνει εσαεί αυτή την ιδιότυπη 'ασυλία', στο όνομα της δήθεν προστασίας της φήμης του Πολυτεχνείου".
Από τα μέσα του 2002 έχει ξεκινήσει μια ιστορική έρευνα στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών με τίτλο "Τεκμηριώνοντας τα γεγονότα του Νοεμβρίου 1973". Στο πλαίσιο αυτής της έρευνας επιχειρείται η συγκέντρωση και επεξεργασία με επιστημονικές μεθόδους τεκμηρίων που αφορούν σε πολλές παραμέτρους των γεγονότων, όπως το χρονικό της εξέγερσης, το επιχειρησιακό σχέδιο για την καταστολή της, η εξέλιξη των γεγονότων έξω από το Πολυτεχνείο κ.ο.κ. Ένα από τα ζητούμενα είναι, φυσικά, ο αριθμός και η ταυτότητα των θυμάτων. Αν και η έρευνα βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη, επιχειρείται στο σημείο αυτό μια συνοπτική παρουσίαση των πρώτων διαπιστώσεων, με έμφαση στη "γενεαλογία" του ζητήματος.

 ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΕΡΕΥΝΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

• Προσωρινά αποτελέσματα της έρευνας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Η συγκέντρωση όλων των δεδομένων αποτέλεσε το πρώτο στάδιο της έρευνας στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. Κάθε στοιχείο που είδε το φως της δημοσιότητας όλα αυτά τα χρόνια, οι επίσημες ανακοινώσεις του καθεστώτος, οι πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν στον παράνομο τύπο της εποχής, οι αγγελίες κηδειών στις εφημερίδες, οι κάθε προέλευσης λίστες που έκαναν την εμφάνιση τους μετά τη μεταπολίτευση, οι προανακριτικές και ανακριτικές έρευνες, οι συνεντεύξεις συγγενών, οι καταθέσεις μαρτύρων στη δίκη του 1975, συγκεντρώνονται, αποδελτιώνονται, συσχετίζονται κριτικά, αναζητείται η γενεαλογία τους, εντοπίζονται οι αλληλοεπικαλύψεις, οι παρανοήσεις, τα λάθη στην αντιγραφή και οι μεταξύ τους παρεκκλίσεις.
Η έρευνα προχωρά έτσι στη συγκρότηση ενός καταλόγου, ο οποίος παραμένει προσωρινός, καθώς εξακολουθεί συνεχώς να εμπλουτίζεται και να διορθώνεται. Για κάθε περίπτωση συγκροτείται ένας ιδιαίτερος φάκελος, με βιογραφικά στοιχεία, τις συνθήκες θανάτου και αναλυτική παράθεση όλων των πηγών που χρησιμοποιήθηκαν με συγκεκριμένα στοιχεία.
Μέχρι τη στιγμή αυτή, έχουν καταγραφεί εικοσιτέσσερις (24) πλήρως τεκμηριωμένες περιπτώσεις, όπως καταγράφονται συνοπτικά στον συνημμένο κατάλογο.
Παράλληλα, έχει συγκροτηθεί ένας κατάλογος δεκαέξι (16) ανωνύμων περιπτώσεων που είχε θεωρηθεί σε κάποια στιγμή της διαδικασίας ότι «προκύπτουν βασίμως» ως νεκροί, από επίσημες, επώνυμες και σχετικά αξιόπιστες καταθέσεις, με συγκεκριμένα στοιχεία.
Τέλος, η έρευνα έχει θέσει στο μικροσκόπιο τριάντα (30) επώνυμες περιπτώσεις, που εμφανίζονται επίμονα στους περισσότερους καταλόγους από το 1974 μέχρι και σήμερα, χωρίς να έχουν ποτέ τεκμηριωθεί. Όλες αυτές οι ανώνυμες και οι αμφιλεγόμενες επώνυμες περιπτώσεις παραμένουν σε εκκρεμότητα, προκειμένου να διερευνηθούν περισσότερο, προτού αποφασιστεί οριστικά να υιοθετηθούν ή να απορριφθούν.

Δείτε το σχεδιάγραμμα σε μεγαλύτερες διαστάσεις

• ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ

Οι 24 πλήρως τεκμηριωμένες περιπτώσεις
1. Σπυρίδων Κοντομάρης του Αναστασίου, 57 ετών, δικηγόρος (πρώην βουλευτής Κερκύρας της Ένωσης Κέντρου), κάτοικος Αγίου Μελετίου, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 20.30-21.00, ενώ βρισκόταν στη διασταύρωση οδών Γεωργίου Σταύρου & Σταδίου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έρριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

2. Διομήδης Κομνηνός του Ιωάννη, 17 ετών, μαθητής, κάτοικος Λευκάδος 7, Αθήνα. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.30 και 21.45, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στη διασταύρωση των οδών Αβέρωφ & Μάρνη, τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά από πυρά που έρριξαν εναντίον του άνδρες της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών (όπως λεγόταν τότε το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο).

3. Σωκράτης Μιχαήλ, 57 ετών, εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.00 και 22.30, ενώ βρισκόταν μεταξύ των οδών Μπουμπουλίνας και Σόλωνος, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έρριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί απόφραξη της αριστεράς στεφανιαίας. Μεταφέρθηκε ημιθανής στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. (F Σεπτεμβρίου), όπου και πέθανε.

4. Toril Margrethe Engeland του Per Reidar, 22 ετών, φοιτήτρια από το Molde της Νορβηγίας. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο στήθος από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» και αργότερα, νεκρή ήδη, στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Αιγυπτία Τουρίλ Τεκλέτ» και η παρεξήγηση αυτή επιβιώνει ακόμη σε κάποιους «καταλόγους νεκρών».

5. Βασίλειος Φάμελλος του Παναγιώτη, 26 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από τον Πύργο Ηλείας, κάτοικος Κάσου 1, Κυψέλη, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.

6. Γεώργιος Σαμούρης του Ανδρέα, 22 ετών, φοιτητής Παντείου, από την Πάτρα, κάτοικος πλατείας Κουντουριώτου 7, Κουκάκι. Στις 16.11.1973 γύρω στις 24.00, ενώ βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου (Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων), τραυματίστηκε θανάσιμα στον τράχηλο από πυρά της αστυνομίας. Μεταφέρθηκε στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου, όπου απεβίωσε. Από εκεί μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Χαμουρλής».

7. Δημήτριος Κυριακόπουλος του Αντωνίου, 35 ετών, οικοδόμος, από τα Καλάβρυτα, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973 ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια και στη συνέχεια κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, συνεπεία των οποίων πέθανε, από οξεία ρήξη αορτής, τρεις ημέρες αργότερα, στις 19.11.1973, ενώ μεταφερόταν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ.

8. Σπύρος Μαρίνος του Διονυσίου, επονομαζόμενος Γεωργαράς, 31 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από την Εξωχώρα Ζακύνθου. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973, ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοε-γκεφαλικές κακώσεις. Μεταφέρθηκε στο Θεραπευτήριο Πεντέλης, όπου πέθανε τη Δευτέρα, 19.11.1973, από οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Τάφηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου στις 9.9.1974, έγινε τελετή στη μνήμη του.

9. Νικόλαος Μαρκούλης του Πέτρου, 24 ετών, εργάτης, από το Παρ-θένι Θεσσαλονίκης, κάτοικος Χρηστομάνου 67, Σεπόλια, Αθήνα, εργάτης. Κατά τις πρωινές ώρες της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στην πλατεία Βάθης, τραυματίστηκε στην κοιλιά από ριπή στρατιωτικής περιπόλου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε τη Δευτέρα 19.11.1973.

10. Αικατερίνη Αργυροπούλου σύζυγος Αγγελή, 76 ετών, κάτοικος Κέννεντυ και Καλύμνου, Αγιοι Ανάργυροι Αττικής. Στις 10.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού της, τραυματίστηκε στην πλάτη από σφαίρα. Διακομίστηκε στην κλινική «Παμμακάριστος» (Κάτω Πατήσια), όπου νοσηλεύτηκε επί ένα μήνα και κατόπιν μεταφέρθηκε στο σπίτι της, όπου πέθανε συνεπεία του τραύματος της μετά από ένα εξάμηνο (Μάιος 1974).

11. Στυλιανός Καραγεώργης του Αγαμέμνονος, 19 ετών, οικοδόμος, κάτοικος Μιαούλη 38, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 10.15 το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στην οδό Πατησίων, μεταξύ των κινηματογράφων «ΑΕΛΑΩ» και «ΕΑΛΗΝΙΣ», τραυματίστηκε από ριπή πολυβόλου που έρριξε εναντίον τους περίπολος πεζοναυτών που επέβαινε ενός τεθωρακισμένου οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου πέθανε μετά από 12 μέρες, στις 30.11.1973.

12. Μάρκος Καραμανής του Δημητρίου, 23 ετών, ηλεκτρολόγος, από τον Πειραιά, κάτοικος Χίου 35, Αιγάλεω. Στις 10.30 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα πολυκατοικίας επί της πλατείας Αιγύπτου 1, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Αυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Μεταφέρθηκε στην κλινική «Παντάνασσα» (πλατεία Βικτωρίας), όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

13. Αλέξανδρος Σπαρτίδης του Ευστρατίου, 16 ετών, μαθητής, από τον Πειραιά, κάτοικος Αγίας Λαύρας 80, Αθήνα. Στις 10.30 με 11.00 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Κότσικα, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Δυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Με διαμπερές τραύμα μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου τον βρήκε νεκρό ο πατέρας του.

14. Δημήτριος Παπαϊωάννου, 60 ετών, διευθυντής ταμείου αλευροβιομηχάνων, κάτοικος Αριστομένους 105, Αθήνα. Γύρω στις 11.30 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην πλατεία Ομονοίας, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του, συνεπεία εμφράγματος.

15. Γεώργιος Γεριτσίδης του Αλεξάνδρου, 47 ετών, εφοριακός υπάλληλος, κάτοικος Ελπίδος 29, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 12.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο του στα Νέα Λιόσια, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά που διέσχισαν τον ουρανό του αυτοκινήτου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.

16. Βασιλική Μπεκιάρη του Φωτίου, 17 ετών, εργαζόμενη μαθήτρια, από τα Αμπελάκια Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Μεταγένους 8, Νέος Κόσμος. Στις 12.00 το μεσημέρι της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα του σπιτιού της, τραυματίστηκε θανάσιμα στον αυχένα από πυρά. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και στη συνέχεια στον «Ευαγγελισμό», όπου πέθανε αυθημερόν.

17. Δημήτρης Θεοδώρας του Θεοφάνους, 52 ετών, κάτοικος Ανακρέοντος 2, Ζωγράφου. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ διέσχιζε με τη μητέρα του τη διασταύρωση της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας με τη λεωφόρο Παπάγου στου Ζωγράφου, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά στρατιωτικής περιπόλου με επικεφαλής αξιωματικό (πιθανόν ο ίλαρχος Σπυρίδων Σταθάκης του Κ.Ε.Τ/Θ), που βρισκόταν ακροβολισμένη στο λόφο του Αγίου Θεράποντος. Εξέπνευσε ακαριαία και όταν μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο των Παίδων, απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

18. Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας, 43 ετών, Αφγανός τουρκικής υπηκοότητας, ταχυδακτυλουργός, κάτοικος Μύρων 10, Αγιος Παντελεήμονας, Αθήνα. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ βάδιζε με τον 13χρονο γιο του στη διασταύρωση των οδών Χέϋδεν και Αχαρνών, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από ριπή μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε απευθείας στο νεκροτομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου του Σπυρίδωνος, 59 ετών, συνταξιούχος εφοριακός, από το ΚεράσοΒο Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Νάξου 116, Αθήνα. Στις 13.30 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε με τις ανήλικες κόρες του στη διασταύρωση των οδών Δροσοπούλου και Κύθνου, απέναντι από το ΙΣΤ' Αστυνομικό Τμήμα, βρέθηκε εν μέσω πυρών, προερχομένων από τους αστυνομικούς του Τμήματος, με αποτέλεσμα να πάθει συγκοπή. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

20. Ανδρέας Κούμπος του Στέργιου 63 ετών, βιοτέχνης, από την Καρδίτσα, κάτοικος Αμαλιάδος 12, Κολωνός. Γύρω στις 11.00 με 12.00 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Γ' Σεπτεμβρίου και Καποδιστρίου, τραυματίστηκε στη λεκάνη από πυρά μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και τέλος στο Κ.Α.Τ., όπου και πέθανε στις 30.1.1974.

21. Μιχαήλ Μυρογιάννης του Δημητρίου, 20 ετών, ηλεκτρολόγος, από τη Μυτιλήνη, κάτοικος Ασημάκη Φωτήλα 8, Αθήνα. Στις 12.00 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά περιστρόφου αξιωματικού του Στρατού (αυτουργός ο συνταγματάρχης Νικόλςος Ντερτι-λής). Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. σε κωματώδη κατάσταση και κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.

22. Κυριάκος Παντελεάκης του Δημητρίου, 44 ετών, δικηγόρος, από την Κροκέα Λακωνίας, κάτοικος Φερρών 5, Αθήνα. Στις 12.00 με 12.30 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος, τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά διερχομένου άρματος μάχης. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου και πέθανε στις 27.12.1973.

23. Ευστάθιος Κολινιάτης, 47 ετών, από τον Πειραιά, κάτοικος Νικο-πόλεως 4, Καματερό Αττικής. Κτυπήθηκε στις 18.11.1973 από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, συνεπεία των οποίων πέθανε στις 21.11.1973.

24. Ιωάννης Μικρώνης του Αγγέλου, 22 ετών, φοιτητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, από την Ανω Αλισσό Αχαΐας. Συμμετείχε στην κατάληψη του Πανεπιστημίου Πατρών. Κτυπήθηκε μετά τα γεγονότα, υπό συνθήκες που παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστες. Συνεπεία της κακοποίησης του υπέστη ρήξη του ήπατος, εξαιτίας της οποίας πέθανε στις 17.12.1973 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου νοσηλευόταν. Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, ο τραυματισμός του συνέβη στην Πάτρα, άλλες όμως πληροφορίες τον τοποθετούν στην Αθήνα. Η περίπτωση του παραμένει υπό έρευνα.

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΕΡΕΥΝΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

* Η μελέτη αυτή έχει υιοθετηθεί από τη σχετική βιβλιογραφία ως η πλέον έγκυρη επιστημονική προσέγγιση στο ζήτημα (βλ. ενδεικτικά Δημήτρης Παπαχρήστος, Το Πολυτεχνείο ζει, εκδόσεις Λιβάνη, Αθήνα 2004, σελ. 41-45, Δημήτρης Χατζησωκράτης, Πολυτεχνείο ’73, εκδόσεις Πόλις, Αθήνα 2004, σελ. 176-177, 424-425, Βαγγέλης Αγγελής & Ολύμπιος Δαφέρμος, Όνειρο ήταν, έκδοση ΕΔΙΑ-Οδυσσέας, Αθήνα 2005, σελ.378-388).

inShare

FOLLOW NEWS247: